Vriendinnenweekend jaar 2 (deel 4)

Op zondag moeten we om 10:00 uitchecken, wat na ons late avondje van gisteren (tussen 02:00 en 03:00 gingen onze oogjes eindelijk eens dicht) best aan de vroege kant is! Om half 9 staan wij als organisatoren op om het laatste ontbijt klaar te zetten. De meiden ontwaken ook langzaamaan en we gebruiken de badkamer om en om.

Op een gegeven moment roept de mede-organisatrice: “hee, ik heb een appje! We mogen om 11:00 uitchecken!” Zooooo fijn. We bakken onze laatste broodjes, eten de overgebleven sokkencakejes en dan is het tijd om onze laatste activiteit aan te kondigen!

(een half uur eerder in bed): 

“Ehhhh, we hebben dus geen activiteit voor vandaag. Wat zullen we doen? Zullen we vragen of de meiden willen wandelen of winkelen? Een museum eventueel, of een high tea?” 

Dan komt ineens een gedachte bij mij naar boven: “we gaan Geocachen! Dat is een soort schatzoeken, bijvoorbeeld in het bos. Ideaal hier in deze omgeving!” We downloaden de app en zien tot onze vreugde dat er in de buurt genoeg ‘caches’ (schatten) verstopt zijn. 

“Nou meiden, we gaan na het ontbijt de spullen inpakken en daarna rijden we naar het bezoekerscentrum van Nunspeet waar we gaan Geocachen.” Een paar weten wat dit is, voor de anderen leggen we het uit: “we hebben een app gedownload, dat is een soort kaart van Google Maps. Op die kaart zie je allemaal groene icoontjes, dat zijn ‘caches’ die mensen hebben verstopt. Het is de bedoeling dat je zo’n ‘cache’ opspoort met behulp van je GPS. Op de plek van de cache moet je goed zoeken naar een klein kistje of bijvoorbeeld een kokertje. In het kistje zit een klein cadeautje dat je kunt pakken. Het is dan de bedoeling dat je zelf ook weer een klein cadeautje in het kistje stopt, zoals een dobbelsteen, een pen of bijvoorbeeld een sleutelhanger. In het kistje ligt ook een logboek, waarin je kunt aantekenen wanneer je er bent geweest.”

Na het ontbijt checken we uit en gaan we op weg naar het avontuur. Bij het bezoekerscentrum zoeken we de eerste cache, dat is zo’n tien minuutjes lopen. Omdat het onze eerste schat zal worden, hebben we nog een hulplijntje (een collega van een vriendin) achter de hand. “Op de site kun je een omschrijving vinden, waardoor je de schat makkelijker kunt vinden.”

We zijn op een terrein van een klein hotel aangekomen. Op het terrein staat een terras in het midden van veel bomen. Ook staat er een rode telefooncel op het terrein, dat is dus vrij opvallend. In de telefooncel vinden we een kistje dat op slot zit. “Zal dit het zijn? Hmm, misschien is dit gewoon van de beheerders, waarom zou het anders op slot zitten?” We stappen de telefooncel weer uit en zoeken verder in de omgeving. “Ik heb gelezen dat zo’n kistje ook wel eens in een holle boom kan zitten ofzo.” In de volgende scène zoeken en graven we. Na een tijdje hebben we nog steeds niks gevonden en besluiten we om ons hulplijntje in te zetten. “Iets roods, binnen en op hoogte. Nou, dat moet de telefooncel zijn!” We stappen nog een keer de telefooncel in en een vriendin vindt een soort kokertje dat ze kan openmaken. “Ja, hier is de sleutel!” We maken het kastje open en pakken onze cache. Het kistje zit vol kleine cadeautjes en ook zien we een doosje van een fotorolletje liggen waar het logboek in zit. We schrijven onze namen, de dag en het tijdstip op in het logboek en vinken op de website aan dat we onze eerste cache gevonden hebben. Leuk!! Op naar de volgende.

Uiteindelijk vinden we onze volgende cache in een vogelhuisje bij een camping (zo’n 2 km verderop) en onze laatste bij een parkeerplaats langs de snelweg. Drie caches gevonden, super leuk!

Na deze actieve en avontuurlijke boswandeling, besluiten we om ons weekendje af te sluiten met een lunch. We ploffen neer bij een brasserie en bestellen soep, tosti’s en salade.

Na de lunch proppen wij ons met z’n vijven weer in de auto, zwaaien we onze andere vriendin uit en rijden we weer richting Noord-Holland.

Het einde van een fantastisch meidenweekendje! Op naar de volgende, waar Dorinde onder andere de organisatrice zal zijn 😉 

Vriendinnenweekend jaar 2 (deel 3)

Op zaterdagochtend slapen we uit en doen we rustig aan. Rond half tien zijn we een beetje in de actiemodus en maken we aanstalten om het ontbijt klaar te zetten. Plotseling gaat de deurbel. Omdat ik dit totaal niet verwacht in een vakantiehuisje, twijfel ik even of ik het goed gehoord heb. Voor de zekerheid loop ik toch maar naar de deur en jahoor, daar staat de zoon van de eigenaresse van het huisje. “Goedemorgen! Hebben jullie goed geslapen? We bieden jullie een ontbijtje aan van het huis, eet smakelijk!” Totaal verrast bedank ik hem en pak ik de heerlijk geurende, papieren zak aan. Croissantjes!

De croissantjes en gebakken broodjes smaken heerlijk en na het ontbijt kondigen we de activiteit van vandaag aan. Uit een tas haal ik drie ingepakte cadeautjes en drie enveloppen. Ik hou de cadeautjes in het midden: “pak maar” en de meiden pakken de cadeautjes uit. Wegwerpcamera’s! “We gaan vandaag naar Zwolle, waar we onder andere een leuke opdracht gaan doen.” Vervolgens verdeel ik de drie enveloppen, waar het volgende (samengevat) in zit:

Opdracht wegwerpcamera

Voor deze opdracht geldt dat jullie steeds 1 foto maken per onderdeel. Zorg dat in ieder geval (een deel van) één van jullie op de foto staat!

*route*

Maak onderweg foto’s van:

  1. Een super lelijk stukje stad. (1 foto)
  2. Één van jullie die heel cool poseert op een bankje. (1 foto)
  3. Wegwerkzaamheden met ten minste 1 bouwvakker op de achtergrond. (1 foto)
  4. Een mooie boom. (1 foto)
  5. Een matchend stukje stad bij de outfit van 1 van jullie. (1 foto)
  6. Een gekke foto naar keuze. (1 foto)

(…)

De meiden lezen de routebeschrijving en instructies door en reageren enthousiast. Vervolgens verdelen we ons over drie groepjes door het getal 1, 2 of 3 te grabbelen. Het komt gelukkig zo uit dat ik niet met de mede-organisatrice in het groepje zit, dat is wel zo leuk!

Aa het eind van de ochtend maken we aanstalten om te gaan. Station Nunspeet ligt gelukkig dicht bij ons huisje, waardoor we daar makkelijk heen kunnen lopen (wel zo praktisch met het oog op het programma ;)). De trein doet er zo’n twintig minuten over en onderweg hebben we het over oorbellen. Één van ons twijfelt al lang over een tweede gaatje en ze besluit om dit vandaag gewoon te gaan zetten, super leuk! De foto-opdracht verdwijnt even op de achtergrond: wanneer we in Zwolle zijn, gaan we eerst naar de juwelier!

Vanaf het station is het een kleine 10 minuten lopen naar de binnenstad. We lopen onder de mooie Sassenpoort door en belanden in het winkelcentrum, waar het ook gezellig markt is. In de winkelstraat zien we in de verte een grote reclame-actie van Milka. “Daar gaan we zo heen, maar nu eerst oorbellen!”

Niet veel later zit onze vriendin in de stoel bij Lucardi en krijgt ze haar tweede gaatjes in haar oren geschoten. Leuk! Vervolgens lopen we richting de Milka-actie, waar een groepje mensen een dienblad om hun schouders heeft hangen. We mogen een paar stukjes proeven, héél vervelend.

Na even door de winkelstraat gelopen te hebben, beginnen we met de foto-opdracht. Ik ben samen met een vriendin en het is heel gezellig! Benieuwd naar ons verloop van de opdracht? Lees dan deze blogpost terug!

Anderhalf uur later komen we weer met z’n allen samen en besluiten we om te gaan lunchen. We installeren ons bij ‘de Wijnbar’, een populair restaurantje waar we wat te eten bestellen. Ondertussen bespreken we de opdracht na: “hebben jullie wel bouwvakkers kunnen vinden?! Wat hebben jullie als gekke foto?!”

Na de lunch shoppen we nog wat in de winkelstraat, koopt een vriendin kaas op de markt (haha, daar heeft ze de rest van de dag mee gesleept) en gaan we daarna naar onze volgende bestemming: Humphreys! Voor de mensen die dit nog niet kennen: je kunt hier heel leuk en vrij goedkoop een driegangendiner eten. Voor dit menu geldt een vaste prijs en je kunt uit verschillende lekkere gerechten kiezen. Mocht je lid zijn van de postcodeloterij en de voordeelagenda hebben ontvangen: er staat een leuke kortingsbon in (niet gesponsord, louter enthousiasme ;)).

Humphreys is altijd mooi aangekleed en we zitten op ‘zolder’, de vierde verdieping van het restaurant. Naast het lekkere eten, drinken we ook wijn en cocktails en het wordt steeds gezelliger. Mijn cocktail heeft helaas iets weg van een slush puppy, niet echt een succes. Het zorgt overigens wel voor verbroedering, de meiden stoppen vol medelijden allemaal bosbessen en vruchtjes uit hun eigen cocktails in mijn glas. De schatjes.

‘s Avonds sluiten we af met een kroegentocht (1 kroeg) waar we ouderwets wat shotjes drinken. In de trein terug naar huis zweten we met zijn allen even op wat tweets en dansen we thuis op onze zelfgemaakte afspeellijst nog even op de meest foute nummers.

Een gezellige, geslaagde dag waar ik met veel plezier op terugkijk! Rond 02:00 gaan we naar bed, welterusten!

Vriendinnenweekend jaar 2 (deel 2)

Heb je deel 1 nog niet gelezen? Lees het hier!

Dorinde: “joehoe, ik rij nu weg van mijn werk! Ik haal eerst *vriendin* op en daarna kom ik naar jou Laura!”

Ik pak gauw mijn laatste spullen in en ik besluit om de tassen alvast op het bankje in onze voortuin neer te zetten. Even later bezwijkt het bankje zowat onder de hoeveelheid spullen die ik erop heb neergelegd. Ik kijk er kritisch naar: is alles echt nodig? Ik besluit van wel. Als mede-organisatrice en chef boodschappen is het heel normaal dat ik wat meer mee heb!

Dorinde en een vriendin stappen vrolijk uit en lachen bij het zien van mijn spullen. “Wow, als dat maar past.” Ik lach met ze mee. “Het wordt spannend ja ;)” We gaan zo ook nog twee andere vriendinnen (+ spullen) ophalen, waardoor we dus met z’n vijven in de auto zitten. Een andere vriendin komt ergens anders vandaan, waardoor deze verdeling nu eenmaal het handigst was. Gezellig is het in ieder geval wel 😉

Een half uur later komen we aan in Amsterdam, waar ik wéér het huis van mijn vriendin niet kon vinden omdat ik het verkeerde huisnummer in mijn hoofd had. Top, ook nog een eenrichtingsweg. Schuldig kijk ik Dorinde aan, die nu noodgedwongen nog een rondje moet rijden om bij het juiste huis uit te komen.

We proppen ons met z’n vijven in de auto en we gaan op pad naar Nunspeet! Onderweg kletsen we bij, maken we selfies en eten we chips. Na een half uur krijg ik een appje van de mede-organisatrice: “ik ben er al! Voor de Shell moet je erin, het lijkt net alsof je op een woonerf rijdt, dat klopt!” Ook appt ze een foto van een appeltaart die op ons staat te wachten. Wat een leuke verrassing van de eigenaresse van het huisje!

Wanneer we er bijna zijn, lees ik de instructies van mijn vriendin hardop. “Voor de Shell erin, Dor!” Volgende scène: we staan inderdaad op een woonerf, maar helaas toch echt niet de goede. We draaien de weg op en schieten direct weer een inrit in. WEER NIET. Opnieuw zet Dor de knipperlichten aan om de weg op te gaan. Bij de rotonde keren we en dit keer zitten we met zijn vijven ingespannen te turen waar we erin moeten. “Ja hieeeer!” Al gauw zien we de auto van onze vriendin en zijn we gearriveerd!

We laden de spullen uit en bewonderen het huisje. Het is vrij groot en heel gezellig ingericht! De appeltaart op tafel staart ons ontzettend aan en nadat we de kamers verdeeld hebben, gaan we lekker zitten om het weekend in te luiden met een stukje appeltaart.

Het is altijd zo heerlijk om met z’n zessen op stap te gaan: we kunnen keihard lachen, maar ook fijne, serieuze gesprekken voeren.

Na een tijdje beginnen de meiden nieuwsgierige blikken naar ons te werpen en zijn ze duidelijk benieuwd naar het programma ;). We besluiten om onze eerste activiteit te starten. In Hilversum ben ik met Daan op jacht gegaan naar mooie papieren zakken. Thuis heb ik lekkere receptjes opgezocht en daar ingrediënten voor geshopt. Het recept heb ik in typemachine-stijl getypt en in een klein papieren zakje gestopt. Een feestelijk gezicht!

We zetten de grote zakken op tafel en de meiden mogen allemaal omstebeurt een zak openmaken. Een vriendin pakt de eerste zak uit en presenteert de ingrediënten: bulgur, walnoten, citroensap, geitenkaas, olie, zout…. een bulgur recept! De een na de andere zak wordt opengemaakt en al gauw ligt de tafel vol ingrediënten voor paprikasoep, hummus en knoflookbrood. “Nou meiden, aan de slag! ;)” Waar wij qua organisatie tot nu toe hard gewerkt hebben, kunnen wij nu heerlijk ontspannen kijken hoe de dames aan de gang gaan met hun gerechtjes. We schenken wijn in en algauw komen er heerlijke geuren uit de keuken.

In de keuken gaat het vrij goed. Hier en daar wordt er wel eens een detail over het hoofd gezien (halve busje sesamzaad weer teruggieten, iets te veel water in de soep), maar al met al ben ik tevreden 😉 *docent modus*.

Even later smullen we lekker van het eten en ben ik blij dat deze eerste activiteit goed geslaagd is !

Tijd voor de volgende verrassing… fotocakejes! Vorig jaar hadden we een sokkenthema: we kregen toen de opdracht om allemaal vrolijke sokken (links of rechts) mee te nemen, welke we vervolgens vrolijk gecombineerd hebben. Met onze verschillende sokken hebben we toen een uitgebreide fotoshoot gedaan. Voor onze cakejes leek het ons leuk om één van deze foto’s daarvoor te gebruiken. Ik denk dat wij één van de weinige personen op aarde zijn die sokkentaartjes hebben gegeten 😉

Inmiddels is het 21:00 en besluiten we om vrij snel verder te gaan met de volgende activiteit. We hebben nog één grote papieren zak bewaard, welke we nu pontificaal op tafel zetten. De meiden buigen zich over de zak en halen er een paar flessen uit. Al gauw valt het kwartje: “Sex on the Beach!” We pakken het recept erbij en beginnen met het maken van de cocktails. (Ja, zelfs aan ijsblokjes is gedacht!)

Even later proosten we met vrolijk gekleurde cocktails en pakt mijn mede-organisatrice de volgende activiteit erbij: muziekbingo! Ze heeft een hele leuke afspeellijst gemaakt, waarbij we zo snel mogelijk moeten raden welk liedje we horen. Uiteindelijk wordt er best een beetje valsgespeeld en zijn we soms wel erg aardig met het overdreven hardop zingen van het refrein, of het subtiel voorzeggen (“goh, heb jij hem nieeeeeet?”), maar dat maakt het stiekem alleen maar leuker 😉

Na een gezellige avond gaan we lekker slapen. Op naar de volgende dag!!

Vriendinnenweekend jaar 2 (deel 1)

Zoals ik donderdag al in mijn blog beschreef, hadden wij afgelopen weekend een heel leuk vriendinnenweekend met z’n zessen! Ik neem je mee in het weekend, inclusief voorbereidingen!

April 2018

“Laura en *naam vriendin*, jullie zijn de volgende keer aan de beurt om het weekend te organiseren!” We kijken elkaar aan: top, dit gaat wel lukken 😉

13 januari 2019

Onze organisatie is in volle gang. We hebben over en weer al tientallen huisjes gezocht waarbij we vooral naar locatie en budget hebben gekeken. We twijfelen tussen Friesland en de Veluwe en uiteindelijk besluiten we ons te richten op omgeving Zwolle.

14 januari 2019

“Ik heb een aanvraag gedaan! Als we bevestiging hebben, kunnen we alles boeken!” Een huisje in Nunspeet is het geworden, super  leuk! We brainstormen over de invulling van het weekend en er komen al veel leuke dingen naar voren.

10 maart 2019

“Hoi, ik ga hier om 10:15 weg, dan ben ik om 11:00 op de parkeerplaats!” We installeren ons in een heel leuk eettentje en bestellen thee en taart. We klappen de laptop en een notitieblok open en gaan aan het werk. Op deze dag bestellen we onder andere drie wegwerpcamera’s, fotocakejes van de Hema, reserveren we heuze Veluwescooters en kiezen we een restaurant uit om op zaterdag te eten. Ook maken we een takenverdeling om onze creatieve ideeën de komende twee weken verder uit te werken.

16 maart 2019

Daan en ik zijn in Hilversum op jacht naar mooie tasjes voor een creatief idee op de eerste avond. Uiteindelijk vinden we in de feestwinkel wat we zoeken, yes!

17 maart 2019

Naast creatieve bingokaarten, heeft mijn vriendin een uitnodiging en een hele leuke rebus gemaakt om in de groepsapp rond te sturen:

18 maart 2019

“Beste Laura, er is helaas iets misgegaan met de reservering. U heeft de Veluwescooters bij mijn collega geboekt. Helaas is het niet mogelijk om met z’n zessen op drie scooters te rijden, zoals eerder wel aangegeven. Mocht u nog voor zes personen willen reserveren, dan horen wij graag van u.”

Appje naar vriendin: “oh neee, onze zondagactiviteit kan niet doorgaan. Zes scooters wordt echt te duur.”

18 maart 2019 tot de ochtend van vertrek

Vet druk met het vinden van nieuwe activiteiten. Uiteindelijk besluiten we om het freestyle op te lossen 😉

22 maart 2019

07:30 in de supermarkt. Alle ingrediënten voor vanavond inslaan!

09:00 in de groepsapp: “hebben jullie allemaal zo weinig mogelijk mee? Ik heb echt super veel boodschappentassen, omg.”

15:00: Dorinde: “joehoe, ik rij nu weg bij mijn werk! Ik haal dan eerst *vriendin* op en daarna kom ik naar jou Laura!”

 

Laat het weekend maar beginnen!! Wordt vervolgd 🙂 

 

Benieuwd naar ons weekendje van vorig jaar? Ik heb toen uitgebreid geblogd over onze belevenissen in de Biesbosch!

De foto-opdracht

Afgelopen weekend was ik met mijn vriendinnen een weekendje weg. Mocht je de tweets gelezen hebben, dan heb je vast gezien dat we een dag in Zwolle hebben doorgebracht. 😉

Het vriendinnenweekend hebben we vorig jaar in het leven geroepen. Elk jaar heeft een ‘nieuw’ tweetal de taak om het weekend te organiseren en deze keer was het mijn beurt samen met een vriendin.

Voor zaterdag overdag hebben we een foto-opdracht bedacht, waarbij we in groepjes met wegwerpcamera’s door de stad zijn gaan lopen. Zo was het de bedoeling dat er foto’s gemaakt werden van De Librije, de Sassenpoort en de gracht. Naast deze ‘culturele’ foto’s, wilden we ook graag matchende outfit foto’s, gekke foto’s en een foto met een bouwvakker.

Samen met een vriendin loop ik door de stad en het is echt leuk om weer eens wegwerpfoto’s te maken. Klik, klaar! De opdrachten gaan ons ook goed af, maar het blijkt toch wat lastig om een bouwvakker te spotten op zaterdag.

Op een gegeven moment lopen we in een parkje. “Kijk, die boom is mooi!” *Klik*, weer een foto van de lijst. Op de bouwvakker na, zijn we zo goed als klaar met de lijst. Op dat moment roept mijn vriendin: “kijk daar in de verte! Daar ging net een lange stok omhoog. Daar is vast iemand aan het werk op een ladder ofzo!” Snel lopen we erheen om deze kans niet uit onze handen te laten glippen.

Terwijl we op de bouwvakker aflopen, bespreken we het vervolg. “Zometeen kunnen we weer terug naar het centrum, dat gaat precies lukken met de tijd!” Wanneer we eenmaal bij de stok zijn aangekomen, klappen we dubbel van het lachen. Onze bouwvakker bleek helaas toch geen bouwvakker te zijn. We zijn zojuist keihard op een slagboom afgelopen.