Ik: “Hallo meneer, ik zou graag 20 dagkaarten willen bestellen. Daarmee kunnen we retour naar Amsterdam hè?”

Meneer achter het loket (ja echt, zo eentje waarbij je door een microfoon spreekt en elkaar via een bakje iets aangeeft, nostalgisch!) na enige seconden stil te zijn geweest: “u wilt er 20?”

Ik: “Ja! Het is voor een excursie met mijn leerlingen.”

Loketmeneer: “wat leuk! U kunt zeker de hele dag rondreizen, Marken, Volendam… Wat u wilt. Maar eh, zijn de leerlingen wel ouder dan 12 jaar?”

Ik: “Jahoor zeker, het zijn vierdejaars van een jaar of 15-16.”

Loketmeneer: “goh! Nou, hartstikke leuk. Ik zal er 20 pakken, kijk eens.”

Ik: “We gaan er dinsdag mee reizen. Moeten we de kaartjes dan afstempelen?”

Loketmeneer: “Eh nee, u kunt gewoon inchecken. In de bus hangt een kastje en…” o mijn god Laura, áfstempelen?! Deze meneer is al goed op leeftijd en hij is mij nu aan het uitleggen hoe ik moet inchecken. 

Ik (even om me heen gekeken hoeveel mensen mij hebben gehoord): “handig! Ik wil graag pinnen.”

Loketmeneer: “een fijne reis en tot ziens hoor!”

 

1. Oooo, we zijn niet de enige!

2. Daar is een parkeerplekje! Oh wacht, die vrouw is wel erg druk bezig de boom in de auto te sjorren, laten we haar even de ruimte geven.

3. Wat is er nog veel keuze qua bomen! #goedbezig

4. Wooow, de rij voor het inpakken van de kerstboom is enorm. Nou ja, geeft niet. Iedereen is relaxed!

5. Jeeej laten we gratis chocolademelk gaan halen!

6. Schraap schraap, er zitten nog zes druppels chocolademelk in de pan. “We komen zo wel terug als de chocolademelk weer is bijgevuld.”

7. Traditie elk jaar: lelijke kerstattributen uitzoeken.

8. In andermans karretjes spieken wat zij allemaal kopen.

9. Zullen we dit jaar ook voor buitenlampjes gaan? Die hysterische ijspegels zijn best grap… Nee. Misschien een subtiel lichtsnoer? Nou ja, eerst maar eens de rest kopen.

10. Uiteindelijk helemaal vergeten om terug te gaan voor de chocolademelk. De oliebollenkraam staat gevaarlijk dicht bij de kassa… Uiteindelijk zwicht ik voor groentenchips, zó Kerstig 😉

Steeds meer kerstbomen verschijnen in de straat! Hysterische lampjes en versierde gevels. It’s that time of the year!

Ik heb ook zin om het huis aan te kleden en ik neem me voor om de dozen vanavond van zolder te halen. Zolder, het woord galmt in mijn hoofd. Opslag. Oja. We zijn in die grotemensenfase aanbeland. De kerstspullen liggen op de ‘vliering’. Een paar maanden geleden vond ik dat een geweldig idee. Nu vind ik dat iets minder: met kerstballen afdalen op een laddertje.

Een oplossing is natuurlijk om allemaal dekbedden op de vloer te leggen, als een soort vangnet. Ook schiet de stoute gedachte om een compleet nieuwe kerstinboedel aan te schaffen door mijn hoofd. Ik kan natuurlijk ook even hulp vragen 😉 Lieverd, heb je morgenavond nog een gaatje?

Zoek niet verder. Lees deze blog. Je leven gaat veranderen.

Mijn vriend en ik waren een tijdje geleden onderweg naar ons weekendje weg en ik hoorde mijn vriend een spelfout maken. Ik herkende deze spelfout al van eerdere keren en ik besloot mezelf een compensatie te beloven voor al deze pijnlijke momenten die ik al heb moeten doorstaan met mijn oren. (Feel the drama).

“Ik ga een spaarrekening openen waarop ik elke keer €0,01 ga storten bij het horen van een spelfout. Wat zal ik rijk worden!!”

Uiteraard vergat ik dit vervolgens volkomen (of mijn vriend maakte misschien wel geen foutjes meer…). Gisteren dacht ik er echter weer aan, toen ik mijn vriend betrapte op “jou planning” in plaats van “jouw planning”. Enthousiast opende ik de rekening om er 1 cent bij te plaatsen. “Huh, er staat al 2 cent op. Heb je dan laatst al twee foutjes gemaakt?”

Mijn vriend reageerde ‘verontwaardigd’ en samen keken we naar de opbouw van de rekening.

ful house -> €0,01

Rente -> €0,01

Dus lieverd, foutjes maken maar. 50% rente, woooooow! Hahahaha. Dat deze rente maar eens in het kwartaal komt en altijd zo rond deze hoogte is, zeg ik er natuurlijk niet bij.

“Het is weer tijd voor uw periodieke controle!” 

Aan het einde van de zomer kreeg ik deze mail van de tandarts. Ik maakte een afspraak voor 30 november: afgelopen vrijdag.

Op vrijdags moet ik om 09:00 op stal zijn, dus ik heb mijn afspraak zo vroeg mogelijk gepland: om 08:00. Mocht het dan op de één of andere manier uitlopen, ben ik in ieder geval niet te laat bij de paarden. Vanaf de tandarts is het nog zo’n 10 minuten met de auto naar de paarden, dus dat moet ik toch redden!

Om 08:05 sta ik weer buiten. Hm. Dit is wel erg aan de vroege kant. Zal ik nog even naar huis? Beter van niet, dat is 10 minuten de andere kant op en dan ben ik best wel omslachtig bezig. Ik heb mijn paardrijkleding toch al aan, thuis heb ik nu eigenlijk niet zo veel te zoeken.

Ik besluit om naar de Albert Heijn te gaan: ik zou nog trakteren voor mijn verjaardag! Heel langzaam loop ik door de schappen en op mijn gemakje kies ik de lekkerste koekjes uit. Om 08:20 zit ik weer in de auto. Ik denk erover om alvast mijn rijschoenen en chaps (een soort beenwarmers) aan te doen, maar ik besluit dat ik dit straks bij de paarden gewoon wel zal doen. Oh, ik kan wel even gaan tanken! Ik bedenk welke benzinepomp er het goedkoopst is (10 minuten rijden) en ik hoop vurig dat er nog een auto voor me staat, zodat ik lekker even tijd kan rekken. Helaas 😉 Nouja. Om 08:35 rijd ik met een volle tank verder. Ik ben nu bijna bij de paarden, zal ik er vast heen gaan?

Weet je wat? Ik rij nog even gezellig langs mijn moeder. 

Uiteindelijk is het daar zo gezellig, dat ik om 09:05 uiteindelijk bij de paarden aankom. Hahaha, toch nog te laat. Nou ja. Snel m’n spullen pakken en dan naar stal. Terwijl ik de achterklep omhoog zet, zie ik dat mijn kofferbak wel verdacht leeg is.

OMG. Ik ben gewoon mijn rijschoenen en chaps vergeten. Had ik het toch maar bij de Albert Heijn alvast even bekeken! Pfff, ZO onhandig, die heb ik wel echt nodig tijdens het rijden…

Terug rijden heeft ook geen zin, dan kan ik m’n paard helemaal niet meer poetsen. Grrrr. Gelukkig hebben ze op stal genoeg reservemateriaal en ik vind dan ook een paar spullen die er redelijk mee doorkunnen (hallo cowboylaarzen).

Onze les begint altijd om 10:00, dus om 09:50 maak ik aanstalten om het hoofdstel bij mijn paard in te doen. “Het hoeft nog niet hoor, we beginnen vandaag om 10:15!” OMG. Had ik gewoon wel even nog langs huis kunnen gaan!

Zo zie je maar weer… denk je efficiënt met je tijd om te gaan… Voor de volgende keer check ik alles even dubbel! Gelukkig kon ik er (zonder gaatjes!!) wel om lachen 😉