Een agenda-overzicht in onze bruiloftsvoorbereidingen! (deel 3)

De eerdere versies gemist? Zie hier deel 1 en zie hier deel 2!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik de eerdere versies online zette. Ik heb bewust even gewacht met deel 3, maar hier is hij dan toch vandaag!

In dit laatste overzicht deel ik met jullie wat wij in 2020 nog aan voorbereidingen hebben getroffen voor de bruiloft!

Op vrijdag 3 januari 2020 heb ik mijn proefkapsel en proefmake-up gedaan bij Annelies, een ontzettend gezellige vrouw die ik via een vriendin ken! Ze heeft me van alles laten zien (kapsels met vlechten, wat meer opgestoken, meer los, veel krullen….) en het was ontzettend gezellig! We hebben ook meteen een afspraak gemaakt om mijn haren te verven, de grijze haren zijn namelijk weer gezellig van de partij, hahaha. Enne.. ze zijn niet welkom op onze bruiloft!

Op maandag 6 januari hebben we twee dingen geregeld!

‘s Ochtends zijn we naar de notaris geweest om te spreken over de voorwaarden enzo. Super romantisch.

‘s Middags zijn Daan en ik in ondertrouw gegaan bij de gemeente. Je kunt dit al veel eerder doen, maar wij waren op de één of andere manier toch wat aan de late kant, haha. We moesten een paar formulieren controleren en ondertekenen en dat was het dan. Toch hebben we er een glaasje (alcoholvrije) bubbels op gedronken! (Goede voornemens enzo).

Op zaterdag 11 januari hadden wij onze eerste dansles! We hebben samen al 4 jaar op dansen gezeten, dus voor ons was dit meer een opfrisser. We hebben muziek uitgekozen voor onze medley en het was echt heel erg leuk om weer samen te dansen! Eigenlijk konden we het nog best goed, jeuj :).

Op maandag 13 januari mocht ik mijn jurk ophalen! Mijn schoonmoeder ging gezellig mee en het was heerlijk om te zien dat mijn jurk helemaal pastte. Voor deze laatste 3 weken mocht mijn jurk gezellig bij mijn schoonmoeder logeren.

Op vrijdag 17 januari zijn we opnieuw naar de notaris geweest om nu onze documenten te tekenen. Oei, officieel hoor, met dat pinpasje… 😉

Op zaterdag 18 januari hebben Dorinde en ik de bedankjes in elkaar gezet. Lekker op tijd, toch? 😉 Achteraf was ik erg blij dat we dit nu al hadden gedaan, het was toch wel even een klusje!

Op maandag 20 januari hadden we onze tweede dansles. We hebben ons laatste stukje geoefend en de puntjes op de i gezet. De volgende keer dansen we voor het eggie, spannend!

Op woensdag 22 januari komt de vrouw langs die wij voor de taart hebben geregeld. Ze gaat heel veel appeltaarten bakken en we bedenken samen een opstelling met de houten schijven die we hebben gekocht. Het wordt echt gaaf!

In deze periode bestel ik ook de laatste spullen: zakdoekjes, mooie pennen, het gastenboek, een puzzel waar de gasten op kunnen schrijven, tafelkaartjes, onze boekjes waar we onze geloften in schrijven…

Op maandag 27 januari gaan we gezellig uit eten en bespreken we de laatste voorbereidingen! 😉

Op woensdag 29 januari gaan we naar Marquette om wijn te proeven. Geen straf hoor, hahaha.

In dit weekend schrijven we allebei onze geloften! Ook hebben we contact met de DJ over de muziekstijl die we graag willen horen.

Op maandag 3 februari ga ik naar de schoonheidssalon voor een paar behandelingen.

Op dinsdag 4 februari (gefeliciteerd pap!) is het mijn laatste werkdag. Ik loop mijn trouwschoenen nog even voor de laatste keer in en ik zeg mijn collega’s en leerlingen gedag. Verlof!

Op woensdag 5 februari doe ik een spraytan, zodat ik een mooie gezonde teint heb in mijn trouwjurk! 😉

Op donderdag 6 februari ga ik nog één keer met Daan (en Dorinde) naar Marquette om alles door te spreken. We testen de muziek, oefenen een paar keer de binnenkomst en de dans en dan zijn we er echt klaar voor!

‘s Middags laat ik mijn nagels doen en dan zie ik er qua uiterlijk volgens mij goed uit! (Godzijdank heb ik geen grote pukkel op mijn neus ofzo, daar ben je toch bang voor, hahahaha).

Op vrijdag 7 februari was het genieten op onze trouwdag! 😀 Misschien moet ik daar toch ook maar eens een blog over schrijven? 😉

Progressie in onze tuin! – Een samenvatting van dit Paasweekend

  • Woensdag en donderdag is onze nieuwe schutting geplaatst. We kunnen weer privé zitten! Laat het inrichten maar beginnen ;).
  • Onze tuin is sinds onze make-over nog helemaal kaal gebleven. Vanaf donderdag hebben we dus eigenlijk onszelf het startsein gegeven!
  • Pinterest en internet afstruinen naar inspiratie voor onze tuin. Het woord ‘Efteling’ spookt verdacht vaak rond in mijn gedachten.
  • We hebben een voorzichtig afstandsbezoekje aan een tuincentrum gebracht. We hebben hangplantjes, een tuinspiegel en een ontzettend leuke ‘waterton’ met gietijzeren hendel gescoord. Eftelinggevoel? Zéér aanwezig.
  • Het boren van de hangplantjes in de nieuwe schutting vond ik toch wel heel spannend. Ik hoorde dat de buurvrouw in de tuin liep en ik heb haar toch maar even gewaarschuwd dat ze niet moest schrikken van dit geluid, haha. Het ging gelukkig goed ;).
  • Wandelen naar een kraampje waar ze plantenbollen verkopen. Planten maar in onze potjes! Heerlijk, zo met je hand wroeten in de potgrond.
  • Omg, zo burgerlijk.
  • Een gieter vinden in onze berging en deze voor de eerste keer in de waterton vullen. Intens geluk.
  • Voor James ook trouwens, hij sprong wild achter mijn waterstralen aan! Na 8 jaar ontdek ik toch nieuwe kanten bij mijn kat, haha!
  • We hebben de kliko’s op een andere plek gezet. Wow, wat een verschil! Hoezo komen we hier na 2,5 jaar pas achter? Haha.
  • De parasol voor de eerste keer weer opgezet! Heerlijk, die zon meepakken in de nieuwe tuin.
  • Erachter komen dat de parasol niet elk stukje goed bedekt. We hebben er maar even een dekbedovertrek overheen gehangen. Omg, zo tokkie.
  • Binnenkort gaan we nog wat ‘groens’ langs de schutting planten. Dit gaan we in potten neerzetten. Ook gaan we lantaarntjes ophangen en verder wil ik nog veel meer gezellige bloemetjes! O en een oplossing voor het dekbedprobleem, haha.
  • Wordt vervolgd! Laat de zon maar weer komen! 🙂
Hier nog een overview met ons schuurtje erbij!

Wederom katten… ;)

Tja jongens, de Neverdull-inspiratie is best pittig zo in deze tijden hoor! Zoals Dorinde al aangaf, spelen onze katten inderdaad een handig rolletje, hahaha. Misschien moeten we maar eens een poll doen of jullie al gek van de jongens worden ;).

Het is tijd voor mijn les met de brugklas. Ik zeg ze -digitaal- gedag en ik start zoals elke les mijn powerpoint op. We zijn bezig met het werkwoord ‘avoir’ en ik typ in de chat de getallen 0 t/m 6. Leerlingen kunnen deze reacties ‘liken’ en ik vraag ze om het getal te ‘liken’ dat overeenkomt met het aantal goede vervoegingen dat ze hebben onthouden.

Precies op het moment dat ik de antwoorden één voor één wil laten zien en de leerlingen dus hun antwoorden moeten tellen, staat James voor de deur. “MIAUUUWWWW”. Ik sta op en kondig aan: “oké, we houden direct maar even een korte pauze.” Ik doe de deur open. “Dit is James. Hij heeft een spanningsboog van ongeveer 1,5 minuut en zal daarna de tent weer verlaten.” Hij springt op de vensterbank van het raam, loopt even wat op mijn bureau (de leerlingen typen massaal “miaaaaaauw” en “hoi James!”) en hij zet weer koers richting de deur. “Wow mevrouw, het is echt 1,5 minuut!”

We vervolgens onze les en de leerlingen liken massaal hun eigen getal. Als ik een James in de klas zou hebben gehad, zou ik er voor de vorm nog even 1,5 bij gezet hebben ;).

Mysterieuze straattekeningen

Daan en ik wandelen nu graag een rondje buiten. We wonen vlak bij een landweggetje tussen enorme weilanden, heerlijk! Soms lopen we een rondje in een villawijk en dan bekijken we vol interesse de mooie tuinen.

Op een gegeven moment komen we bij een stukje straat waarbij er een aantal groene vierkante vlakken op de weg geschilderd zijn. Ik ‘hinkel’ eroverheen en we vragen ons af wat het is. Verderop in de straat zien we precies zo’n rijtje. Een parkeervrije zone? Iets voor het milieu? We weten het niet.

Vandaag lopen we opnieuw ons rondje en op een gegeven moment komen we weer bij hetzelfde stuk. Dan leef ik helemaal op. Het is maandag, klikodag. Het zijn markeringen waar kliko’s moeten staan, wow!!

Heb ik iets gemist in mijn leven of wist jij dit ook niet? Ik weet in ieder geval wel dat ik daar volgende week maandag weer een rondje ga lopen, fascinerend.

Poisson d’avril

Het is tijd voor een les met mijn 3 havo klas. Ik klik op nu vergaderen en één voor één komen mijn leerlingen online. Sommigen zeggen niets, anderen zeggen “bonjour!” op de chat en weer anderen zetten hun microfoon even aan om me te begroeten.

“Hoi mevrouw! Wat vindt u nou van 1 april?” Een leerling die in de klas ook altijd met een leuk verhaal binnenkomt heeft me direct aan het lachen gezet. “Ook goeiemorgen! Nou, ik vind het altijd wel iets grappigs, hoewel het wel apart is om 1 april een keer ‘digitaal’ mee te maken. En jij?” Op dat moment zet een andere leerling haar microfoon aan. Direct hoor ik geproest van haar kant: “nou, ik vind het héél leuk, hahahahaha.” De eerste leerling reageert hier weer op, ze heeft duidelijk net een grapje moeten ondergaan van de lachende leerling.

Ik vraag of docenten ze ook al in de maling hebben genomen en ze geven aan dat dat niet zo is. “Dan moet u het niet ineens wel gaan doen hoor, dan zit ik de hele les in spanning te wachten of u nou serieus bent of niet.” Ik antwoord dat ik de powerpoint nu al af heb en dat ik nu geen tijd meer heb om een grapje voor te bereiden. De leerling is opgelucht. Muhaha.

Ik geef de les. Ik begin met een uitleg hoe ze in Frankrijk 1 april vieren: ze knippen papieren vissen uit en plakken deze heel voorzichtig op iemands rug. Wanneer de vis ontdekt wordt, roepen ze heel hard: “Poisson d’avril!!” De leerlingen vinden het grappig. De rest van de les hebben we het over serieuze dingen als kloktijden, een beetje grammatica en we lezen nog een stukje tekst.

Aan het eind van de les zet ik mijn ernstige gezicht op. “Ik heb wel een probleem…” (met een schuin oog houd ik de chat in de gaten, zijn er al mensen die iets door hebben?) ik vervolg mijn zin: “ik ben namelijk al jullie ingeleverde brieven kwijtgeraakt. Het digitale programma is zo overbelast de laatste tijd, dat herkennen jullie vast. Zouden jullie de brief deze keer naar mij willen mailen?”

Het blijft even stil en dan zie ik op de chat een paar reacties verschijnen: “nooooo, ik heb hem niet meer.” Ik reageer ‘verbaasd’: “heb je het niet meer? Je moet altijd je werk goed bewaren, hoor!” Beteuterd (zo zie ik dat voor me bij deze leerling): “ik had geen ruimte meer op mijn computer…” Een paar reacties volgen dat ze het werk ook niet meer hebben. Ik ‘slaak een diepe zucht’ en zeg: “nou, dan heb ik het volgende nieuws voor jullie…” ik klik op de volgende dia en er komt een heel groot plaatje van een vis op een rug in beeld.

Die seconden daarna. Normaal heb je natuurlijk interactie met een klas, nu blijft het even stil. Ik kijk naar de chat en vraag me sterk af of de grap zo wel leuk overkomt (ik moet er stiekem heel erg van giechelen, lekker drollig zo). Daarna zie ik “HAHAHAHAHA” en “WOW mevrouw!” op de chat verschijnen, gevolgd door een *PLING*, een mailtje van een leerling die zojuist het bestand opnieuw heeft verstuurd. HAHA. De leerling die de les begon met haar vraag zet haar microfoon weer aan: “deze was leuk, mevrouw.”