Omdat we later deze middag een afspraak hebben, spreken mijn vriend en ik af dat hij me direct vanuit zijn werk op komt halen. Of ik alvast buiten wil gaan staan. Prima, geen probleem! Op de plek waar ik ‘opgepikt’ word, kun je heel goed de auto’s aan zien komen rijden. Na een paar minuten zie ik inderdaad de auto van mijn vriend verschijnen. Niet snel daarna verdwijnt hij weer uit het zicht, omdat hij via een bruggetje verderop het water over moet steken. Ik sta aan de andere kant van het water en weet dat het nu nog ongeveer een minuutje duurt voordat hij bij mij is. Na ongeveer een minuut zie ik een auto verschijnen en ik steek voor de grap mijn tong uit naar mijn vriend. Althans, ik dacht dat ik dat naar mijn vriend deed. Op zich heeft hij een zilveren auto en lijkt deze spierwitte auto daar absoluut niet op. Ik had kennelijk niet gezien dat er vlak voor hem nog een auto reed die hetzelfde rondje ging maken. Omdat ik er geen andere beweging meer van kan maken zonder er compleet gehandicapt uit te zien, kan ik helaas niets anders doen dan het in ontvangst nemen van de -terecht- opgetrokken wenkbrauw van de vrouw.

Bekijk bericht

Samen met mijn vriend ben ik bij een cabaretvoorstelling van Paulien Cornelisse. Aanrader! Voorafgaand aan de voorstelling, maar ook tijdens en na afloop, schieten er een aantal (herkenbare?) gedachten en vragen door mijn hoofd. Ik zet ze op een rijtje!

 

Voorafgaand aan de show

– Oh, dit was niet de meest efficiënte route naar onze plekken haha.

– Shit, volgens mij moet ik nieuwe lenzen halen.

– Kunnen we vanaf deze plek het podium op geroepen worden?

– Hopelijk blijven de plekken voor ons leeg!

– Er zal maar iemand met een hanenkam voor je gaan zitten, haha. Zou je dat van tevoren bij je reservering aan moeten geven, zodat je een plekje achterin krijgt?

– Oh gelukkig, het is een kleine mevrouw die voor ons zit :-).

– Hoezo staat er een groentekas op het podium?

 

Tijdens de show

– Wat een wiebelkont, die buurvrouw van mij.

– Zou Beatrix in de zaal zitten?

– Iemand in de zaal heeft een heel leuk lachje, haha.

– Nu durf ik zelf niet te wiebelen.

 

Na afloop

– Hoezo moeten artiesten eigenlijk drie keer opnieuw het podium opkomen bij het einde van de voorstelling?

– Zouden er ook voorstellingen zijn waar niemand op het eind gaat staan om te applaudisseren? Ook lullig.

– “Had jij nou het kaartje van de garderobe?!”

Bekijk bericht

Het is 17.50 en ik ben zojuist in mijn auto gestapt. Vlakbij mijn werk hebben we een brug waar je tussen 07.00 en 09.00 en tussen 16.00 en 18.00 niet overheen mag. Het mág wel, maar dan krijg je een dikke boete. Niet erg ideaal kan ik je vertellen. Ik overweeg mijn mogelijkheden. Als ik ervoor kies om naar de brug te rijden, mag ik er nog niet overheen en moet ik dus een plekje vinden om te ‘schuilen’. Ga ik echter omrijden, dan ben ik misschien wel twintig minuten extra aan het rijden. Hmmm.

Als ik bijna bij de brug ben, zie ik dat dit kennelijk heel gewoon is. Er staat een rij van minimaal 7 auto’s die allemaal keurig aan het wachten zijn tot het klokje op 18.00 springt. Je zou dit elke dag maar moeten doen. Ik sluit netjes aan in de rij om de minuten af te wachten.

In de volgende minuten leef ik erg met mijn weggenoten mee. “Nee kijk uit!!” Een auto komt wel erg dichtbij de brug. “Oh, gelukkig.” De auto slaat nog nét voor de brug nog af. “Wow, daar ging toch iemand! Om 17.58, zonde!” …. “Pas op, je mag nog n… oh, het is een fietser, die mogen wel”…. “Ja, durf je nu al? Gevaarlijk hoor, misschien staat je horloge wel voor.” …. “Okee, er zijn er nu 20 overheen, nu durf ik wel.” Bange poeperd als ik ben, wacht ik voor de zekerheid toch nog tot 18.03 en tot het nieuws op de radio is afgelopen. Ik kan mijn geld echt wel beter besteden dan aan een boete :-).

Bekijk bericht

Het is 22.15 en ik lig al in bed. Lekker op tijd! Waar ik vroeger nooit voor twaalven in bed lag, lijkt het nu wel met de dag vroeger te worden. Mijn vriend is nog zijn tanden aan het poetsen maar gaat niet veel later ook naar bed. “Truste!” Ik geef hem een zoen, draai me om en val vrijwel direct in slaap.

De wekker gaat. Wow, nu al? Verward draai ik me om en zie ik dat mijn vriend ook al wakker is. “Goedemorgen, moet jij er ook niet uit?” Meestal gaat de wekker van mijn vriend veel eerder dan die van mij. Hij kijkt me aan, maar blijft liggen. Net wanneer ik aanstalten wil maken om op te staan, begint mijn vriend heel hard te lachen. “Dor, het is 22.45. Je hebt tien minuten geslapen.” Huh?! “Ja, mijn telefoon doet raar dus ik heb de wekker van de iPad gezet. Ik had alleen niet door dat hij ook direct af zou gaan. Vals alarm dus!” Letterlijk.

Bekijk bericht

Op zaterdagmiddag loop ik door de stad. Wanneer ik de HEMA zie, besluit ik om even naar binnen te gaan om te kijken of ik hier een cadeautje kan vinden. Terwijl het in de stad best wel druk is, lijkt het bij de HEMA best wel uitgestorven. Gek! Normaal is het er altijd veel drukker, wat is er aan de hand?

Beneden kan ik niet vinden wat ik zoek, dus ik ga een verdieping omhoog. Terwijl ik naar de andere kant van de winkel loop, hoor ik steeds meer stemmen. Ik kijk op en zie een enorme rij bij het restaurant staan. Ik kijk op mijn horloge – 16.03. Aha! Alle mensen staan in de rij voor het ‘vier-uurtje’. Zelf heb ik geen zin in koffie, maar ik weet dus nu mooi wel dat ik voortaan nét na vieren even naar de HEMA ga. Ideaal, zo’n lege winkel :-).

Bekijk bericht