“Dor, wacht even”

Al eerder schreef ik iets over onze eerste dag in Berlijn. Dat kun je hier teruglezen. Wel ben ik daar een belangrijke gebeurtenis ‘vergeten’ te melden… 😊

Nadat we toen naar de Berlijnse muur zijn geweest, zijn we vanwege de regen naar het DDR museum geweest. In mijn vorige bericht schreef ik dat we na het museum gingen lunchen. Dat hebben we ook zeker gedaan, maar niet voordat….

“Dor, we gaan even een selfie maken hier bij de Dom!” zegt Thomas tegen me. Prima. Het is net droog en het is inderdaad een heel mooi gezicht. We staan op een bruggetje die ons aan beiden kanten mooi uitzicht geeft. Daarom maken we ook direct een selfie met de andere kant op de achtergrond. Vervolgens loop ik verder, maar Thomas roept: “Dor, wacht eens?” Wanneer ik me omdraai zie ik dat THOMAS OP ZIJN KNIE GAAT!!

Sinds ons weekendje Berlijn zijn we verloofd!! Ik had het totaal niet verwacht dit weekend en heb uiteraard direct ja gezegd! 😊.

De volgende dag zijn we al vrij snel weer naar het bruggetje gelopen waar ik ten huwelijk ben gevraagd. Vervolgens zijn we de Dom ingegaan en hebben we de toren beklommen. Ondanks dat er in feite niet heel veel is veranderd, voelt het toch wel heel speciaal dat we nu als verloofden rondlopen, haha.

We gaan naar Alexanderplatz om wat winkels te bezoeken en reizen vervolgens met de metro naar het Victoriapark. Thomas vertelde me dat hij zijn aanzoek eigenlijk bij de waterval in dit park wilde doen, maar dat het daarvoor te hard regende. We bezoeken de waterval alsnog en moeten dan heel hard lachen als we de opgedroogde ontbrekende waterval zien. Het is een kunstmatige waterval en blijkbaar staat hij uit (?!). Het had zo moeten zijn 😊.

We lunchen bij een schattig tentje en gaan vervolgens naar het Deutsch Historsch museum. We vermaken ons een uurtje en gaan daarna door naar een cafeetje waar we borrelen en de eerste plannen maken voor de bruiloft. Zó leuk om hier nu zelf over na te mogen denken.

We sluiten het weekendje af bij een restaurantje waar ze zowel Thaise gerechten als sushi serveren. Ideaal. Het was een fantastisch weekend en we zijn zeer blij dat we nog net op tijd waren voor alle Corona chaos. Doe voorzichtig!!

kattenquarantaine, discolicht en een monsterlijk dilemma – 10 mini-anekdotes

  1. Mijn kat zit ook in quarantaine. Hij kwam zojuist uit mijn onderbroekenla gekropen. #corona #goedbezigschat (Laura)
  2. Ik heb een nieuwe telefoon en er gaat een wereld voor me open. 4G! Ik kan apps downloaden! Ik heb gewoon geheugen om nieuwe foto’s te maken, wow! #zodankbaar (Laura)
  3. Ik heb een vader de elleboog geschud met mijn eigen elleboog. Wanneer krijg je zo’n gelegenheid nou opnieuw? #oudergesprekken #school (Laura)
  4. “Ga maar lekker ontspannen in bad,” zei ik tegen mezelf. Ik zet Outlander aan op Netflix en ik ga zelf bijna out van een vieze, bloederige scène. #lekkerzen (Laura)
  5. “Mevrouw, wat gaan we vanmiddag doen?” Vraagt een zeer verveelde leerling. “Een quiz!” Lees: een chique naam voor saaie opdrachten in meerkeuzevorm. De leerling is tevreden. #eengroteshow (Dorinde)
  6. “Sommigen zijn asymptotische drager.” Aldus Thomas. “Eh, wat?” #indewar #wiskundeterm #asymptoten #bedoeltasymptomatisch #isookweleenmoeilijkwoord (Dorinde)
  7. Dat je na ruim een jaar nog steeds niet weet of het linker of rechter lichtknopje voor de gang beneden of boven is. (Dorinde)
  8. Wel weer fijn dat Thomas daar ook nog altijd mee loopt te stunten. #disco #lichteffect #aanuitaanuit (Dorinde)
  9. Zo’n monsterlijk dilemma wanneer je in bed ligt, je ziet dat je batterij nog halfvol is en je concludeert dat je oplader nog beneden ligt. (Laura)
  10. Precies in slaap gevallen op het moment dat het eindresultaat wordt getoond. #helpmijnmanisklusser #daardoejehetjuistvoor #faal (Dorinde)

Weekendje Berlijn (deel 1)

Dit weekend gaan Thomas en ik een weekendje naar Berlijn. Omdat we al op donderdagmiddag vertrekken, hebben we drie nachtjes daar: heerlijk! De trein vertrekt om 17:00 vanaf Amsterdam Centraal en vanaf ons perron hebben we de keuze tussen Den Helder en Hannover. Een weekendje Texel heeft ook nog even door ons hoofd gespookt, maar we kiezen er uiteraard toch voor om naar Berlijn te gaan.

Rond middernacht komen we aan op de Hauptbahnhof van Berlijn, waar we ons in een taxi laten vervoeren naar ons hotel. Welterusten!

De volgende dag ontbijten we in het hotel en gaan daarna op pad. Vandaag is het een regenachtige dag, dus we besluiten om een 48 uurs kaartje bij de metro te halen. We logeren vlakbij Alexanderplatz en zitten lekker centraal in de stad. We beginnen vandaag bij Checkpoint Charlie. Het is er (zoals bekend) erg toeristisch en we zijn daar dan ook gauw klaar. We pakken de metro naar de East Side Gallery, waar hele mooie muurschilderingen te zien zijn op de Berlijnse muur. Ondanks dat ik al een keertje in Berlijn ben geweest, blijft dit indrukwekkend en gek om te zien.

Het is nog vroeg en het begint steeds harder te regenen, dus we besluiten om naar het DDR museum te gaan. Het is perfect voor een uurtje en mijn inmiddels natte voeten zijn me zéér dankbaar. We lunchen bij een gezellig restaurantje en gaan dan door naar het Holocaust monument. Wow. Ook dit heb ik al eens eerder gezien, maar het blijft bizar.

Om 15:30 hebben we een rondleiding bij de Reichstag. Wanneer we daar aankomen, horen we dat de rondleiding helaas niet door kan gaan. Het parlement is blijkbaar druk aan het vergaderen. Wel mogen we daar een uurtje bij komen zitten als we dat willen. Lache! Ondanks dat ik twee jaar Duits heb gehad, begrijp ik er hélemaal niets van. Ach ja 😉.

Door een hele chique dame worden we in een enorme lift naar boven vervoerd waar we de koepel kunnen beklimmen. Topjob, honderden keren per dag met de lift omhoog en omlaag. Door het slechte weer kunnen we niet heel ver kijken vanaf het uitzichtpunt, maar dat geeft niet. Wel kunnen we heel goed naar beneden kijken, waar het parlement rustig doorvergadert. Echt, ik ben zo blij dat dat niet mijn baan is 😊.

We borrelen in een cocktailbar en eten daarna heerlijk in een Spaans tapasrestaurant (knoflook!!!). Een zeer geslaagde eerste dag! Wordt vervolgd 😊.

Ik ben vast niet de enige..

Het komt regelmatig voor dat ik ergens écht geen zin in heb. Het zijn dan niet per se grote dingen, maar toch komen sommige situaties net iets te vaak voor. Ik ben benieuwd of je ze herkent! Sommigen kun je uiteraard met een korreltje zout nemen. En wellicht kom ik iets luier over dan ik daadwerkelijk ben, haha. Maar ook in dat ‘bewust overdrijven’ ben ik vást niet de enige.

Ik ben vast niet de enige die…

  • Oprecht baalt wanneer het rolletje wc-papier op is en deze vervangen moet worden. Terwijl dat maximaal 10 seconden duurt.
  • Braaf met de tandarts afspreekt om elke dag tanden te stoken, om dat dan één week vol te houden. Totdat de jaarlijkse oproep weer komt om een afspraak te maken. Volgens mij heb ik dit al vaker benoemd op de blog, verdacht..
  • Net doet alsof je niet gehoord hebt dat de vaatwasser klaar is.
  • Of de cadeautjes van de katten niet gezien heeft.
  • Halverwege een been stopt met scheren in de winter als je tóch geen korte broek of rokje aan gaat trekken. Of verklap ik nu een groot vrouwen geheim? 😉
  • De hele dag geen haren kamt onder het mom van ‘het is nog steeds nat’.
  • Het heel veel werk vindt om de kliko aan de straat te zetten.
  • Écht niet kan fietsen omdat de schuur vol met zooi ligt. En omdat het meer dan windkracht vijf is.
  • Een euforie momentje heeft als je nog nét op tijd de oplader in je telefoon/laptop hebt gestopt.
  • Een bepaald liedje wel 100 keer achter elkaar kan luisteren.
  • En dan nog steeds de tekst niet kent.
  • Na een weekendje-weg of vakantie nog een paar dagen uit de koffer leeft.

Ready… action!

“Eh mevrouw, mogen wij heel even in het lokaal blijven zitten?” Vier van mijn mentorleerlingen kijken me vragend aan. “Tuurlijk!” Ze zijn me erg dankbaar en vertellen dat het maar 5 minuten duurt. Prima.

Ze installeren zich achter in de klas en starten hun laptops op. Ik ben benieuwd wat ze gaan doen. “Ik moet zo beginnen hè.” Zegt een van de leerlingen. Ik doe net alsof ik hard aan het werk ben, maar ondertussen luister ik zeker met een oor mee.

“Laten we eerst allemaal tegelijk ‘hoi allemaal’ zeggen.” De rest stemt toe. “Oké, ik zet hem aan. Drie, twee, één.” In koor roepen ze ‘hoi allemaal’ en barsten daarna in lachen uit. Dit wordt nog wat. Inmiddels heb ik begrepen dat ze een filmpje moeten opnemen voor geschiedenis.

Vijf ‘hoi allemaals’ later kunnen ze eindelijk door zonder de slappe lach te krijgen. Ondertussen moet ik ook mijn best doen om mijn poker-face te bewaren. Het is vooral komisch, omdat drie van de vier de grootste lol hebben. De enige jongen van het groepje kijkt daarentegen steeds chagrijniger. Arme jongen, hihi.

Na ruim dertig minuten zijn ze klaar. Maar goed ook, want ik heb al drie keer een nies moeten inhouden, haha. Ze zwaaien me vrolijk gedag. Ik ben nu al jaloers op de docent die al die vrolijke filmpjes mag nakijken.