Nu al een onvergetelijke kerst!

Terwijl onze buurtbewoners hun huizen gezellig kerstig aankleden, begint het bij mij ook te kriebelen om gezellig lampjes in onze tuin te hangen. We besluiten om een extra lichtsnoer te kopen voor buiten, leuk!

Op zondagochtend 6 december (inderdaad, wanneer heel Nederland dit ook doet) kopen we onze kerstboom en die middag halen we de kerstspullen van zolder. Heerlijk om elk jaar weer de ‘ballen’ terug te herkennen. Ik zeg bewust ‘ballen’, omdat wij vooral veel grappige figuurtjes hebben. (Dit jaar zelfs Eftelinghangers van het Volk van Laaf, hoera voor mijn vriendinnen die mij goed kennen!)

Tijdens het uitpakken blijkt dat een set lampjes nergens te bekennen is. De gekleurde lampjes zitten keurig in hun doosje, maar de witte lampjes zijn niet te vinden. We zoeken overal en schakelen zelfs een hulplijn in. (Ons neefje heeft een kerstlampjesfase gehad en we kijken even de oude logeerfoto’s terug of ze daar op te vinden zijn. Helaas, haha).

Daan (iets praktischer en wat ongeduldiger ingesteld) geeft het op en stelt voor om de nieuwe buitenlampjes dan maar in de kerstboom te hangen. “We kopen wel nieuwe voor buiten.” Ik ben het er eigenlijk niet mee eens, maar stem toch toe. Waar zijn die lampjes nou?!

Veel tijd om hier echt mee te zitten heb ik gelukkig niet. Op de groepsapp van mijn schoonfamilie blijkt zich namelijk een veel grotere ramp af te spelen. De kunstkerstboom van mijn schoonmoeder heeft het begeven en is dramatisch ter aarde gestort. Enkele glazen ballen en de piek hebben het niet overleefd, zie foto bovenaan haha. We bekronen hem tot ui en gelukkig kan mijn schoonmoeder er erg om lachen. Ze heeft al een actieplan met ducktape en stukjes kurk onder de pootjes ingezet en belooft ons plechtig om na de kerst een nieuwe te kopen, hahahaha. Kerst 2020, wat heb je nog meer voor ons in petto? 😉

Le petit-déjeuner

Ik ben niet zo’n goede ontbijter. In het weekend en op vakantie kan ik zonder problemen lekker eten, maar op doordeweekse vroege ochtenden heb ik er wel eens moeite mee! Zo ben ik nog altijd zoekende naar mijn ideale ontbijt.

Stiekem heb ik dat (zoals sommigen misschien weten) natuurlijk al lang gevonden. Helaas vindt manlief het toch niet zo’n goed (voedzaam) idee dat ik dagelijks ontbijt met instant garnalennoedels. Goed, goed, begrijp ik ergens ook wel weer. We hebben nu de deal gesloten dat ik hier maximaal 2 keer per week mee mag ontbijten, haha. Voor paardrijden is het bijvoorbeeld ideaal: dan kan ik echt een paar uur vooruit.

“Kom je bij mij ontbijten?” Op maandag stelde Dorinde dit voor en het leek me wel leuk om haar ontbijt uit te proberen: meergranenbrinta met appel en kaneel. Mmm, best lekker! Toch heb ik er bij de laatste happen geen trek meer in. Dit is best oké, maar het is het niet helemaal.

Deze week experimenteer ik dus maar weer met wat nieuws, ik heb rozijnenbeschuit gevonden bij de Jumbo! Ken jij dat al? Met een beetje boter en suiker… heerlijk voedzaam toch. 😉 Helaas heb ik na een uur weer honger, hahahaha. Ik zat flink te knorren voor de klas.

Voor morgenochtend maak ik me alvast een beetje zorgen. Het beschuit staat wel heel dicht naast de noedels in het kastje… Nu maar hopen dat Daan deze blog niet leest en dat hij de noedels niet heeft geteld ;).

Mocht je leuke ontbijttips hebben, laat het me weten!

Inz/ged (icht)

Spiegeltje spiegeltje aan de wand…
Hoe schuif ik die wallen nou weer aan de kant?

Spiegel:

Je werkt zo hard en ook tot laat,
Maar alles wel met een prachtig resultaat.

Je hebt fijne gesprekken met leerlingen en ouders
Zodat zij nu eronder kunnen zetten… de schouders 😉

Er was ook ruimte voor een wederzijds compliment,
Dit zorgde voor een fijn mentormoment!

Nu is het weer tijd voor een film met je man,
Goed…. even snel die blog nog dan…

Het komt uiteindelijk op het volgende neer:
Neem rust en die wallen verdwijnen zo weer!

Later, wanneer je alles goed voor elkaar hebt en goed kunt plannen… Wanneer begint dat? ;)

Op je 18e ben je volwassen en denk je het allemaal al wel goed voor elkaar te hebben. Jaren later voelt 18 toch ook nog best jong en kijk je terug op nog weer vele nieuwe leermomenten en mijlpalen.

Toen ik twee weken geleden 28 werd, dacht ik opnieuw: alles is nu wel op de rit.

Gisteravond heb ik mezelf hier echter om uitgelachen. Dat kwam door de volgende scène.

“Shitttt, ik moet gaan! Zumba begint bijna en ik moet mijn flesje water nog vullen, een mondkapje zoeken, mijn schoenen nog aantrekken en dan gauw de meiden ophalen.” Op dat moment sjor ik keihard aan de rits van mijn vest, die precies in het midden is vastgelopen en dus van onder en boven open is.

De scène die hier weer mee te maken had, is het opvouwen van de was in het weekend. Ik had de staat van het vest heus wel gezien, maar ik dacht: “dat onthoud ik morgen wel. Ik kleed me gewoon iets eerder om en dan komt het helemaal goed.” Hahahahahaha.

Op naar de volgende levenslessen.

Spelbreker

Het is woensdagavond 20.00 en ik heb zin om in bad te gaan. Normaal ga ik op zondag vaak in bad, maar doordeweeks lijkt me ook wel eens chill!

Ik laat het bad vollopen en loop naar beneden om de tablet te pakken. Het is mijn traditie om naar Outlander te kijken in bad, een heerlijke serie op Netflix! Helaas blijkt de tablet leeg te zijn… balen! Tja, dat krijg je van lastminute ideeën ;).

Ik besluit om het dan naar op mijn telefoon te kijken. Vervolgens loop ik naar de keuken om een cappuccino te zetten, lekker hoor.

Met de koffie ga ik naar boven om daar de laatste dingetjes klaar te zetten. Ik pak de shampoo en douchegel uit de douche en pak mijn schone kleding uit de kast. Ook pak ik een sfeerlampje uit mijn werkkamer, heerlijk om wat zachter licht te hebben in de badkamer. Tot slot installeer ik de telefoon op een veilig plekje en ik complimenteer mezelf op deze gecreëerde zen-sfeer, en dat nog wel doordeweeks!

Daarna ben ik good to go. Ik trek mijn sokken uit en zet de serie vast aan. Meteen daarna verstijf ik en voel ik me helemaal niet zo zen. “Daaaan!” Braaf komt mijn man naar boven. (#Couple goals). Ik wijs naar de zwarte dikkerd die bezig is omhoog te kruipen tegen de muur. Zo kan ik natuurlijk niet lekker ontspannen badderen… Daan haalt de indringer weg en de badkamer is weer spinvrij! Ik complimenteer mezelf (en vooruit.. Daan ook) om mijn goede oplossing ;).