Dierendagvriendelijk

Op 4 oktober is het dierendag en we proberen er altijd aan te denken. Meestal is dat in de vorm van een extra aai of snoepje, maar toch! Nu Marthe er is, moeten we onze aandacht wat meer verdelen. De katten hebben dit ongetwijfeld ook gemerkt, maar ze lijken prima tevreden met de situatie. Zo vinden ze het bijvoorbeeld geen probleem om overdag op het extra verschoningskussen te slapen. Waar we eerst dachten dat dit handig was, voor bijvoorbeeld in de badkamer na het douchen/badderen, hebben we ons er nu maar bij neergelegd dat dit (inmiddels zeer harige) kussen voor de katten is. Hij ligt in de werkkamer, dus Marthe heeft hier verder geen last van.

’s Nachts slapen de katten altijd beneden. Als we in de ochtend boven aan het rommelen zijn (Marthe eten geven, alvast naar de badkamer etc.), dan horen we de katten beneden altijd al miauwen. Zo ook vanmorgen. “Dirk, jezus, we komen zo écht wel hoor!” Hij is al tien minuten bezig om onze aandacht te trekken en het begint een beetje irritant te worden. Voor wie Dirk niet kent (haha, bijna iedereen?): hij kan erg hard miauwen.

Ik voel me bijna ‘schuldig’ dat dit mijn eerste begroeting naar Dirk is op dierendag. Ik probeer dan ook heel erg mijn best te doen om daarna Rover heel vrolijk te begroeten, terwijl ik ondertussen met een schuin oog naar de kattenbak kijk waar hij vóór gepoept heeft. Klasse.

Verdwaald op werk

Naar aanleiding van een verhaal van Thomas :-).

Vandaag ga ik met een collega lunchen en dat doen we in een ander gedeelte van het gebouw. Mijn collega loopt vrij snel en we zijn druk in gesprek, waardoor ik nooit goed oplet hoe we lopen. Goed om erbij te vermelden: we lunchen hier wekelijks ;-). We nemen een ‘sluiproute’ waardoor we via een brug naar de overkant van de weg komen. Hierdoor hoeven we niet naar buiten én zijn we sneller.

Nadat we klaar zijn met lunchen, neemt mijn collega een andere route terug omdat hij naar een andere afspraak moet. Prima, dan ga ik zelf gewoon terug naar mijn werkplek. Op de een of andere manier lijkt de terugweg totaal anders dan de heenweg, hahaha. Ik probeer een paar gangen en trappen en kom dan uit bij een deur waarop staat: “verboden te openen”. Goh, spannend.

Na een zoektocht van 5 minuten besluit ik om toch maar buitenom te lopen. Wanneer ik weer terug ben bij mijn werkplek, zie ik dat mijn collega met wie ik ging lunchen alweer achter zijn bureau zit, haha! “Kon je het vinden?” Vraagt hij grappend.

Marthe is alweer 7 maanden!

Marthe is van 26 februari en dat betekent dat ze alweer 7 maanden oud is. Zó gezellig dat ze al zo lang bij ons is :-). Een collega vroeg laatst wat voor ‘trucjes’ Marthe al kan en die vraag krijg ik wel vaker. Bij deze dus een overzicht van de ontwikkelingen van Marthe!

Slapen

“Slaapt ze al door?” Haha, de meest gestelde vraag. Gelukkig gaat het slapen heel goed! De nachtvoedingen zijn al een tijdje klaar en het gebeurt regelmatig dat Marthe van 19:00 tot 07:00 slaapt. Heel af en toe wil ze nog een speentje midden in de nacht, die actie kost dan 30 seconden. We vallen direct daarna weer in slaap, dus dat is prima! Meestal is Marthe tussen 06:00 en 07:00 wakker en dat voelt heel luxe. Zelf gaan we meestal rond 22:00/22:30 slapen, waardoor we echt wel fit zijn.

Rollen/zitten/tijgeren/kruipen

Met 5 maanden kon Marthe heel goed van haar rug naar haar buik draaien. Sinds een paar weken lukt het ook heel goed de andere kant op, ideaal! Dat betekent wel dat ze niet meer op haar vierkante meter blijft liggen, haha. Qua zitten kunnen we haar nog niet ‘los’ laten zitten, maar op schoot zit ze al heel netjes. Ook is ze druk aan het oefenen met tijgeren, maar het blijft vooral nog bij oefenen hihi. Alles op z’n tijd!

Voeding

Ik geef nog steeds borstvoeding en ben best trots dat dit al 7 maanden lukt. Sommigen vragen me wanneer ik wil stoppen, maar voorlopig blijf ik dit nog gewoon doen :-). Het gaat super goed en het is heel snel en praktisch. Ook vind ik het een gezellig momentje. Op de dagen dat ik aan het werk ben, drinkt Marthe super goed uit een flesje. Naast de melk krijgt ze ook een fruithapje en een groentehap. We begonnen met enkele smaken groente, maar mixen nu al meerdere smaken door elkaar. We hebben nog geen brood gegeven (dat voelt fijner als ze goed kan zitten), maar daar gaan we binnenkort ook mee starten.

Marthe is een super vrolijk meisje dat heel graag lacht! Ze huilt bijna nooit en is heel goed te troosten als ze verdrietig is. Op naar de volgende maanden!

Kán niet mislukken ;)

Mijn haar is een mooi alternatief voor de aardappel.

“Er kan echt bijna niks misgaan met het voorbereiden van een aardappelhapje voor een baby” lees ik aan Thomas voor. Vervolgens moeten we allebei heel hard lachen. Het aardappelhapje is compleet mislukt, het smaakt alsof het nog rauw is. “Goed kauwen, Marthe!”

Later komen we erachter dat het vastkokende aardappelen zijn en dat die toch wat langer moeten stomen. Met de kruimige aardappels hebben we meer succes, haha. 

Tukken op de opvang

Vanaf eind deze maand gaat Marthe starten bij de opvang en vandaag hebben we een intake gesprek.

“Is alles voor jullie duidelijk?” We geven aan dat alles helemaal duidelijk is. Fijn om zo’n uitgebreid verhaal te horen, zodat we een goed beeld hebben van hoe de opvangdagen op vrijdag zullen zijn. “Willen jullie dat Marthe hier blijft? Ze kan tot 12:00 blijven.” We besluiten dat Marthe inderdaad even op de opvang blijft, zodat ze alvast kan wennen. Het is 10:45, dus dat is een prima tijd. Ook komt het perfect uit met de middagslaap.

Wanneer ik even voor 12:00 de auto parkeer bij de opvang, zie ik dat ik een gemiste oproep heb. Ik loop naar binnen en zie een lachende leidster staan. “Ik heb geprobeerd je te bellen, ze is net in slaap gevallen.” Haha, die Marthe, ze neemt het ervan. De afgelopen dagen sliep ze best wel lang in de middag, dus ik ben benieuwd hoe lang ze het hier volhoudt. We spreken af dat ze me bellen als Marthe weer wakker is geworden.

Ik rijd terug naar huis en ga direct lunchen, je weet maar nooit natuurlijk ;-). En ja hoor, net nadat mijn lunch op is en ik even in huis wil rommelen word ik gebeld dat ze weer wakker is. Gezellig! De opvang is echt maar een paar minuten rijden, dus dat is ideaal. Toch kijk ik er ook naar uit om Marthe met de fiets te brengen, zodra ze in een kinderzitje kan zitten.

Marthe heeft het prima gedaan op de opvang. “Wat een vrolijk meisje 😊”. Zo leuk om te horen! Ik ben heel benieuwd hoe ze het de komende keren zal vinden. Op naar een nieuwe stap!