Als het nieuws een keertje andersom zou zijn!

Er valt soms weinig te lachen met het nieuws van tegenwoordig. Ik keek er eens met andere ogen naar! Wat als het nieuws een keer andersom zou zijn…

1. Van der Weijden haalt geld op door zo ver mogelijk bij het water uit de buurt te blijven. Fans moedigen massaal aan en helpen hem door zijn watervrije route.

2. Hulpverleners raden Nederland aan om de hittegolf volgende week compleet te negeren en hier geen maatregelen voor te treffen.

3. Dell vraagt gebruikers om computers niet meer te updaten.

4. Bobbejaanland biedt nu tijdelijk tickets aan van 37,50 in plaats van 23,50!

5. Vrachtwagenchauffeur rijdt poedelnaakte politie klem.

6. Britse vliegtuigpassagier wil door de buitendeur stappen, maar gaat per ongeluk naar de wc.

Een paar missers deze week

Follow me

“Ik weet de weg hoor, volg mij maar. Elfde verdieping en dan lokaal 41.” Samen met een collega ben ik vandaag op cursus in Amsterdam. Ik weet de weg, dus ik leid ons naar het lokaal. Wanneer we bijna bij lokaal 40 zijn, stoppen we even. Ik twijfel ineens of verdieping 11 wel goed is. “De cursus vindt plaats op de 9e verdieping.” Oeps!

De finale

De laatste tijd val ik steeds vaker in slaap in de woonkamer. Meestal zijn Daan en ik dan net klaar met eten, waardoor ik een beetje rozig ben. Zo ook vanavond. Tijdens het kijken van Obese val ik precies bij de ontknoping in slaap. Ik heb Daan achteraf vriendelijk moeten verzoeken om nog even terug te spoelen, oeps!

Over slaap gesproken…

Die heb ik afgelopen week ook wel gemist doordat een mug in onze kamer is gaan spoken. Nadat we (oké nee, Daan) zo’n 5 minuten in de kamer hebben gezocht, geven we het op en hebben we James naar boven geroepen. Zeer effectief! Vervolgens mis je wel je slaap door een draaiende, wassende kat, maar afijn…

“Gezellig hè!”

Aan het eind van een schooljaar is het voor docenten altijd toch weer een beetje spannend om te weten welke klassen je volgend jaar zal gaan lesgeven en met wie je samen mentor zal worden (wij hebben een duo-mentoraat, zeer fijn!). Ik heb zojuist mijn mail gelezen dat ik mentor word met een hele gezellige wiskunde collega. Ik besluit om hem meteen “gezellig!!” te appen.

En toen werd ik wakker.

Gênant gewoon

Hahaha de hele zumbales van vanavond. Linksom waar je rechtsom moet, te laat draaien, NIET…. Godzijdank stonden we achteraan 😉

“Noem mij maar Dorinde dan.”

Hahaha, ik heb een mail van een collega beantwoord en daarbij zijn naam compleet verkeerd geschreven. Toch nog maar even een mailtje er achteraan gestuurd ;).

Zeven fantastische minuten

  1. Twee dames (jaar of 70) gaan in de zon op het terras zitten.
  2. Verhuizen toch maar naar een bankje in de schaduw.
  3. Hebben zin in koffie met koek. Één van de dames bestelt in het zelfbedieningsrestaurant.
  4. Andere vrouw krijgt het een beetje fris en gaat weer aan de tafel in de zon zitten.
  5. “Ik kreeg het een beetje fris, dus ik ben hier gaan zitten.”
  6. “Proost hè!”
  7. “Wel warm, zo met die koffie. Kom, we gaan toch weer naar het bankje. Pak jij de koffie? Ik heb je tas.”
  8. Dames lopen met hun tassen en koffie weer naar het bankje.
  9. Vogel pakt een koek van tafel en vliegt weg.
  10. De dames delen gauw de laatste koek.

Weekendje Rome! (Deel 3)

Klik hier voor deel 1 en deel 2, mocht je deze nog niet gelezen hebben!

We staan nog altijd bij het Colosseum met onze VR-brillen op. Nadat we virtueel rondom het Colosseum gewandeld hebben, is het nu tijd om ‘naar binnen’ te gaan. De vlaggen worden gestreken, het publiek joelt en in de arena staan een paar gladiatoren al klaar om het gevecht aan te gaan. Rondom de gladiatoren staan er ook een paar leeuwenkooien, waar de leeuwen dreigend hun rondjes lopen.

Het gevecht begint en je kunt er met de VR-bril zeer dichtbij komen. De heren zijn hard aan het vechten en ik sta nógal in hun aura, haha. Lekker gluren op een halve meter afstand. Op een gegeven moment verandert het beeld en zit ik bovenop de tribune. Een stem schalt door het beeld: “Jij bent nu de keizer. Je kunt kiezen of de gladiator in leven mag blijven, of dat hij moet sterven op het veld.” Er verschijnen twee handen in beeld: duim omhoog (het redden van de gladiator) en een duim omlaag.

Het publiek joelt en ik voel de druk. Mijn verstand / hart / moreel zegt: “tuurlijk mag jij blijven leven joh!” Toch klik ik meedogenloos op het pijltje omlaag. De nieuwsgierigheid wint het hier toch stiekem wel een beetje. Vol spanning wacht ik af: wat zal er nu gebeuren? Gaan de leeuwen….? Een paar seconden later kijk ik als verdoofd naar mijn dode gladiator. De leeuwen hebben er niet eens naar om gekeken, het mannetje voor hem heeft hem met een lullig steekje op de grond doen vallen. En dat was het dan.

Geduldig wacht ik op het volgende duel, waar ik uiteraard mijn nieuwe gladiator zal redden. De gladiator blijft echter dramatisch in het midden liggen en ik kan er niet omheen. Er komt geen nieuwe. Ik zal dit gevoel met mij mee moeten dragen. Ik fluister naar Daan, die ergens naast mij staat te draaien op zijn benen: “die van jou is zeker ook al dood?” Daan grinnikt: “uiteraard!” May they rest in peace.

Na de VR-tour gaan we het Colosseum binnen (burn, baby burn! Het is nu wel echt snikheet geworden) en is het heel gaaf om nu echt vers op het netvlies te hebben staan hoe het er ooit uitgezien heeft.

Na het Colosseum wandelen we weer terug langs het Forum Romanum en gaan we even ergens in een parkje in de schaduw zitten. Ik eet de laatste muffin (ja, ze gaan op ook!) en we kletsen gezellig over het weekend. Ook maken we bovenstaande foto!

We besluiten om weer terug te wandelen naar het centrum, om daar nog naar één ‘attractie’ te gaan en daarna ergens te gaan borrelen. Van gisteren weten we dat het straatje van het Pantheon heel gezellig is, dus dat wordt ons einddoel. We wandelen tussen schattige straatjes, komen langs kroegjes, kerken, toeristen en locals. Smalle paadjes en grotere wegen.

De Santa Maria Maggiore is onze volgende halte. Het is een basilisk met een prachtig gouden plafond. Op de één of andere manier maakt dit gebouw veel meer indruk dan bijvoorbeeld de Sint Pieter. Ik moet ook direct wel een beetje giechelen, denkend aan een error van een eerdere ervaring in Rome in 2010. Ik was toen zo trots dat ik onthouden had dat mijn moeder dit zo’n prachtige basilisk vond, dat ik haar een smsje stuurde:

Het is heel mooi hier! We zijn nu in de Santa Maria Staggione!!

Het is me altijd blijven achtervolgen, hahahaha.

In de basilisk is een dienst bezig: bijzonder hoeveel mensen daar dan midden op de dag toch op af komen. (Tja, het is Rome). Ook zijn er langs de muren allemaal biechtstoelen opgesteld. Wanneer er iemand in zit, brandt er een lampje, lol. Bovenaan staan de talen waarin je kunt biechten. Fascinerend om dit dan ook ‘in het eggie’ te zien wanneer een non een hokje binnengaat. Ik durf niet te lang te blijven rondhangen, maar ik vind het stiekem best wel cool om dit live mee te maken ;).

Bij het Pantheon is een soort festival aan de gang (dit weekend zijn er een soort Pride-festiviteiten) en wij genieten gezellig mee van de muziek, terwijl we een drankje bestellen. Iedereen is hier aan de Aperol Spritz en ik ‘moet’ er van mezelf ook aan geloven. Hoewel ik het niet vies vind, is dit een eenmalige ervaring, besluit ik. Een hoofdpijndrankje ;).

We schuiven op naar een ander tentje en bestellen daar een grote borrelplank en een drankje. Proost!

‘s Avonds rijden we in een overvolle bus weer ‘naar huis’, halen we een ontbijt voor morgenochtend vroeg en relaxen we nog even op de kamer. De wekker zetten we op 06:00, omdat we morgen om 08:45 alweer terug zullen vliegen.

Het was een heerlijk weekend! Mocht je nog nooit in Rome zijn geweest, dan hoop ik je er een beetje van overtuigd te hebben dat het zéker de moeite waard is :).

Weekendje Rome! (Deel 2)

Na even getwijfeld te hebben bij welk Italiaans tentje we willen gaan lunchen, ploffen we neer bij een tafeltje aan het raam. Het is behoorlijk warm in de stad en we zien zelfs de lokale bewoners best een beetje puffen bij de warmte.

Daan bestelt een pasta met zalm en ik ga voor een ravioli met ricotta en spinazie. We krijgen er een prosecco bij (onze propper heeft goed gepropt) en het smaakt allemaal heerlijk. Met een limoncello van het huis toe voel ik me helemaal een gewaardeerde toerist in Italië 😉

Na de lunch wandelen we nog wat langs de attracties in het centrum en gaan we daarna richting het Vaticaan. We hebben tickets voor het museum (wederom zoo blij mee, sommige mensen doen zichzelf echt iets te kort door rustig een uur in de brandende zon te gaan staan voor een ticket?!) en mogen vrij snel doorlopen. Het is druk, warm en benauwd in het museum, maar de kunstwerken zijn heel mooi. We doen opnieuw een audiotour en lopen met de massa mee naar de Sixtijnse kapel, de belangrijkste zaal van het Vaticaan.

Het heilige sfeertje in de kapel wordt enigszins overruled door de beveiligers die af en toe noodgedwongen “silenziooooo” blèren en met maaiende armgebaren de families met kinderwagens langs een shortcut leiden, maar dat mag de pret niet drukken! Het is heel gaaf om deze plek nu een keer van dichtbij te hebben kunnen bewonderen.

Uiteindelijk komen we in de namiddag uit het museum en voelen we ons als twee gebraden (vegetarische) kippetjes. Het is ruim 30 graden en in een warme stad is dat hard werken. We ploffen neer op een trap, eten een muffin (oké, nee alleen ik) en bespreken wat we voor vanavond zullen doen.

Ons appartement zit op zo’n twee kilometer afstand van het Vaticaan en we besluiten dat we onze voeten even wat rust gunnen. “Laten we de bus terug nemen, even douchen en dan bij ons appartement vlakbij kijken waar we gaan eten.” Prima plannetje.

Voor de avond hebben we een leuk restaurantje uitgekozen en we zien dat het om 19:30 open gaat. Rond 19:45 stappen we de drempel over en zien tot onze verbazing dat het personeel nog bezig is met de stoelen van tafels halen en een dweil door het restaurant te halen. “We zijn pas over een half uur klaar, maar we hebben een private party vanavond.” Jammer, maar ik kan niet ontkennen dat ik toch even met glinsterende ogen naar Daan keek. Ons plan B was namelijk om naar een sushi restaurant te gaan: daar wemelt het van in ons wijkje! “Vanmiddag hebben we al Italiaans gegeten…,” zo klonk mijn argument.

De sushi is heerlijk en toch ook weer heel anders dan bij ons. Rond achten hebben we het restaurant nog voor onszelf en even later wordt het gezellig druk. Een lekker afsluitertje van een mooie dag!

Op zondagochtend pakken we de bus om naar het Colosseum te gaan. Deze attractie ligt een stuk verder bij ons vandaan, dus we besluiten om bij de overstap van de bus ook even ergens te ontbijten. Ik kan er wel aan wennen hoor, die zoete broodjes ;).

Voordat we naar het Colosseum gaan, bezoeken we eerst het Capitool, lopen we langs het Forum Romanum (mooooi!) en kopen we braaf een magneetje.

Bij het Colosseum hebben we een VR-tour geregeld, waarbij we door Virtual Reality brillen kunnen zien hoe het Colosseum er vroeger van buiten en van binnen uitzag. Heel gaaf! Daan merkte wel terecht lachend op dat het een beetje leek op een spelletje uit de jaren ’90, maar dat had ook wel weer iets ;). De setting van deze VR-tour was wel heel grappig: we stonden met zo’n 15 man in een kring naast het Colosseum. Allemaal zo’n flinke kast op je hoofd en dan maar draaien. (Je moet sturen met je ogen, dus wil je omkeren… Dan moet je ook echt met je lijf draaien). Volgens mij zag het er allemaal heel komisch uit voor de toeristen ;).

Er overkwam mij daar helaas wel een vrij traumatische gebeurtenis… Ik denk dat ik daar de volgende keer maar even verder over blog: ik moet het nog even laten bezinken. Wordt dus vervolgd! 😉