Duidelijke taal

We lopen door een openbaar gebouw waar het een beetje eigenaardig ruikt. Alsof de schoonmakers één sopje gebruikt hebben voor alle vloeren van het gebouw. En dat ze begonnen zijn in de toiletruimtes, weet je wel 😉

Wanneer we verder lopen wordt het al gauw duidelijk waar dit geurtje vandaag komt. In de hoek van een ruimte hangt een  blaadje waar heel serieus op staat geschreven: hier NIET plassen. Ik vind het op zich wel een logische bewering, maar kennelijk is het toch een geliefd plekje voor wildplassers. 

Chaoot

Het is acht uur wanneer de wekker gaat. Spannend, vandaag is de dag van het vrijgezellenfeest van Laura! Al in augustus begonnen we met de voorbereidingen (datum prikken) en nu is het dan eindelijk zo ver. Ik ben direct klaarwakker en trek mijn ‘werkkleding’ aan. Geen tijd te verliezen, er moet nog van alles gebeuren.

Ik sjees naar beneden, zet de waterkoker aan en begin als een kip zonder kop spullen op tafel te leggen. Vervolgens leg ik de spullen weer aan de kant omdat we gaan ontbijten. Goed, focus haha. Ik prop mijn verse afbakbroodjes naar binnen, doe 10 eieren in een pannetje en trek vervolgens mijn jas aan. Onze buitentafel (zo’n wit plastic ding weetje wel) mag nodig een sopje gebruiken.  

Terwijl ik buiten aan het soppen ben, commandeer ik Thomas dat hij de eieren in de gaten moet houden. Hij kijkt me geamuseerd aan maakt een ‘yes sir’ gebaar naar me. Topkerel die Thomas. We gaan vanmiddag met twaalf dames lunchen en aangezien we niet genoeg stoelen binnen hebben, maak ik ook wat witte plastic tuinstoelen schoon. Note to self: een paar klapstoeltjes voor in huis zouden best handig zijn.

Ik dek de tafel met een enorm chemisch ruikend tafelkleed. Maar hé, we hebben een boerenthema, dus het rood met wit geblokte tafelkleed moet en zal erop. Ik ren naar zolder om champagneglazen te halen, ren weer naar beneden om vervolgens te bedenken dat ik nog meer van zolder nodig heb. Had ik nou maar mijn stappenteller om gedaan.

Wanneer de eerste vriendin arriveert om te helpen, moet ik mijn tas nog inpakken. “Dor, kun jij de oven alvast even voorverwarmen voor de croissantjes?” Vraagt ze me. “O ja, goed idee!” Ik race naar de boodschappentas en bekijk de verpakking voor de juiste temperatuur. Wanneer ik door loop naar de oven, ben ik uiteraard de temperatuur weer vergeten. Hop, weer terug naar de boodschappentas, die ik op zich ook wel mee naar de keuken had kunnen nemen. Nadat de oven is voorverwarmd haal ik de croissantjes daarom maar weer op.

Ik leer een hele nieuwe kant van mezelf kennen haha, lekker chaotisch. Ik ben dan ook dankbaar wanneer er meer vriendinnen komen om te helpen. “Wat kunnen we doen?” Ehhh. Focus. Wanneer iemand in de soep (ja, die van vannacht haha) aan het roeren is, iemand anders mozzarellaspiesjes maakt en weer iemand anders de plaattaart aansnijdt, pak ik snel mijn laatste spullen bij elkaar.

“Kom, we gaan Laura ophalen!” Ik trek snel mijn ietwat afgetrapte laarsjes aan en loop naar de auto. Had ik nu maar leukere schoenen aangedaan, want uiteraard vergeet ik later om die schoenen weer om te wisselen ;-). De GoPro is mee zodat we het verrasmoment kunnen filmen. We parkeren om de hoek zodat Laura ons niet aan kan zien komen en lopen naar haar deur. We duwen de deurklink naar beneden en.. hij zit op slot. Serieus, is ze niet thuis?! En Daan zat nog wel in het complot!

Dan zien we gelukkig dat er iemand bij de deur verschijnt. Het is een heel hard lachende Laura, nog in pyjama. Fantastisch, haha! Op naar een hele leuke dag.

Vrij gezellig

“Hoi Dor!” Laura belt me op. We zijn allebei vrij vandaag en voor zo ver Laura weet heb ik niet veel te doen vandaag. Niets is minder waar. Ik neem op en gebaar naar de vriendin die naast me zit dat ze stil moet zijn. Laura mag absoluut niet weten dat we op dit moment haar vrijgezellenfeest die morgen plaatsvindt aan het voorbereiden zijn.

“Hee Lu!” We kletsen wat en Laura vertelt dat ze straks naar de kapper gaat. Of ik mee wil. Eh nou nee haha, er moet nog heel veel gebeuren. “Hmmm, ik denk dat ik even lekker thuis blijf. Ik ben een klas aan het nakijken en het is wel lekker als dat af is.” Ik ben absoluut niet aan het nakijken, we zijn druk bezig met het verzinnen van de opdrachten. “Zullen we anders vanavond samen eten?” Vraag ik, om toch een soort wedervraag te hebben. “Ja gezellig!” Zegt Laura. Shit. Echt geen tijd voor. Nou goed, wel gezellig.

Een aantal uur later appt Laura me dat ze toch wat later thuis is dan verwacht. “Zullen we anders na het eten afspreken?” Vraag ik haar. Thank god, alle tijd kan ik goed gebruiken. “Ik ben lekker het huis aan het schoonmaken nu, dus dat maak ik sowieso eerst af. Misschien kom ik wel na achten hoor.” Laura vindt het allemaal prima, top. Het huis is absoluut niet schoongemaakt vandaag. Tien punten voor mijn leugens, haha.

Wanneer ik de vriendin heb afgezet, race ik naar de supermarkt om een pizza te halen. In de oven staat een cake te bakken en daarna kan de pizza er mooi in. Terwijl ik de pizza erin stop, bedenk ik me dat er ook nog twee plaattaarten in de oven gebakken moeten worden. Terwijl ik de paprika’s snijd voor de soep, probeer ik ook de plaattaarten zo goed mogelijk klaar te maken.

Rond 20:30 kom ik bij Laura aankakken. Ik vertel haar dat ik een heerlijk rustig dagje heb gehad en dat dat echt lekker is om af en toe te hebben. We spelen een kookspelletje (alsof ik dat nog niet genoeg heb gedaan net haha) en rond 23:30 ga ik weer naar huis. Eenmaal thuis gaan we weer vrolijk verder: de inpaklijst voor Laura wordt geprint en de camera en de karaoke-microfoon (jawel, wat een hilarisch ding) worden opgeladen.

De voorbereidingen zijn super leuk en de moeite meer dan waard. Zo ontzettend leuk om hier over na te denken :). Wel heb ik een nieuw persoonlijk recordje: ik denk niet dat ik ooit eerder om 12 uur ’s nachts een soepje heb gepureerd. Alles voor de ‘vrijgezel’!

Slapjanus

Deze maand doet Thomas aan dry January: een maandje geen alcohol drinken. En ik doe eigenlijk al per ongeluk twee weken met hem mee, niet helemaal een bewuste keuze. Ook heb ik dit jaar nog bijna geen vlees gegeten en dat is wel een bewuste keuze. Ik denk oprecht dat de wereld een klein stukje mooier (of minder lelijk) kan worden als we soms proberen te minderen met o.a. vlees.

Vanavond eten we samen met Laura en Daan bij vrienden. “Ik rijd wel, ik ga toch niet drinken vanavond!”

We krijgen lasagne zonder vlees voorgeschoteld, omdat Laura helemaal geen vlees eet. Ze hebben heel slim het gehakt niet in de lasagne gestopt, maar er gehaktballetjes van gemaakt.

Er wordt voor me opgeschept en ik neem dan toch een paar zelfgemaakte gehaktballetjes. “Daan, schenk jij de wijn in?” Wordt er aan hem gevraagd. Ik geef bij Daan aan dat ik geen wijn hoef. Laura zit naast me en die wil wel een wijntje. “Kun jij hem even doorgeven aan Laura?” Vraagt Daan me, terwijl hij haar wijn aan mij geeft.

De volgende gebeurtenissen gebeuren in een paar seconden. De wijn komt langs mijn gezicht en ik ruik de lekkere wijn. Mijn hand gaat automatisch naar mijn glas en ik geef hem aan Daan. Daan schenkt mijn glas vol en ik neem een grote slok.

Slapjanus ;-). Thomas heeft zich er overigens keurig aan gehouden.

Mysterieuze autorit

Het zal je niet ontgaan zijn: heel binnenkort trouwen Laura en Daan! Ook ik leef er enorm naar toe. En ook heb ik de eer om het vrijgezellenfeest met een vriendin te organiseren. En Laura weet natuurlijk niet wanneer dat is. Haha. Ha.

“We zijn rond 08.05 bij je!” App ik naar Laura. We gaan vandaag naar Hilversum om in het publiek van het programma Lingo te zitten. 

“Huh?” Vraagt Laura als ze instapt. “Waar is Thomas? En hoezo ben je met jouw auto in plaats van met die van hem?” Ik lach mysterieus. “Oh Dor nee hè?” Laura klapt de zonneklep naar beneden om in de spiegel te kijken. “Ik heb gewoon een saaie trui aan. En ik heb niet eens mijn tanden gepoetst!” Ondertussen sla ik een weg in die niet richting Hilversum gaat. “Aaaah Dor, ik wil even wat anders aantrekken.” Laura stopt in paniek een pepermuntje in haar mond.

Na vijf minuten rijd ik het parkeerterrein van het station op. “Okeeee…” Ik parkeer naast Thomas zijn auto. Laura kijkt naar zijn auto en moet dan heel hard lachen. “Oké gelukkig haha!” Ik leg uit dat Thomas even moest tanken en dat hij daarom zelf naar het station gereden was. “Wij nemen de trein terug omdat Thomas weg moet, daarom zet ik mijn auto hier neer.”

Dit waren tien hele leuke minuten, haha.