Efficiënt inpakken

Wekelijks de boodschappen online bestellen en vervolgens ophalen, voor mij hoeft het nooit meer anders! We hebben mazzel dat de supermarkt vlakbij is, ik denk dat ik gemiddeld ongeveer 10 minuten bezig ben om van huis weg te gaan, de boodschappen te halen en weer terug te rijden. Top!

Bij het ophalen worden je boodschappen op verschillende manieren aangeleverd. De koelkast en diepvries spullen worden in recyclebare tasjes geleverd. Ook staan er vaak 1 of 2 kratten, eentje met ‘kwetsbare’ producten zoals groente en fruit. De andere bestaat uit producten zoals rijst en blikken, etc. Althans, ik dacht in ieder geval dat de indeling zo gemaakt was. Totdat Thomas het volgende verhaal vertelde.

“Zo, hier nog een tas, alstublieft.” De medewerker geeft hem aan Thomas die hem vervolgens in de auto legt. “En dit is de laatste!” Thomas krijgt een krat aangereikt met daarin één mini kruidenpotje met saffraan. Wauw, een héél krat voor een product van 10

cm, hahaha. Gelukkig hoef je niet alle kratjes mee te nemen en kun je dus prima overscheppen. Maar toch… wát is de theorie hierachter? 😉

Een paar letters verschil

In 3 havo hebben we het nu over periodieke grafieken. Voor sommige leerlingen is het heel fijn dat ze even niet een formule bij een grafiek hoeven op te stellen. In plaats daarvan moeten ze juist de periode, de evenwichtsstand en de amplitude vanuit zo’n periodieke grafiek kunnen aflezen.

Tijdens de online lessen is het vaak maar een beetje gokken of de leerlingen het allemaal goed begrijpen. In de les kan ik de vraagtekens heel goed van hun gezichten aflezen, nu kan dat totaal niet. “Als je begrijpt wat je moet doen en verder kunt, mag je nu de vergadering verlaten. Heb je wel nog een vraag, stuur me dan even een berichtje of blijf in de vergadering.” Dit is voor de meeste leerlingen het signaal om meteen weg te klikken. Er blijft nu één leerling in de vergadering.

“Mevrouw, ik snapte die evenwichtsstand en periode nog wel, maar kunt u nog één keer uitleggen hoe je de amputatie kunt berekenen?” Ik moet hard lachen en leg de jongen maar even uit dat we het niet over een amputatie hebben, maar over de amplitude. Hahaha. De ‘haaientand’ in plaats van het juiste woordje ‘zaagtand’ heb ik al regelmatig voorbij horen komen, maar deze is nieuw :-).

Mooi begin van het weekend

Het is vrijdagmiddag en dat betekent dat het bíjna weekend is! Mijn laatste les van de week is altijd met mijn mentorklas. Die arme kinders hebben drie keer in de week pas aan het eind van de dag wiskunde, sneu hoor 😉.

Ik open Teams, het programma waarmee we de online lessen geven. “Er zijn al 24 personen in de vergadering.” Mooi, bijna iedereen is er al! Ik druk op deelnemen en zorg dat mijn camera en microfoon meteen aanstaan. Normaal gesproken zie ik allemaal zwarte schermpjes en is het doodstil in de vergadering. Nu is dat vérre van het geval. HAHA.

Een aantal meiden hebben hun webcam aan en zijn heel vrolijk aan het zwaaien. Er wordt wat gelachen en ik begrijp al heel snel waarom. Eén van de meiden zet muziek aan en ik herken het liedje meteen. “It’s fun to stay at the YMCA!” Voor de camera’s zie ik allemaal dansende leerlingen die met het liedje meebewegen met hun armen. Ik barst in lachen uit, dit had ik echt niet zien aankomen. Ik applaudisseer en vraag de jongens of ze binnenkort ook een showtje willen doen. Helaas, het blijft wel erg stil aan die kant van de lijn 😉

Hi Dad ;-)

Het is een uur of drie en mijn laatste lesuur is bijna afgelopen. Ik ben de leerlingen iets aan het leren over binaire getallen (schrijf 10011 als een decimaal getal. Weet jij het? 😉). Deze klas geef ik in het Engels les en ik merk dat ik na zo’n dagje online lesgeven best een beetje gaar ben. Ik moet me daarom iets beter concentreren op de taal, haha.

TUUUTUUUUTUUUU – TUUTUTU (ik probeer hier de Skype ringtone na te bootsen). WOW, haha! Midden in mijn les komt het hoofd van mijn vader groot in beeld die me op Skype probeert te bellen. Tijdens het lesgeven deel ik altijd mijn scherm, dus de leerlingen hebben hem ook even kunnen zien, hihi. Snel klik hem weg en ga ik door met de les (die vervolgens drie minuten later weer werd onderbroken door de postbezorger, haha). Met mijn concentratie is het deze les niet meer helemaal goed gekomen.

Kiekeboe

Dit weekend zijn Laura en Daan een weekendje weg en daarom passen wij op hun katten. (Ideaal, volgende week gaan wij een weekend weg, dus dan hebben we die credits vast opgebouwd). Echt een grote klus is het trouwens niet: ’s ochtends laten we de jongens naar buiten en aan het eind van de middag doen we ze weer naar binnen voor de brokjes. Vandaag besluiten we om naar ze toe te wandelen, zodat we meteen een lekker rondje buiten hebben gedaan.

“Kom, we lopen zo!” We hebben een nieuw pad vlakbij ons huis ontdekt. Het paadje loopt langs een stuk groen en we beginnen meteen te fantaseren dat we hier best zouden willen wonen later. “Je hebt wel veel inkijk als je hier woont.” We lopen door en zien dan iets HEEL raars, een beetje creepy zelfs wel. Eén van de huizen staat leeg, op één voorwerp na. Op de schouw staat een mega grote zwart-wit foto van een lachende man. Hij staart ons vrolijk aan. De toekomstige bewoner zóu natuurlijk een kunstenaar kunnen zijn die voorbijgangers wil laten ‘schrikken.’ Ik denk overigens dat die kans niet zo heel groot is, haha.. Misschien dat we dit huis in de toekomst even overslaan.