“Prima zin hoor!”

Je herkent de volgende scène vast wel: je bent ergens mee bezig, terwijl er zich tegelijkertijd iets anders afspeelt. De multitaskskills worden flink op de proef gesteld en falen uiteindelijk behoorlijk.

Bijvoorbeeld: je bent met iemand aan het kletsen, maar je moet ondertussen ook nog even een berichtje naar iemand sturen. Vervolgens typ je woorden in je bericht die je zojuist in je live gesprek hebt besproken, terwijl het in het berichtje eigenlijk heel ergens anders over gaat. Herkenbaar toch? Ja toch?

Nou, ik had vorige week ook iets falends…

Met de derde klas zijn we aan het oefenen voor hun mondeling. Ze moeten in het Frans plaatjes van dieren, personages, eten of plekken kunnen beschrijven. Ik geef leerlingen de beurt en typ op het bord mee, zodat leerlingen aantekeningen kunnen maken van de Franse zinnen. Er komen best mooie zinnen uit, maar ik moet hier en daar wel flink bijschaven aan bijvoorbeeld de werkwoordsvervoeging of de welbekende le en la-foutjes. Prima, hoort erbij!

Nu was het in deze les zo dat mijn aandacht op een gegeven moment vooral lag bij de formulatie van zinnen in plaats van de inhoud. Zo heb ik vrolijk mee zitten denken over de vertaling van “Einstein, dat is de man van de stelling van Pythagoras.” Eh ja. Laat Dorinde het niet horen.

Trouwjurk terror

Mijn schoonmoeder hè, die heeft mijn trouwjurk bij haar thuis hangen. Stuurt ze me DIT appje:

Hee Laura! Vanavond liep ik met een pan met jus naar de zolder om hem leeg te kiepen ik de dakgoot, maar helaas struikelde ik en toen was je jurk een beetje gevlekt, maar dat was nog niet zo erg hoor. Ik heb hem meteen in de wasmachine gegooid, maar net toen het sopje roze kleurde stopte de machine ermee. Dus moest ik de jurk op de hand uitspoelen, dat valt nog niet mee hoor! Terwijl hij buiten hing uit te druipen vond de kat van de buren dat kantwerk erg leuk! Dat is er nu dus af, want dat kon ik niet meer repareren😩. Alleen is de jurk nu dus een beetje roze gevlekt want blijkbaar gingen de jusvlekken er met dit wasmiddel ook niet uit. Maar als je nou je bloemen ervoor houdt dan valt het niet zo op. Dat losse dingetje wat erbij zat ik per ongeluk in de kookwas terecht gekomen, dus daar kun je misschien iets leuks mee doen voor in je haar. Aan de achterkant mist een vierkantje stof, want dat had ik nodig en ik had niet gezien dat ik dat uit je trouwjurk knipte. Als Daan daar nou gewoon zijn hoed voor houdt, zie je daar ook niets van en ook niet van die schroeivlek van de strijkbout want die was denk ik ook te heet. Maar verder hangt hij er weer netjes bij hoor!👍

Bij het lezen van zo’n appje registreer je ergens wel dat dit heus niet klopt, maar tóch gaat je hart sneller kloppen bij de eerste zin. Ik scroll dan omlaag naar het “grapje!!”, zie dat dit er niet staat en registreer vervolgens de woorden “jus”, “kat”, “scheur”, “wasmachine” en denk dan toch: aaaaaa, paniek!! Hahahaha. Daarna kon ik er wel keihard om lachen en kon ik Dorinde ook nog even laten schrikken ;).

Lieve schoonmoeder, dankjewel dat je zo goed voor mijn jurk zorgt! Ik pak je nog wel eens terug met zo’n grapje, hahaha. O enne… Gelieve de komende weken verder droog brood te eten, deal?! 😉

Ochtend vibes

Het is dinsdag en de dag begint rustig. Ik ben nog altijd bezig met mijn vroege ochtendroutine: om 6 uur gaat de wekker, ik werk tot 7 uur en daarna ontbijt ik en stap ik rond half 8 in de auto. Heerlijk om ‘s morgens alvast zo productief te zijn! Hierdoor hoef ik ‘s avonds in principe niets meer aan mijn werk te doen.

Om half 8 start ik de navigatie (dat doe ik eigenlijk altijd) en zie ik dat er file is op mijn normale route. Door de aangeboden omweg doe ik er 10 minuten langer over en uiteindelijk kom ik na drie kwartier aan op mijn werk. Prima! Wat zouden we zonder Google Maps moeten?! 😉

De volgende dag start ik mijn dag weer net zo relaxt. Ik heb vandaag het eerste uur vrij, dus ik hoef pas om 9 uur in de auto te stappen! (Voor het eerste uur reken ik altijd wat ruimer i.v.m. de files). Zoals verwacht geeft mijn navigatie geen file aan en ik rijd weer langs mijn eigen vertrouwde weg. Tevreden kijk ik om me heen: zo fijn dat het nu licht is, op de dinsdag en donderdag rijd ik altijd in het donker. Ook ben ik elke keer weer blij verrast met de fijne omgeving. Leuke boerderijtjes, zigzagweggetjes, grote weilanden… Heerlijk landelijk! Op dat moment vliegt er een zwerm meeuwen over mijn auto heen. Terwijl ze overvliegen, zie ik dat mijn voorruit nat wordt. Nee toch ?! Ik kijk ‘boos’ omhoog naar de meeuwen en zie dat er een regenwolk uitdagend naar me terugkijkt. Okee jij wint.

Het leven van een trouwschoen

Voor de mysterieusheid heb ik maar even een mannenschoen als plaatje gekozen 😉

Zegt linkertrouwschoen tegen de rechtertrouwschoen: “zou Laura ons niet wat vaker moeten inlopen? Toen ze ons kocht dat ik echt dat we flink wat kilometers zouden maken.” Rechtertrouwschoen zucht: “ja, dat hoopte ik ook. Ik moet echt even wennen aan die tenen onder m’n kin.”

Er klinkt een mompelend geluid: “bwjullie mmogen twenminste nog uit dwie *kuche kuche* doos!” Linkertrouwschoen spitst zijn hak, die vlak bij het randje ligt. “Linkeroorbel, ben jij dat? Of rechter? Ik versta het niet zo goed.” *Kuche, “bwjaa ik bwen de linker! Bweetje zuurstof tekort hier, maar bwnog maar dwie weken.”

Rechtertrouwschoen sist naar z’n linker mattie: “die oorbel wil ook altijd even shinen hè, met z’n geklets. Ik vind die rechter veel leuker. ‘T is maar goed dat wij straks onder de jurk zitten en die verrekte oorbel hoog hangt. Waar waren we? O ja, dat we nog steeds in de doos zitten.” Linkertrouwschoen denkt even na. “Daan is ook wel veel thuis hoor, dat is niet zo makkelijk voor Laura.”

Niet veel later klinkt er gebonk op de trap en gaat de deur open. Zou het??!! “Ja.. ja… We bewegen! Het deksel gaat open… Let there be light!” Linkertrouwschoen roept: “Yo pantykousjes, jullie ook hier?!” De pantykousjes jubelen: “Hoeraa, jullie worden ingelopen!” Rechtertrouwschoen fantaseert hardop: “op naar de buitenlucht of misschien wel een ritje in de auto. Een wandeling door de straat misschien, of boodschappen doen? Dat lijkt me nou zo magisch. O… O jongens laat maar. Moet je kijken waar Laura naartoe loopt. We gaan stofzuigen. “Vweel pwezier! Laat het maar bwlinken, dwaar bewnnik gek op!”

Wedding gone wrong

Misschien ligt het aan onze grondige detailbespreking van afgelopen dinsdag of misschien ben ik geïnspireerd door het programma ‘Married at first sight’ dat we daarna nog keken. Ik werd gisteren in elk geval erg onrustig wakker ;).

Tegen Daan zei ik later: “ik heb zo raar gedroomd over onze bruiloft. Het ging helemaal mis!” Daan schoot direct in de lach: “bij mij ook!”

De droom van Daan was zo onsamenhangend dat hij het helaas direct weer vergeten is.

Mijn droom weet ik nog wel vrij nauwkeurig!

We hadden een bruiloft verspreid over twee dagen (OMG), met op elke dag een ander gezelschap. Ik wist niet zo goed meer wie we allemaal hadden uitgenodigd en het was een drama met het diner. “WIE HAD ER PASTA?!” brulde het personeel uiteindelijk maar. Ik voelde me zo onhandig…

Aan het eind van de eerste dag liep ik geschrokken naar Daan toe: “was de fotograaf er vandaag niet?!” Daan haalde z’n schouders op. “Vast wel toch?” Even later zagen we de fotograaf (een andere, huh??) met een klein cameraatje in de hoek chillen. “Ik ben er net, ik heb best wel wat geinige foto’s gemaakt hoor! Jullie staan er ook soms wel op. De rest doe ik morgen.”

Op dag twee kende ik bijna niemand en stelde ik mezelf voor als de bruid. Daarna besloot ik om met Dorinde een boswandeling te gaan maken en uiteindelijk ook nog even te gaan paardrijden. Bij het feest sloot ik die avond weer aan, maar niemand leek gemerkt te hebben dat ik weg was. Heeel bijzonder, hahaha.