Omslachtig (deel 3)

In de meivakantie heb ik een nieuwe hobby ontdekt: het bewerken van zelfgemaakte filmpjes. Vroeger had ik een videocamera waarmee ik van alles heb vastgelegd. Kamer opruimvideo’s, hele interviews met Laura, de autoreis naar Italië, enzovoorts ;-). Tegenwoordig hebben we een GoPro die al een aantal reisjes met ons mee mocht. Tot deze vakantie had ik verder nog niet veel gedaan met deze video’s. Nu ben ik helemaal op dreef en heb ik al een aantal ‘compilaties’ gemaakt. Zo heb ik onder andere een filmpje gemaakt over onze verbouwing en verhuizing, over onze vakanties naar Thailand en Indonesië en over ons tripje naar New York. Het maken van deze video’s kost ontzettend veel tijd, maar is wel heel leuk om te doen!

Omdat ik een gratis programma gebruik om te editen, zijn er maar een beperkt aantal mogelijkheden in dat programma. Een groot nadeel is bijvoorbeeld dat je alle filmpjes één voor één naar een balk moet slepen. Ter info: ik had meer dan 400 filmpjes van Thailand, dus dat kostte nogal wat werk! Maar goed dat die vakantie twee weken duurde! ;-). Toen ik bijna klaar was met het Thailand filmpje en aan het wachten was tot nummer 376 in de balk gesleept was, kreeg ik een geniale ingeving. Laat ik eens googelen.

Je raad het al: na drie minuten ontdekte ik hoe ik alle video’s tegelijk kon verslepen. HAHA. Ik had zo veel meer kunnen doen in de vakantie. Er staan nog een aantal video’s op de planning, maar dat zal waarschijnlijk een stuk sneller gaan :-).

Omslachtig (deel 2)

Soms kun je vol enthousiasme met iets bezig zijn, om er later achter te komen dat je ontzettend omslachtig bezig bent. Deze week had ik meerdere van zulke acties. De eerste verscheen al eerder op de blog, door naar de tweede!

Het is heerlijk om nu een ‘grote-mensen-huis’ te hebben. We hebben lekker de ruimte en éindelijk een tuin! Een nadeel van een wat groter huis is dan wel weer dat er meer oppervlakte is om te stofzuigen. Waar ik bij onze vorige woning aan één stopcontact genoeg had voor de stofzuiger, moet ik hem nu een paar keer verplaatsen. Ik pleit voor stofzuigers met een snoer van 100 m. 

Omdat ik nu van beneden naar boven wil verhuizen, besluit ik om het snoer even ‘in te trekken’. Zo kan ik op de trap tenminste niet struikelen over het snoer. Eenmaal boven zet ik de stofzuiger weer neer, klaar om het snoer er weer uit te trekken. Het gaat alleen niet zo soepel. Steeds wanneer ik het snoer eruit trek, schiet het net zo hard weer naar binnen. Ik raak een beetje gefrustreerd. Net deed hij het toch gewoon?! Ik probeer het nog eens. En nog eens. Net wanneer ik mezelf wil wijsmaken dat het boven heus wel schoon genoeg is, (want inmiddels heb ik er wel schoon genoeg van), doe ik nog één laatste poging. Deze keer zónder mijn voet op het ‘snoer intrek knopje’. Wauw.

Omslachtig (deel 1)

Soms kun je vol enthousiasme met iets bezig zijn, om er later achter te komen dat je ontzettend omslachtig bezig bent. Deze week had ik meerdere van zulke acties. Ik begin met de eerste!

“Hoi! Zullen we vanavond een gerecht maken uit dat nieuwe kookboek?” Een vraag van Thomas op de app. Ik reageer dat ik dat inderdaad graag wil. “Ok top, dan haal ik je straks op en dan rijden we daarna door naar de supermarkt.” Ik reageer dat ik dan wel het kookboek mee zal nemen zodat we de ingrediënten kunnen opzoeken. Kan, kan! Ik kan natuurlijk ook gewoon een foto maken. Of een lijstje.

Witte spikkels

Ik zit op de fiets, op weg naar de sportschool. Het is frisjes buiten en de lucht ziet er wat duister uit. Ik rits mijn jasje wat verder dicht en trap iets harder door. Na twee minuten voel ik iets op mijn hoofd en hand vallen. Ik denk allereerst dat het begint te regenen, maar het blijft bij deze twee spetters. Mijn hartslag gaat ietsje omhoog. Het zal toch niet zo zijn dat er een vogel heeft zitten kakken?! Ik kijk naar mijn hand en slaak een diepe zucht. Er zitten overduidelijk witte vlekken op mijn hand, de regen kan dat nooit veroorzaakt hebben. Ik voel in mijn haar, maar de schade lijkt daar gelukkig mee te vallen. Zo maar even in de spiegel kijken dan!

Ik fiets door en kijk ondertussen wat beter naar mijn hand. De poep lijkt ook wel onder mijn nagels te zitten. En het zit ook op mijn andere hand, waar ik helemaal niet ‘geraakt’ ben. En dan valt het kwartje (er valt veel vandaag). Zo viel er blijkbaar eerder vandaag een klodder witte verf op mijn handen terwijl ik het plafond en een muur aan het witten was. Pfew!

Lekker bubbelig

Onze katten houden van water. Vazen zijn niet veilig in dit huis: die moeten omgegooid worden! Ook kleine bakjes met drinkwater zijn niet handig, want ook deze worden omgeschopt. Het waterballet is dan één groot avontuur voor ze. Om die reden hebben we ervoor gekozen om een drinkfonteintje voor ze te kopen. De fontein is te zwaar om omver te schoppen en op die manier kunnen ze toch drinken.

Wanneer het fonteintje bijgevuld moet worden, hoor je een soort zoemend geluid. Meestal vul ik hem dan met de fles van onze SodaStream (een spa rood ‘maker’), omdat er lekker veel water in die fles past.

Ook vandaag moet het fonteintje weer bijgevuld worden. Ik loop naar de keuken om de fles te pakken en zie dat hij bijna helemaal vol is. Oh, handig (echt…). Nog nét op tijd komen mijn hersenen terug van vakantie en heb ik kunnen voorkomen dat de katten mogen genieten van bruisend water. Misschien was de liefde voor water daarna wel over geweest. Volgende keer toch maar overwegen dan ;-).