Naamgenoten

De middelbare school waar ik op heb gezeten heet het ‘Bonhoeffer college’. Deze school staat in een dorp vlakbij, maar staat toevallig ook in Enschede. Dietrich Bonhoeffer was kennelijk belangrijk genoeg om meerdere scholen op zijn naam te krijgen ;-). Ik weet nog dat ik me vroeger regelmatig vergiste bij het intypen van de website van mijn school. “Oh nee, dat is de school die in Enschede staat.”

Vrienden van Thomas hebben een kindje gekregen en die wonen in Enschede. (Best een eindje rijden dus!). Drie keer raden waar we langsreden toen we op kraamvisite gingen, haha. Op hun bruiloft na was ik verder nog nooit in Enschede geweest, dus ik vond het wel heel grappig dat ik toch al iets herkende in de stad. Later bleek ook nog dat de vriendin bij wie we langsgingen óók op het Bonhoeffer heeft gezeten, maar dan dus in Enschede. Toevallig!

De beller is niet altijd sneller

Op de een of andere manier is het geluid van mijn telefoon niet zo goed meer als ik bel. Dat zorgt soms voor nogal wazige gesprekken.

“Hai Dorinde, binnenkort moet je piano weer gestemd worden. Kan het op donderdag 1 oktober?” Ik kan het voorstel niet verstaan. “Wanneer zou dat uitkomen?” De pianostemmer vraagt nogmaals voor de donderdag. “Helaas, dat kan niet. Kun je een keer op een maandag?” Een lange stilte. “Maandag over een paar weken zou kunnen.” Ik geef aan dat ik dan ook kan. Hele lange stilte. Maar echt heel lang. “Eh, lukt 10 uur inderdaad voor jou?” -Oh sorry. 

Het lukt uiteindelijk elke keer weer, maar echt lekker efficiënt is het niet haha. Mocht je me binnenkort aan de telefoon hebben, sorry alvast ;-). Of ik zet je op de luidspreker, dat werkt ook, haha. 

Toerist in eigen regio

Ken je die scène van Bridge Jones in het bootje met Daniël Cleaver? Zo niet, dan kun je hem hier bekijken.

Denk het volgende “gedichtje” even in hetzelfde lettertype, hahaha!

Er was eens een stel op bezoek
Bij de Zaanse schans om de hoek
Wat leek op een homp,
Bleek een vrouw in een klomp
Ze glom vol trots op de fotooooo!

Thomas was nog nooit bij de Zaanse Schans geweest, dus dat werd de hoogste tijd! Oh enne, ik was trouwens niet de vrouw in de klomp, hahaha.

Onschuldige snacks

Thomas en ik kijken op het moment de serie “How I met your mother”. De grappen zijn vaak heel erg voorspelbaar, maar daarom niet minder grappig. In een aflevering die we vandaag zagen, moest ik terugdenken aan een scène die ik ooit heb meegemaakt in de bios.

Heel wat jaren geleden zat ik samen met een vriendin in de bioscoopzaal. Voordat de films en de reclames beginnen, wordt er altijd muziek gedraaid. Vervolgens gaan de lichten en de muziek uit en is het een momentje even hélemaal stil. Precies op dit moment laat iemand een (zo klinkt het) enórme zak m&m’s vallen waardoor de hele inhoud van alle traptreden naar beneden rolt. Zo zonde, maar zó grappig haha.

In de serie was het overigens een iets pijnlijkere setting. Net op het moment dat er een minuut stilte werd gehouden voor een overleden dierbare, ging de zak Skittles open in de binnenzak van één van de hoofdpersonen, waardoor ze allemaal op de grond stuiterden. Choose your snacks wisely 😉

Onverwachte wending

Daan, Laura, Thomas en ik zijn een rondje aan het wandelen in het bos. “Ik weet geen blog voor morgen” merk ik op. Deze zin komt redelijk vaak terug in een gesprek met Laura, maar uiteindelijk komt het altijd wel goed. “We moeten nog een terugblikblog van juli, misschien kun je die doen.” Altijd fijn om een back-up te hebben, haha.

Nadat we de auto thuis hebben geparkeerd en richting de voordeur lopen, horen we ineens een auto naderen. Ik kijk om en zie dat een buurvrouw van tien huizen verderop haar raampje open doet. “Hoi! Willen jullie een komkommer?” In de categorie ‘die zag je niet aankomen’ scoort deze vraag behoorlijk goed. We knikken enthousiast. Vervolgens tovert ze een joekel van een komkommer tevoorschijn. “Wow!” De volkstuin heeft het blijkbaar goed gedaan dit jaar, hahaha.

Ik probeerde overigens om een selfie te maken met de komkommer, maar het lukte me niet om daar een nette foto van te maken, hahaha.