Mijn vrijgezellenfeest! (Deel 3!)

Een foto van Dorinde en mij in “De Babbel”, gemaakt door de fotograaf daar.

In vier verschillende auto’s reizen we af naar de volgende bestemming. Het is ongeveer een uur rijden en we smullen lekker van de snacks (koekjes en chips) die de organisatoren voor alle auto’s hebben geregeld. Top!

We rijden steeds meer richting de Veluwe en na een tijdje nemen we de afslag bij Apeldoorn. Wat is het hier mooi! Wanneer we aankomen bij de bestemming (een StayOkay) is het al aardig donker geworden. Op naar het avondprogramma! 😉

We checken in en we hebben blijkbaar een paar verschillende kamers. Ik slaap samen met Dorinde en een vriendin in een vierpersoonskamer, chill! Met de anderen spreken we een tijd af en iedereen frist zich een beetje op. Ik hou mijn overall trouw aan en kam alleen m’n haren even opnieuw ;).

Na ongeveer 20 minuten zien we elkaar in de ‘lobby’ en horen we van het personeel van de StayOkay dat we met z’n allen in een vergaderzaaltje mogen zitten. Ik ben uiteraard direct nieuwsgierig wat we daar gaan doen.

Daar bijkt dat de meiden allemaal een persoonlijk liedje hebben opgestuurd. Ik mag vervolgens raden wie bij welk liedje hoort, leuk!! Ik hoor hele makkelijke (Pride & Prejudice, 1 van mijn schoonzussen. Ik moest wel nog even gokken wie hahaha), J’aime la vie (een hele leuke associatie van de middelbare schooltijd met een vriendin haha), een prachtige Frans liedje (van mijn lieve studievriendin) en nog een paar andere die ik zo kon raden! Ik maakte helaas twee foutjes (ik had een error bij Rammstein, een vriendin associeerde dit met een rocktent waar wij onze ogen uitgekeken hebben op een festival: achteraf heel logisch!), dus er moesten weer wat namen op mijn overall ;).

We gaan weer op pad! Op naar het centrum van Apeldoorn, deze keer in twee auto’s. Het past net niet helemaal, dus een vriendin offert zich vrijwillig op om in de kofferbak te gaan liggen, hahaha. Top.

Onze eerste stop is “café de Kater”, een hele leuke cocktailbar! We zitten aan hoge tafels en bestellen allemaal een cocktail. Ik vraag uiteraard hoe de ober heet (Joost), maar helaas staat die naam niet op mijn pak. Daarna is het tijd voor de volgende opdracht. Dit is wel een pittige: bij een foutje hoef ik namelijk geen naam op mijn overall te schrijven, maar moet ik een spekje in mijn mond proppen. Wat ik moet doen? Dilemma’s oplossen die Dorinde aan Daan heeft voorgelegd. En het zijn er heel wat! Oei, hoe goed ken ik hem? Hoe snel zit mijn mond propvol? 😉

Nooit meer pindakaas of nooit meer chips en nootjes? Ha. Makkelijk. Nooit meer chips en nootjes! Yes.

Het gaat best goed! Liever 5 jaar jonger of 30 cm kleiner dan Laura? Ook makkelijk. Daan wil zéker langer zijn, dus dan maar 5 jaar jonger!

Bij de volgende vragen ging ik de mist in en werd mijn mond steeds voller met spekjes:

Zou je liever een kip of een koe zijn? Een kip. HUH?! (Spekje erin).

Liever altijd 5 minuten te laat of een uur te vroeg. Een uur te vroeg. HEH?! (Nog een spekje)

Laura heeft altijd een Boers accent of een Vlaams accent. Boers. HAHA ECHT?! (Uhl nog een spekje).

Er gaan er ook een aantal wel goed hoor, maar ondertussen word ik vrij misselijk 😉 Laat het weten als je alle dilemma’s wilt lezen, wie weet delen we ze allemaal in een aparte blog;).

Na een tijdje hou ik het niet meer uit en race ik naar de wc om de spekjes uit te spugen. Ik trek ze door en loop weer weg. Na een tijdje gaat mijn schoonzus naar de wc en lachend komt ze weer terug. “Eh Laura, je weet dat spekjes blijven drijven?” Hahahaha oeps. Ik loop met haar mee en zie de spekjes inderdaad in het spoelwater drijven. Gatver. Er is ook maar één oplossing voor…

Uiteindelijk moet ik het aantal dilemma’s dat ik niet meer heb kunnen raden vanwege de ontplofte spekjesmond alsnog op mijn pak schrijven. Sneaky laat ik Joost erop schrijven. En weer afstrepen, yes.

Die avond gaan we van 21:00 tot 00:15 (omg!) uit eten bij een restaurantje. Ze zijn er niet de snelste, maar het is wel gezellig om zo met z’n allen te zitten. Na het hoofdgerecht nemen we afscheid van een vriendin die helaas niet kan blijven slapen i.v.m. een gave cursus de volgende ochtend. Fijn dat je er toch de hele dag bij was!

Vervolgens gaan we naar “De Babbel” waar we al snel de dansvloer op gaan! Ik zet mijn missie voort om jongensnamen te zoeken voor op mijn overall. Helaas heten ze allemaal Edwin, Alex, James, Stephan… daar heb ik niks aan. Na een tijdje vraag ik ‘wanhopig’ aan een groep mannen: “Heet niemand van jullie Bob ofzo?!” Ze reageren grappend. “Nee, maar hij is wel de Bob! – Oh top, streep maar door!” ;).

De DJ is vrij slecht, maar hij draait behoorlijk wat hitjes achter elkaar. Lekker dansen, heerlijk! Ik heb het zoooo naar m’n zin met alle lieve meiden!

‘s Nachts rond 02:30/03:00 lopen we weer terug naar de StayOkay, het is een half uurtje lopen. Een van mijn vriendinnen heeft een FitBit om en heeft nu haar 10.000 stappendoel al behaald na al dat dansen, hahaha.

Welterusten!

De volgende ochtend zitten we aardig fris weer aan het ontbijt. Om 10:00 moeten we uitchecken, dus het was een kort nachtje, maar prima!

Aangezien we in de Veluwe zijn, hebben de meiden besloten dat we daar nog één activiteit gaan doen: wandelen! Ik mag kiezen uit 3 of 5 km en ik kies voor de korte route, hihi. Na ongeveer 1 km toveren ze een gouden karaokemicrofoon (wow wat een lelijk ding!) uit hun tas. Er zit een bluetoothboxje aan vast en ik mag losgaan op K3, Atomic Kitten, Queen, The Spicegirls…. Heerlijk! Ik vermaak me prima hahaha.

Na dit gezellige rondje sluiten we af in een Van der Valk hotel. We zitten in de lobby in een grote loungehoek. Helaas wel naast een grote pepermuntbak, we worden flink vergast hahaha. We kletsen na over het weekend en we zijn het met z’n allen eens dat we een toptijd hebben gehad! Zo’n fijne groep meiden bij elkaar!

Lieve Dorinde en Sonja, bedankt voor deze toporganisatie! Ik had me geen beter vrijgezellenfeest kunnen wensen!! <3

Mijn vrijgezellenfeest! (Deel 2)

Heb je deel 1 nog niet gelezen? Lees het hier terug!

We lunchen met de heerlijke zelfgemaakte hapjes en ik ben zo blij dat we hier met z’n allen zijn. Er ontbreekt nog één vriendin, maar ik hoor gelukkig van de rest dat ze later aansluit!

Na het eten krijg ik mijn eerste opdracht: een stapel foto’s. Iedereen heeft een foto van zichzelf met mij én een kinderfoto uitgekozen. Aan mij de taak om de kaartjes te matchen met de juiste persoon!

Van de meeste dames zie ik het meteen, maar ik maak wel een foutje. Oei, zal dat nog een consequentie hebben?

Na deze opdracht gebaren de organisatoren dat we met z’n allen naar de bank moeten verplaatsen. Daar staat een filmpje klaar die Dorinde heeft gemaakt. Een compilatie met ontzettend lelijke foto’s van mij, soms ook met anderen. Wow hahaha, dat ik zoveel lelijke foto’s heb en ze ook nog eens gedeeld heb?!?!

Stiekem weet ik wel waarom ik er zoveel heb… Ik vind het namelijk heel lastig om in mijn eentje te poseren. Dan vind ik het makkelijker om een gekke bek te trekken ;). Als ik had geweten dat hier een compilatie van zou worden gemaakt, had ik uiteraard wat voorzichtiger geweest met het delen hiervan, hihihi. Het liedje onder dit filmpje is trouwens zeer toepasselijk: “I’m sexy and I know it!”


Na het filmpje neemt Dorinde het woord: “je hebt net een fout antwoord gegeven. Dat laten we natuurlijk niet zomaar gebeuren. Maar eerst krijg je dit van ons!” Ze toveren een knalblauwe boerenoverall tevoorschijn. Het valt me direct op dat er allemaal namen opgeschreven zijn met een zilveren stift. Ik lees de namen: Daan, Thomas en andere bekende mannen uit onze omgeving. De dames hebben er echter ook wel wat vreemde namen tussen gezet: Melchior valt me bijvoorbeeld direct op. Ik barst in lachen uit: Mélchior?!? De meiden lachen mee. “Ja, het moet niet te makkelijk worden! Kijk eens op je arm!” Ik lees de naam op mijn arm. Omg. “Djaiylanoo?! Met dubbel o?! Is dat echt een naam?!” De meiden leggen triomfantelijk uit: “vandaag moet je de namen op je overall proberen te vinden! Wanneer je een man met die naam tegenkomt, moet hij zijn eigen naam afstrepen. Wanneer je een opdracht fout hebt gedaan, komen er nieuwe namen bij.” Ik vind het geniaal. “Maar boe vind ik in godsnaam een Melchior?!” Gelukkig stellen ze me gerust dat ik ook soms een naam zelf mag afstrepen wanneer ik een opdracht goed uitvoer. Wanneer ik met een koe op de foto ga bijvoorbeeld. (Later realiseren we ons dat de koeien absoluut nog niet in de wei staan, haha!)

Vol trots trek ik mijn boerinnenoverall aan en we gaan op pad! We zijn met meerdere auto’s en de organisatoren geven de locatie door. Het is drie kwartier rijden, ik ben benieuwd!


We rijden richting Utrecht en komen uiteindelijk aan bij Kamerik (wie kent het niet?!). We rijden het erf op van Boerderij de Boerinn (hahahaha) en ik zie buiten al flinke outdoor activiteiten klaarstaan. Kano’s, touwconstructies, grote autobanden… ‘Voorzichtig’ peil ik: “jullie weten toch wel dat ik in de winter trouw hè? ;)” Een vriendin in de auto zegt grappend: “Ja, we kennen je goed! Leuk toch?!”

Op de parkeerplaats sluit de laatste vriendin aan, gezellig! We gaan naar binnen en ik vraag direct aan de mannelijke medewerker hoe hij heet. Helaas, zijn naam staat niet op mijn pak ;).

Niet veel later worden we naar de activiteiten geleid: we gaan boerenspelen doen! Team Melchior tegen de Boerenjongens, haha. We racen op de step en met kruiwagens, skelteren op de parkeerplaats, lossen wat puzzeltjes op en sjoelen op een enorme bak. Het is heel gezellig en leuk om met z’n allen zo’n activiteit te doen! Ik voel me nog altijd prima thuis in m’n overall haha. We komen ondertussen nog een andere man tegen, maar ook die staat helaas niet op m’n pak.

Na de spelen drinken we nog een drankje en geven de dames elkaar de volgende locatie door. Een enorme tas met snacks gaat open (ze hebben ook aan alles gedacht!) en we verdelen de chips en koekjes onder de auto’s. Nu ik op de navigatie zie dat we nog verder van huis gaan, wordt mijn hoop echt bevestigd: we gaan écht een nachtje weg! Let’s goooo!

Mijn vrijgezellenfeest! (Deel 1)

Nu Daan zijn vrijgezellenfeest op vrijdag heeft gehad, begon mijn nieuwsgierigheid op zaterdagochtend toch ook wel vrijwel direct: zou het dan vandaag mijn beurt zijn? Met Dorinde heb ik afgesproken dat ik om 10:30 ga sporten. Ja ja, dat klink allemaal wel heel leuk en aardig, maar ook wel verdacht natuurlijk. Dan kom ik haar om 10:10 ophalen en dan sta ik daar in m’n sportkleding…

Die ochtend ben ik vrij ‘achterdochtig’: ik kijk constant uit het raam om te zien of ik bekende auto’s zie rijden of een groep meiden zie lopen. Nee hoor, niemand.

Om 09:30 krijg ik een appje van een vriendin (zij geeft de sportles) dat ze de les niet kan komen geven. Ze heeft een hamer op haar voet laten vallen en daardoor kan ze nu de les niet geven. Ik denk natuurlijk meteen: VERDAAACHT, maar ik denk ook meteen: “ja, het kan wel… ze heeft net een huis gekocht en is aan het klussen.” Op de één of andere manier zoek ik er niet zo veel achter, omdat het nog nét vroeg genoeg is om af te zeggen (?!?!?!). In ieder geval besluit ik nu om lekker in mijn chilloutfit (trui en joggingbroek) te blijven nakijken.

Ik bedenk me ook iets slims: er is namelijk een vriendin die aan de andere kant van het land woont. Als een ware detective kijk ik op haar WhatsApp. Nee hoor, die slaapt nog. Laatst gezien gisteravond laat. Nou, als zij 2 uur in de trein moet zitten, dan zou ze nu écht al wel online zijn geweest op WhatsApp. Slim toch?

Om 11:00 weet ik zeker “oké, nu komen ze niet meer.” Daan geeft aan dat ze inderdaad niet meer komen. Hij stelt voor om straks even boodschappen te doen en naar het bos te gaan. “Nu?” Zeg ik. Gevolgd door: “Ik ben nu wel even lekker aan het nakijken.” Daan stelt voor dat we om 12:00 gaan. Prima!

Rond 12:00 rond ik mijn werk af en sta ik op het punt om mijn chilloutfit te verruilen voor gewone kleding. Juist op dat moment hoor ik buiten gegiechel, gebonk, geklepper met de brievenbus en de deurbel die overgaat. OMG DAAR ZIJN ZE! Ik ben alsnog zooooo verrast!

Ik loop naar de deur, die nog steeds op slot zit hahaha. De meiden lachen hard om mijn outfit. Ik zeg dat ik het NIET zag aankomen, deze timing is alleen maar beter natuurlijk hahaha. Ik krijg een brief in mijn hand geduwd waar op staat dat ik uitgaanskleding, een handdoek, een toilettas, sportkleding en warme kleding mee moet nemen. Wow, gaan we dan ook ergens slapen? Of is dit juist om me op het verkeerde been te zetten?! Vervolgens geven ze me ook een rood boerensjaaltje en een sjerp met daarop: “Bride to be.”

Ik ben direct nerveus en weet niet waar ik moet beginnen. “Je hebt 10 minuten!!” Ik storm naar boven en trek de kast open. “Eeeeeh wat moet ik mee?!” Ik voel me super onvoorbereid en denk alleen maar: “ik moet mezelf nog opmaken, HELP ik heb geen uitgaanskleding, ik heb maar 10 minuten…” Gelukkig komt Dorinde naar boven en helpt ze me met het inpakken van mijn tas.

Ik gooi gauw wat make-up op mijn gezicht, trek een neutrale outfit aan, zodat de sjerp en het sjaaltje daar goed mee gecombineerd kunnen worden. “VERGEET JE PASPOORT NIEEEEET!!” roept een vriendin van beneden. Daar trap ik niet in, maar ik neem hem voor de zekerheid toch maar mee ;). “Je bent al 5 minuten overtijd!!!!” roept een andere vriendin. Mijn hart bonkt in mijn keel en ik kam gauw mijn haren.

Beneden is het een gezellige drukte van een aantal van mijn vriendinnen, maar ik mis er nog wel een paar. Hoe zit dat?! Gauw geef ik Daan een kus en ik rij met mijn schoonzussen en twee vriendinnen mee. Nadat we de hoek om zijn roep ik: “stop! Ik ben mijn telefoon vergeten!” Haha, in alle drukte heb ik mijn telefoon gewoon thuis laten liggen. We keren om, de andere vriendinnen worden geappt over deze error en mijn schoonzus holt gauw naar binnen om mijn telefoon te halen. “Ok, daar gaan we!”

We rijden richting het huis van Dorinde en daar zie ik nog meer fietsen staan. In het raam herken ik mijn moeder, schoonmoeder en nog een vriendin. Dorinde en een vriendin hebben zich flink uitgesloofd: de tafel staat vol met een heerlijk lunchbuffet. Het thema is overduidelijk: thema boer! (Een knipoog naar mijn oude achternaam ;)). Op de achtergrond klinkt de heerlijke muziek van boer zoekt vrouw en op tafel staan tulpjes, eieren, koeiennaamkaartjes en nog veel andere dingen in stijl. Ik krijg een fles ijskoude bubbels in mijn hand en na een paar minuten (hihi ja echt) plopt hij feestelijk open. Het feest kan beginnen!!

“Prima zin hoor!”

Je herkent de volgende scène vast wel: je bent ergens mee bezig, terwijl er zich tegelijkertijd iets anders afspeelt. De multitaskskills worden flink op de proef gesteld en falen uiteindelijk behoorlijk.

Bijvoorbeeld: je bent met iemand aan het kletsen, maar je moet ondertussen ook nog even een berichtje naar iemand sturen. Vervolgens typ je woorden in je bericht die je zojuist in je live gesprek hebt besproken, terwijl het in het berichtje eigenlijk heel ergens anders over gaat. Herkenbaar toch? Ja toch?

Nou, ik had vorige week ook iets falends…

Met de derde klas zijn we aan het oefenen voor hun mondeling. Ze moeten in het Frans plaatjes van dieren, personages, eten of plekken kunnen beschrijven. Ik geef leerlingen de beurt en typ op het bord mee, zodat leerlingen aantekeningen kunnen maken van de Franse zinnen. Er komen best mooie zinnen uit, maar ik moet hier en daar wel flink bijschaven aan bijvoorbeeld de werkwoordsvervoeging of de welbekende le en la-foutjes. Prima, hoort erbij!

Nu was het in deze les zo dat mijn aandacht op een gegeven moment vooral lag bij de formulatie van zinnen in plaats van de inhoud. Zo heb ik vrolijk mee zitten denken over de vertaling van “Einstein, dat is de man van de stelling van Pythagoras.” Eh ja. Laat Dorinde het niet horen.

Trouwjurk terror

Mijn schoonmoeder hè, die heeft mijn trouwjurk bij haar thuis hangen. Stuurt ze me DIT appje:

Hee Laura! Vanavond liep ik met een pan met jus naar de zolder om hem leeg te kiepen ik de dakgoot, maar helaas struikelde ik en toen was je jurk een beetje gevlekt, maar dat was nog niet zo erg hoor. Ik heb hem meteen in de wasmachine gegooid, maar net toen het sopje roze kleurde stopte de machine ermee. Dus moest ik de jurk op de hand uitspoelen, dat valt nog niet mee hoor! Terwijl hij buiten hing uit te druipen vond de kat van de buren dat kantwerk erg leuk! Dat is er nu dus af, want dat kon ik niet meer repareren😩. Alleen is de jurk nu dus een beetje roze gevlekt want blijkbaar gingen de jusvlekken er met dit wasmiddel ook niet uit. Maar als je nou je bloemen ervoor houdt dan valt het niet zo op. Dat losse dingetje wat erbij zat ik per ongeluk in de kookwas terecht gekomen, dus daar kun je misschien iets leuks mee doen voor in je haar. Aan de achterkant mist een vierkantje stof, want dat had ik nodig en ik had niet gezien dat ik dat uit je trouwjurk knipte. Als Daan daar nou gewoon zijn hoed voor houdt, zie je daar ook niets van en ook niet van die schroeivlek van de strijkbout want die was denk ik ook te heet. Maar verder hangt hij er weer netjes bij hoor!👍

Bij het lezen van zo’n appje registreer je ergens wel dat dit heus niet klopt, maar tóch gaat je hart sneller kloppen bij de eerste zin. Ik scroll dan omlaag naar het “grapje!!”, zie dat dit er niet staat en registreer vervolgens de woorden “jus”, “kat”, “scheur”, “wasmachine” en denk dan toch: aaaaaa, paniek!! Hahahaha. Daarna kon ik er wel keihard om lachen en kon ik Dorinde ook nog even laten schrikken ;).

Lieve schoonmoeder, dankjewel dat je zo goed voor mijn jurk zorgt! Ik pak je nog wel eens terug met zo’n grapje, hahaha. O enne… Gelieve de komende weken verder droog brood te eten, deal?! 😉