Flashback naar onze pre-huwelijksnacht

“Hahaha!” Dat is het eerste woord dat in mij opkomt als ik aan deze nacht terugdenk. De nacht van 6 op 7 februari 2020, de nacht voordat wij in het grote huwelijksbootje zouden stappen ;).

Nu – ruim een half jaar later – denk ik: hahaha, ja, het was wel echt een terechte zorg hoor. Kijk mij nu eens waggelen.

Die nacht sliep ik, net als veel bruidjes denk ik, niet heel goed. Niet omdat ik bang was dat de fotograaf niet zou komen (daar had ik al een paar maanden eerder over gedroomd en Tom had beloofd dat hij écht zou komen). Niet omdat ik bang was dat Daan nee zou zeggen. Niet omdat ik vreesde dat iemand het zou verknallen. Nee, ik was bang om door mijn rug te gaan, hahahaha. Ik heb Daan die nacht echt een paar keer wakker gemaakt met mijn zorgen. “Dat kan echt niet hoooor! Wat doen we dan? Dat zou echt een ramp zijn.”

Een paar uur later draaide ik me om en dacht ik ‘iets’ te voelen. “Daan, het gebeurt echt hoor..!”

Waar ik vanmorgen lichtelijk kreupel opstond en godzijdank al een afspraak had bij de mensendieck, ging het op 7 februari gelukkig goed! Ik weet nog dat ik toen dacht: straks ben ik getrouwd en zal het nooit meer zo slecht uitkomen.

Nee, misschien niet, maar zo’n eerste periode op school is ook niet top. Moet ik maar niet zo’n eigenwijze docent zijn die haar eigen huiswerk (rugoefeningen) niet doet. Met deze eerste week op school en het sporten (waaronder paardrijden) weer fanatiek oppakken, moeten daar ook wat ontspanningsoefeningen tegenover staan. Wijze les! Ondertussen kijk ik dan gelukkig wel grinnikend naar mijn trouwring ;).

De huidige stand van zaken

Vandaag ben ik voor het eerst weer naar mijn werk geweest na de vakantie. Het was leuk om de collega’s weer te zien en ik heb oprecht zin om morgen mijn leerlingen te ontmoeten. (Eerdere jaren had ik wel eens gezonde tegenzin, maar dat heb ik nu niet zo, fijn!)

Ik ben flink moe van vandaag en ik kom er zojuist achter dat ik nog een blog moet schrijven. Daan kijkt Modern Family en ik ben al een half uur mee aan het ‘staren’ met een leeg blogscherm voor mn neus. Vanaf hier ben ik gaan typen. Al schrijvende kom je soms best ergens, ja toch? 😉 Zo heb ik zojuist bedacht dat we nog een terugblikblog van augustus moeten plannen.

Ik kwam er vervolgens achter dat we juni en juli ook nog moeten doen en nu durf ik niet zo goed meer, oeps. Dan weten jullie dat en heb ik het weer een beetje ingedekt, hihihi. (Komen we er mee weg?)

Het is nu 22:00 en in plaats van een terugblikblog te schrijven, gaan Daan en ik nog een avondwandeling maken. Ik heb mijn ochtendjas al aan en ik twijfel erover of dit een goeie look is. Toen ik dit typte dacht ik dat dit wel een leuke cliffhanger zou zijn (houdt ze ‘m aan of niet?!), maar ik vind het nu wel een beetje suf. Was ik toch maar aan die terugblikblog begonnen.

Goed, het kan natuurlijk altijd zo zijn dat er onderweg nog iets grappigs gebeurt… dan is dat hierbij mijn cliffhanger. (Los ik donderdag wel weer op in de blog, hahaha).

Dit is niet meer te redden… Ik ga nu een disclaimer schrijven dat deze blog een lichte verspilling is van je tijd. Vergeet ik hem daarna gewoon per ongeluk bovenaan te zetten, zodat je het alsnog gelezen hebt ;).

Heel veel liefs en groetjes!

Kamperen in de tuin

Afgelopen dinsdagnacht hebben Daan en ik in de tuin gekampeerd, haha. Door de camping in Frankrijk ben ik helemaal geïnspireerd geraakt en besloot ik bij thuiskomst direct een (goedkope) tent te bestellen. Het moest een exemplaar worden waar wel 2 matrassen in konden 😉 #glamping #soortvan.

Toen de tent bezorgd werd, kon ik niet wachten om hem op te zetten! Door de warmte heb ik er wel mee gewacht tot het avond werd. Daan was naar een vriend en ik heb er even niet bij stilgestaan dat het best lastig is om een koepeltent in je eentje op te zetten. Nadat ik even gegoogeld had, bleek dat dit inderdaad een ding is. Zo zag ik op forums veel van deze topics: “Ik zoek een tent die je in je eentje kunt opzetten!!!” Goh.

Na het twee keer opgegeven te hebben, lukte het me de derde keer wel! Zweet everywhere, maar hij stond hoor.

Een kort verslagje van onze nacht:

23:00: Jeej, we liggen! Super gezellig!

23:05: Daan: “ik ga even de tuinlampjes uitzetten.”

23:30: Ik: “ik ga oordoppen indoen.” (Nog best wat geluiden vanuit de huizen om ons heen).

00:00 – 02:00: Zzzzzz. Warm zeg. (Daan ligt het dichtst bij de uitgang en daar komen de briesjes wind af en toe doorheen. Ik voel ze helaas niet echt).

02:00: Hee James! Kom je even kijken? (De tent staat een beetje open en de katten zijn ook buiten, hihihi).

02:00 – 04:00: Draaien, puffen, kussen weer opschudden. Wel onder lakentje, niet onder lakentje. M’n tentgenoot slaapt ook maar half. Maar wat hebben we het knus, hè.

04:00: Er loopt een kat langs de tent. Hee Darcy! Welkom hoor, beregezellig hier.

05:30 – 07:00: KRAA, KWIEE, KWOOOEEE, KWAAA, PIEE, WOEEE (hoe moet je dit in godsnaam fonetisch typen? Ik doe een poging om krijsende meeuwen weer te geven. Het leek wel alsof we onderweg waren naar Texel!) Dit fragment dekt ook mooi de lading.

07:00 – 08:30: heerlijk in mijn eigen bed verder geslapen, hahahaha.

Conclusie: we zijn allebei lichtelijk brak opgestaan, maar het was wel een leuke ervaring! ;). De volgende keer gaan we het voor het ‘eggie’ proberen op een camping in de buurt, wanneer het wat minder warm is en de meeuwen hun snavel hopelijk weer wat meer houden ;).

Herrie bij het meer ;) (vakantie!)

Het is donderdag en we gaan vandaag gezellig een dagje op pad in Frankrijk! We besluiten om naar een meertje te gaan dat in de buurt van de camping ligt. Het is er heerlijk rustig en we wandelen er eerst een rondje omheen. Vervolgens kiezen we een mooi plekje en installeren we onszelf met badhanddoeken, boeken en een fruitsalade, chill!

In het begin zijn we nog alleen, maar algauw komen er steeds meer mensen naar deze mooie plek. Sommigen wagen zich meteen in het water, anderen kijken eerst rustig rond om een plekje te zoeken.

Verderop zie ik twee vriendinnen (ik schat dat ze ongeveer onze leeftijd hebben) naar iets in het water kijken. Ze wijzen ernaar en ik vang het woord ‘Instagram’ op. Ze klinken enthousiast. Vervolgens wordt er iets uit de tas gepakt. Eén van de meiden loopt in haar jurkje naar de waterkant en stapt voorzichtig van de kant af. Na een seconde horen we een oerkreet en een enorme plons. Verschrikt kijken we hun kant op. Het blijft even stil en vervolgens klinkt er een bulderend gelach. Gelukkig, het gaat blijkbaar goed ;). Even later zien we dat het meisje geprobeerd heeft om (voor een Instagram foto) op een losdrijvend stukje boomstronk te gaan staan, denkend dat dit een vaste boom was, sneu! Enne… dit had mij ook kunnen gebeuren… 😉

Nadat we gezwommen en geluncht hebben, word ik aan het eind van de middag helaas geprikt door een wesp. Het lukt gelukkig om het gif eruit te zuigen en de pijn zakt snel af! Wel staat de ‘oerkreet-stand’ nu op 1-1 ;).

Never dull camping (vakantie!)

Groetjes vanuit een volkswagenbustent in Frankrijk! Ja, het is een tent in de vorm van een volkswagenbusje, haha! #(not)sponsoredbyAction

We (Dor en ik) zijn op de camping van de ouders van een vriendin, heerlijk! De tent stond er al en we liggen op een matras (en een lattenbodem!). Een soort glamping wel hoor;). In 10 uur zijn we vandaag naar deze heerlijke plek gereden en we gaan het hier de komende dagen vast naar onze zin hebben!

Kamperen is wel even geleden hoor, een jaar of 15?! ;). Toch gaat het prima! We hebben de beestjes uit de tent kunnen houden (snelle tactiek met de rits hebben we nog altijd goed onder de knie) en we hebben geen overtollige lading aan spullen mee. Ik bleef net wel met mijn blarenpleister aan het grondzeil plakken, haha. Ook mikte ik mijn shirt zo enthousiast in de wasmand (ik heb een piepkleintje mee, schattig!!), dat de wasmand spontaan de tent uit vloog. Verder gaat het helemaal prima en wens ik jullie vanaf mijn eigen hoofdkussen een hele goede nacht! 😉