Vrij gezellig

“Hoi Dor!” Laura belt me op. We zijn allebei vrij vandaag en voor zo ver Laura weet heb ik niet veel te doen vandaag. Niets is minder waar. Ik neem op en gebaar naar de vriendin die naast me zit dat ze stil moet zijn. Laura mag absoluut niet weten dat we op dit moment haar vrijgezellenfeest die morgen plaatsvindt aan het voorbereiden zijn.

“Hee Lu!” We kletsen wat en Laura vertelt dat ze straks naar de kapper gaat. Of ik mee wil. Eh nou nee haha, er moet nog heel veel gebeuren. “Hmmm, ik denk dat ik even lekker thuis blijf. Ik ben een klas aan het nakijken en het is wel lekker als dat af is.” Ik ben absoluut niet aan het nakijken, we zijn druk bezig met het verzinnen van de opdrachten. “Zullen we anders vanavond samen eten?” Vraag ik, om toch een soort wedervraag te hebben. “Ja gezellig!” Zegt Laura. Shit. Echt geen tijd voor. Nou goed, wel gezellig.

Een aantal uur later appt Laura me dat ze toch wat later thuis is dan verwacht. “Zullen we anders na het eten afspreken?” Vraag ik haar. Thank god, alle tijd kan ik goed gebruiken. “Ik ben lekker het huis aan het schoonmaken nu, dus dat maak ik sowieso eerst af. Misschien kom ik wel na achten hoor.” Laura vindt het allemaal prima, top. Het huis is absoluut niet schoongemaakt vandaag. Tien punten voor mijn leugens, haha.

Wanneer ik de vriendin heb afgezet, race ik naar de supermarkt om een pizza te halen. In de oven staat een cake te bakken en daarna kan de pizza er mooi in. Terwijl ik de pizza erin stop, bedenk ik me dat er ook nog twee plaattaarten in de oven gebakken moeten worden. Terwijl ik de paprika’s snijd voor de soep, probeer ik ook de plaattaarten zo goed mogelijk klaar te maken.

Rond 20:30 kom ik bij Laura aankakken. Ik vertel haar dat ik een heerlijk rustig dagje heb gehad en dat dat echt lekker is om af en toe te hebben. We spelen een kookspelletje (alsof ik dat nog niet genoeg heb gedaan net haha) en rond 23:30 ga ik weer naar huis. Eenmaal thuis gaan we weer vrolijk verder: de inpaklijst voor Laura wordt geprint en de camera en de karaoke-microfoon (jawel, wat een hilarisch ding) worden opgeladen.

De voorbereidingen zijn super leuk en de moeite meer dan waard. Zo ontzettend leuk om hier over na te denken :). Wel heb ik een nieuw persoonlijk recordje: ik denk niet dat ik ooit eerder om 12 uur ’s nachts een soepje heb gepureerd. Alles voor de ‘vrijgezel’!

Slapjanus

Deze maand doet Thomas aan dry January: een maandje geen alcohol drinken. En ik doe eigenlijk al per ongeluk twee weken met hem mee, niet helemaal een bewuste keuze. Ook heb ik dit jaar nog bijna geen vlees gegeten en dat is wel een bewuste keuze. Ik denk oprecht dat de wereld een klein stukje mooier (of minder lelijk) kan worden als we soms proberen te minderen met o.a. vlees.

Vanavond eten we samen met Laura en Daan bij vrienden. “Ik rijd wel, ik ga toch niet drinken vanavond!”

We krijgen lasagne zonder vlees voorgeschoteld, omdat Laura helemaal geen vlees eet. Ze hebben heel slim het gehakt niet in de lasagne gestopt, maar er gehaktballetjes van gemaakt.

Er wordt voor me opgeschept en ik neem dan toch een paar zelfgemaakte gehaktballetjes. “Daan, schenk jij de wijn in?” Wordt er aan hem gevraagd. Ik geef bij Daan aan dat ik geen wijn hoef. Laura zit naast me en die wil wel een wijntje. “Kun jij hem even doorgeven aan Laura?” Vraagt Daan me, terwijl hij haar wijn aan mij geeft.

De volgende gebeurtenissen gebeuren in een paar seconden. De wijn komt langs mijn gezicht en ik ruik de lekkere wijn. Mijn hand gaat automatisch naar mijn glas en ik geef hem aan Daan. Daan schenkt mijn glas vol en ik neem een grote slok.

Slapjanus ;-). Thomas heeft zich er overigens keurig aan gehouden.

Mysterieuze autorit

Het zal je niet ontgaan zijn: heel binnenkort trouwen Laura en Daan! Ook ik leef er enorm naar toe. En ook heb ik de eer om het vrijgezellenfeest met een vriendin te organiseren. En Laura weet natuurlijk niet wanneer dat is. Haha. Ha.

“We zijn rond 08.05 bij je!” App ik naar Laura. We gaan vandaag naar Hilversum om in het publiek van het programma Lingo te zitten. 

“Huh?” Vraagt Laura als ze instapt. “Waar is Thomas? En hoezo ben je met jouw auto in plaats van met die van hem?” Ik lach mysterieus. “Oh Dor nee hè?” Laura klapt de zonneklep naar beneden om in de spiegel te kijken. “Ik heb gewoon een saaie trui aan. En ik heb niet eens mijn tanden gepoetst!” Ondertussen sla ik een weg in die niet richting Hilversum gaat. “Aaaah Dor, ik wil even wat anders aantrekken.” Laura stopt in paniek een pepermuntje in haar mond.

Na vijf minuten rijd ik het parkeerterrein van het station op. “Okeeee…” Ik parkeer naast Thomas zijn auto. Laura kijkt naar zijn auto en moet dan heel hard lachen. “Oké gelukkig haha!” Ik leg uit dat Thomas even moest tanken en dat hij daarom zelf naar het station gereden was. “Wij nemen de trein terug omdat Thomas weg moet, daarom zet ik mijn auto hier neer.”

Dit waren tien hele leuke minuten, haha.

Iets in die richting

 Vandaag heb ik een cursus op een andere middelbare school dan de school waar ik werk. Ik ben er één keer eerder geweest, maar toen was ik op de fiets. 

Ik ben aan de late kant en het lukt me niet om een goede parkeerplek te vinden voor de school. Ik rijd nogmaals een rondje om de school heen en kom dan op een parkeerterrein vlakbij de fietsenstalling van de leerlingen terecht. Prima. Ik parkeer mijn auto en loop via de fietsenstalling de school binnen. 

Na een paar uur loop ik weer naar buiten. Het is inmiddels helemaal donker en.. het hek tussen de fietsenstalling en de parkeerplaats zit op slot. Ah, dat had ik best kunnen bedenken haha.

Ik ben wederom aan de late kant, omdat ik zo nog wil sporten en nog snel moet eten. Ik begin een kant op te lopen waarvan ik hoop dat ik bij het parkeerterrein uitkom. Na een paar minuten zie ik de plek waar ik moet zijn. Wel een beetje jammer dat m’n auto er niet meer staat. “Huh?!” Ik begin wat harder te lopen.

Mijn richtingsgevoel is totaal afwezig en ik begin een beetje in paniek te raken. En die spierpijnbenen helpen ook niet mee, potverdorie! Ik besluit om naar de grote weg te lopen, vanaf daar ben ik met mijn auto het parkeerterrein opgereden. Vervolgens loop ik heel suf precies dezelfde route terug, maar met succes! Grappig dat mijn hersenen het dan ineens wel aankunnen. Ik ben blij dat er verder niemand op straat is, haha. Volgende keer maar op de fiets, dan ben ik vast sneller.

Het licht zien

“Tot zo!” Decadent als we zijn rijden we met drie auto’s achter elkaar aan. Daan en Laura voorop, ik in het midden en een vriendin van ons als laatste. Verder rijdt er helemaal niemand op de weg. Normaal gesproken zouden we natuurlijk wel carpoolen, maar het komt toevallig net zo uit.

Ik herinner me van een tijdje geleden dat Laura ook zo voor me reed. Als grap deed ze toen haar knipperlicht naar links aan, terwijl ze naar rechts moest. Aangezien er nu niemand op straat is die in de war kan raken en het toch donker is, besluit ik om dat nog eens te doen.

Daan doet zijn knipperlicht naar links aan en rijdt vervolgens naar links. De vriendin in de laatste auto rijdt een heel stuk achter me, dus ik besluit om het grapje dan maar naar Laura en Daan te maken. Ook ik rijd naar links, maar mijn knipperlicht staat op rechts. Haha. Kinderachtig hè ;-). We parkeren en wachten op de vriendin. Na een paar minuten begin ik me toch een klein beetje schuldig te voelen. Zou ze dan toch m’n lichtje gezien hebben en erin getrapt zijn?

“Dor, waarom deed je dat knipperlicht nou naar rechts? Ik was helemaal in de war.” Haha, oeps. Mijn grapje was voor Laura en Daan bedoeld, maar die hadden het helemaal niet gezien. Volgende keer houd ik me weer netjes aan de communicatieregels :-).