10 ergernissen in de slaapkamer

Misschien zul je deze ergernissen herkennen, misschien heb je er zelf wel helemaal geen last van… Alle tips zijn welkom! Ik deel mijn 10 ergernissen in de slaapkamer 😉

1: Wanneer je dekbed niet goed in je dekbedovertrek zit en je aan de bovenkant een overtollig stukje dekbedhoes hebt. Ik vind het altijd zoveel moeite om het dekbed er dan weer goed in te schudden, waardoor ik zo’n drie dagen met een “oké het kan nog net“-gevoel ga slapen en mijn dekbed er aan de onderkant steeds meer uit komt zakken. Wanneer je het dekbed dan eindelijk weer een keer goed in de hoes stopt, is dat even het heerlijkste gevoel ooit.

2: Wanneer je op vakantie bent geweest en je je oplader hebt meegenomen. Het moment dat je dan in bed stapt en beseft dat je oplader nog in de tas beneden ligt. Grrr, hoeveel batterij heb ik nog?

3: Wij houden erg van onze kattenkindjes, waardoor we ze vaak (overdag) op bed laten slapen. Dit zorgt helaas wel voor een flink aantal haren op het dekbed!

4: Vooral in de winter word ik vaak met koude voeten wakker, omdat ik door mijn gedraai mijn dekbed weer eens horizontaal over mijn lijf heb gekregen.

5: De enorme berg groeiende ‘nee, dit wil ik toch niet aan vandaag’-kleding die over de (niet meer als zodanig te herkennen) ladder gesmeten wordt.

6: Het piepkleine papieren wasmandje (“handig, voor sokken en onderbroeken enzo”) dat steeds op z’n kop of half verkreukeld op de vloer ligt, waardoor de kledingstukken er altijd naast liggen. Zo’n kleine moeite om op te ruimen, maar toch laat ik het vaak liggen.

7: Stof dat zich razendsnel in de slaapkamer verzamelt. Schijnt dat dat oude huidschilfers zijn… beh!

8: Wanneer mijn vriend er eerder uit moet dan ik en het grote licht aanzet. BAM!

9: Een vochtig hoofdkussen wanneer je net je (lange) haren hebt gewassen.

10: Die ellendige wekker!

The alphabet of april

Abnormaal weinig inspiratie

Bizar hoe je dan niets kunt bedenken

Cool, inmiddels ben ik toch met een blog bezig

Dan maar zo, toch?

Eens in de zoveel tijd komt dat helaas voor

Ff niets bijzonders te vertellen

Gaat morgen wel weer anders…

Hoewel…….

Ik heb jullie nog niet verteld…

Joepiedepoepie

K heb best wel een leuk nieuwtje!

Leuk om misschien op zo’n manier te delen

Met jullie allemaal,

Niet met mezelf dus

O wat ben ik er blij mee!

P, met deze letter begint het woord!

(Quelle information fantastique)

R, de tweede letter!

Stiekem toch wel erg blij mee!

T, deze letter zit ook in het woord 😉

Uittypen die handel, ik ben bijna bij de Z!

Vlieg er zo doorheen, dat alfabet

Weet je al waar ik heen wil?

Xxx

Yoepieeee, ik heb toch

Zulk leuk nieuws: promotieeeee!

“Huh, wat zeiden ze dan?”

(Ongeveer vijf jaar geleden)

“Heb je die mail gezien, zullen we meedoen aan het onderzoek?” Een vriendin en ik studeren samen op de Vrije Universiteit in Amsterdam en we vinden het leuk om af en toe een centje bij te verdienen door mee te doen aan een onderzoek. Bovendien zijn het vaak ook leuke onderzoekjes die weer inspirerend kunnen zijn!

Van tevoren weten we nog niet zo goed waar we voor hebben ingetekend, dus dat maakt het leuk en mysterieus. Voor het onderzoek gaan we tegelijk een kamertje binnen. Daar staat een computer klaar waarop het onderzoek zo zal gaan starten. Ik ben benieuwd!

Ik vul mijn gegevens in, klik door de introductie en dan kan het beginnen.

Er verschijnt een scherm met daarop een overzicht met allemaal (getekende) spoorlijnen. Op deze spoorlijnen zijn zowel treinen als spoorwegseinen te zien die rood, oranje of groen gekleurd zijn. Het is de bedoeling dat ik treinen zo efficiënt en snel mogelijk van punt A naar B leid. Wel krijg ik steeds te horen: “het maakt niet uit wanneer het misgaat. Mocht je een sein per ongeluk op groen hebben staan, waardoor er twee treinen met elkaar in botsing komen… kan gebeuren. Het is maar een onderzoek. Doe echter wel je best!” Ik ga er eens goed voor zitten. Wat een leuk spelletje dit! Ik ben bezig met mijn eerste trein en zet een paar andere treinen op rood. Is dat handig? Hmmm, misschien niet zo efficiënt wanneer er treinen moeten wachten. Nou ja, ik ben toch even aan het oefenen. En weer die mededeling: “fouten maken mag, niets aan de hand!” Grappig dit zeg. Oh, deze trein gaat goed!! Ineens begint er links in mijn scherm iets te knipperen: een trein dreigt te botsen. Giechelig zet ik gauw het licht op rood. Hoe ga ik dit oplossen? Na een tijdje begin ik er handig in te worden. Het gaat heus niet altijd goed, maar het gaat vrij aardig. Een leuk onderzoek!

Wanneer het klaar is, ga ik naar buiten en word ik opgewacht door een van de onderzoekers. Ze stelt me een paar vragen over het onderzoek en enthousiast vertel ik mijn belevenissen. “Echt leuk!”

Wanneer mijn vriendin na haar onderzoek naar buiten komt, zie ik dat haar wangen rood gekleurd zijn. Ik lach en kijk haar blij aan. Zij heeft zich vast ook goed ingespannen!

Nadat ook mijn vriendin bij de onderzoeker haar bevindingen heeft gedeeld, is het voor ons tijd om bij te praten. Al snel blijkt dat we elkaar niet helemaal goed begrijpen. “Vond je het LEUK? Ik zat echt te stressen!” Ik: “Stress? Nee joh! Het ging inderdaad lang niet altijd goed, maar dat geeft toch niet?” – “Nou, ik vond dat juist wel heel erg hoor, het leek alleen maar slechter te gaan.”

Op een gegeven moment kijkt ze me met een schuin hoofd aan: “Vertel eens precies hoe de instructies bij jouw onderzoek waren?” Ik, verbaasd: “Nou, dat ik zo goed mogelijk mijn best moest doen, maar dat het niet uitmaakt wanneer ik een foutje maak.” Ze begint te lachen. “Aha, vandaar dat jij er zo ontspannen bij zat! Ik kreeg juist allemaal alarmerende waarschuwingen dat ik ECHT GEEN FOUTEN MOCHT MAKEN en dat ik met iets heel belangrijks bezig was. Dat het om echte treinen gaat en dat je hier HEEL SERIEUS MEE AAN DE GANG MOET. Ik heb een kwartier staan zweten en ik ben totaal niet ontspannen, hahaha.”

You gotta love science.

Never dull photos #17

Geocachen: nieuwe hobby! Deze leuke Dino lag verstopt in een holle boom, super leuk toch?! In het filmrolletje zit het logboekje.

“Offroad” in de bossen, terwijl 20 meter verderop gewoon een pad liep. Geocachen met de meiden, we blijven in thema 😉

“Ik maak wel even een selfie.”

“Schat, ga jij even naar de parkeerautomaat?” Dagje Hilversum met Daan!

Trotse juf!

Eh ja. Ik had dit nog nooit gezien, jullie wel? Een opslag, gewoon in het zicht. Ik zou dan op z’n minst nog even de stenen omdraaien!

Mijn favoriete paard Pride poseerde even voor de camera!

Vriendinnenweekend jaar 2 (deel 4)

Op zondag moeten we om 10:00 uitchecken, wat na ons late avondje van gisteren (tussen 02:00 en 03:00 gingen onze oogjes eindelijk eens dicht) best aan de vroege kant is! Om half 9 staan wij als organisatoren op om het laatste ontbijt klaar te zetten. De meiden ontwaken ook langzaamaan en we gebruiken de badkamer om en om.

Op een gegeven moment roept de mede-organisatrice: “hee, ik heb een appje! We mogen om 11:00 uitchecken!” Zooooo fijn. We bakken onze laatste broodjes, eten de overgebleven sokkencakejes en dan is het tijd om onze laatste activiteit aan te kondigen!

(een half uur eerder in bed): 

“Ehhhh, we hebben dus geen activiteit voor vandaag. Wat zullen we doen? Zullen we vragen of de meiden willen wandelen of winkelen? Een museum eventueel, of een high tea?” 

Dan komt ineens een gedachte bij mij naar boven: “we gaan Geocachen! Dat is een soort schatzoeken, bijvoorbeeld in het bos. Ideaal hier in deze omgeving!” We downloaden de app en zien tot onze vreugde dat er in de buurt genoeg ‘caches’ (schatten) verstopt zijn. 

“Nou meiden, we gaan na het ontbijt de spullen inpakken en daarna rijden we naar het bezoekerscentrum van Nunspeet waar we gaan Geocachen.” Een paar weten wat dit is, voor de anderen leggen we het uit: “we hebben een app gedownload, dat is een soort kaart van Google Maps. Op die kaart zie je allemaal groene icoontjes, dat zijn ‘caches’ die mensen hebben verstopt. Het is de bedoeling dat je zo’n ‘cache’ opspoort met behulp van je GPS. Op de plek van de cache moet je goed zoeken naar een klein kistje of bijvoorbeeld een kokertje. In het kistje zit een klein cadeautje dat je kunt pakken. Het is dan de bedoeling dat je zelf ook weer een klein cadeautje in het kistje stopt, zoals een dobbelsteen, een pen of bijvoorbeeld een sleutelhanger. In het kistje ligt ook een logboek, waarin je kunt aantekenen wanneer je er bent geweest.”

Na het ontbijt checken we uit en gaan we op weg naar het avontuur. Bij het bezoekerscentrum zoeken we de eerste cache, dat is zo’n tien minuutjes lopen. Omdat het onze eerste schat zal worden, hebben we nog een hulplijntje (een collega van een vriendin) achter de hand. “Op de site kun je een omschrijving vinden, waardoor je de schat makkelijker kunt vinden.”

We zijn op een terrein van een klein hotel aangekomen. Op het terrein staat een terras in het midden van veel bomen. Ook staat er een rode telefooncel op het terrein, dat is dus vrij opvallend. In de telefooncel vinden we een kistje dat op slot zit. “Zal dit het zijn? Hmm, misschien is dit gewoon van de beheerders, waarom zou het anders op slot zitten?” We stappen de telefooncel weer uit en zoeken verder in de omgeving. “Ik heb gelezen dat zo’n kistje ook wel eens in een holle boom kan zitten ofzo.” In de volgende scène zoeken en graven we. Na een tijdje hebben we nog steeds niks gevonden en besluiten we om ons hulplijntje in te zetten. “Iets roods, binnen en op hoogte. Nou, dat moet de telefooncel zijn!” We stappen nog een keer de telefooncel in en een vriendin vindt een soort kokertje dat ze kan openmaken. “Ja, hier is de sleutel!” We maken het kastje open en pakken onze cache. Het kistje zit vol kleine cadeautjes en ook zien we een doosje van een fotorolletje liggen waar het logboek in zit. We schrijven onze namen, de dag en het tijdstip op in het logboek en vinken op de website aan dat we onze eerste cache gevonden hebben. Leuk!! Op naar de volgende.

Uiteindelijk vinden we onze volgende cache in een vogelhuisje bij een camping (zo’n 2 km verderop) en onze laatste bij een parkeerplaats langs de snelweg. Drie caches gevonden, super leuk!

Na deze actieve en avontuurlijke boswandeling, besluiten we om ons weekendje af te sluiten met een lunch. We ploffen neer bij een brasserie en bestellen soep, tosti’s en salade.

Na de lunch proppen wij ons met z’n vijven weer in de auto, zwaaien we onze andere vriendin uit en rijden we weer richting Noord-Holland.

Het einde van een fantastisch meidenweekendje! Op naar de volgende, waar Dorinde onder andere de organisatrice zal zijn 😉