In de oven

(2015) Ik woon net een week op mezelf in Frankrijk en het lijkt me leuk om mijn oventje voor het eerst te gebruiken. Na even wat recepten gezocht te hebben, besluit ik dat ik gewoon een simpel broodje hamburger ga maken. Rond etenstijd pak ik de ingrediënten uit de koelkast en ga ik lekker aan de slag. Als ik het broodje mooi belegd heb met tomaat, augurk, kaas en een hamburger, voorzie ik de bakplaat van bakpapier. Ik leg de hamburger in het midden en ik klap het ovendeurtje dicht. Het is een kleine, amateuristische oven waar je een beetje flexibel mee om dient te gaan, maar het werkt verder prima. Ik keer mijn hamburger tijdelijk de rug toe om weer even aan tafel te gaan zitten. Ik zet een muziekje op en lees de binnengekomen berichten op mijn telefoon.

Bekijk bericht

In het restaurant

[2011] Met mijn vriend ben ik een weekendje weg in Brabant. We slapen in een heerlijk hotel, vlak naast de bosrand. Op de eerste avond gaan we altijd graag uit eten en we hebben vanavond om 18:30 gereserveerd. We krijgen een plekje toegewezen en gaan lekker zitten. De ober komt direct onze kant op en geeft ons de menukaarten. Hij vraagt me wat ik wil drinken en ik antwoord: “Zoete witte wijn alstublieft!” De ober schrijft geamuseerd mijn keuze op. Hij kijkt me vervolgens met een wijze blik aan.”Je bent net begonnen met wijn drinken? Leuk hoor! Ja zo gaat dat, dan begin je met zoete witte wijn, dan wordt het droge wijn en dan uiteindelijk begin je aan de rode wijn.” Ik voel me licht beledigd, omdat hij me zojuist als een beginner omschrijft. Ik denk erover om hem terug te antwoorden dat ik al sinds mijn 12e rode wijn drink (oké, ik kreeg één slokje bij opa en oma), maar ik houd mijn mond. Één betweter is al genoeg. Als de ober weer wegloopt, rol ik met mijn ogen en kan ik er wel om lachen.

Bekijk bericht

Bij de kapper

(2015) Ik ben altijd al lui geweest als het op mijn haar aankomt. Sinds dat ik klein ben, draag ik mijn haar eigenlijk altijd al in een staart of in een knot. Op de een of andere manier vind ik los haar gewoon niet lekker zitten en het valt ook nooit zo mooi. Aan het begin van dit jaar is mijn haar vrij lang en het is eigenlijk wel weer tijd om er een stuk af te laten knippen. Met mijn vingers ga ik door mijn haar en ik bedenk me dat het misschien ook wel een goed idee is om mijn haar te doneren. Het lijkt me heel fijn om op deze manier mijn steentje bij te dragen aan een mooie pruik voor een ziek meisje. Zo gezegd, zo gedaan. In juni zit ik in de stoel van de kapper en ik ben toch eigenlijk best wel zenuwachtig. Mijn zus is mee om me door de spanning heen te slaan en natuurlijk om foto’s te maken. De kapster zet twee vlechten van 30 cm in mijn haar en voor ik het weet is de eerste vlecht al van mijn hoofd geknipt. Wat een raar gevoel!

Bekijk bericht

Mijn rij-examen

(2011) Al vrij snel tijdens de rijlessen blijkt dat autorijden me best makkelijk afgaat. Ik vind het leuk, de sfeer met de instructeur is goed en ik ga snel vooruit. Na 5 maanden mag ik dan ook al afrijden! Ondanks het feit dat ik dus best goede skills heb getoond tijdens mijn rijlessen, ben ik behoorlijk zenuwachtig voor vandaag. Het is namelijk gebleken dat ik tijdens examens nog wel eens gekke dingen kan doen. Zo heb ik op mijn Tussentijdse Toets de bijzondere verrichtingen wel op héle bijzondere manieren verricht, om het maar even samen te vatten. Daar heb ik dus mooi geen vrijstelling voor gehaald. Toch hebben we de laatste weken goed geoefend op het inparkeren en vandaag ben ik er klaar voor!

Bekijk bericht

Op schoot

(2015) Het is voorjaar en ik ben vandaag aan het oppassen op mijn kleine neefje. Het is de eerste keer dat ik in mijn eentje op een baby oppas en dat is nog best spannend, maar vooral heel leuk! Samen met de moeder van de baby heb ik alles op het instructielijstje doorgenomen: hoe laat hij zijn flesje krijgt, op welk tijdstip hij naar bed gaat en welke kleertjes ik hem kan aantrekken als dat nodig blijkt te zijn. Ik voel me een trotse tante op het moment dat ik mijn neefje keurig op tijd de fles geef. Het is geweldig om zoveel tijd met hem door te brengen. Ik geef hem alle aandacht: lekker knuffelen, spelen, zingen… een topdag!

Plotseling verschijnen daar wat kleine babytraantjes. Ik begin meteen een gekke act en ik weet de traantjes voor even weg te toveren. De traantjes komen echter terug en algauw begint er een flinke huilpartij. Hij trapt in geen één van mijn pogingen om hem te troosten. Een schone luier werkt niet, zijn speelgoed vrolijkt hem niet op en “op een grote paddenstoel” waardeert hij al helemaal niet! Dan spuugt hij zijn kleertjes onder.

Bekijk bericht