Zelfs als tweeling heb je soms miscommunicatie

Whatsapp, Tech, Technologie, Iphone, App, Telefoon, Sms

Een whatsappgesprek tussen Laura en Dorinde:

Dorinde: zelfbesturing

Dorinde: test

Laura: hai

Dorinde bedoelt: denk je nog aan een zelftest? (Autocorrectie maakte er zelfbesturing van).

Laura begrijpt: Dorinde is via een soort zelfbesturingsapp (?!) een tekst aan het inspreken en wil testen of het bericht aankomt.

Achteraf vind ik het heel logisch wat Dor had gestuurd hoor, normaal begrijp ik dit soort berichtjes ook wel. Maar nu landde hij even niet, hahaha. Gelukkig toch goed gekomen!

Zwangerschapsdagboek (3) – Week 18 t/m week 21

Echo tijdens de 20 weken echo. De placenta ligt aan de voorkant, dus dan voel je je kindje veel minder snel.

Vandaag deel ik het derde deel van mijn zwangerschapsdagboek. Mocht je de eerste twee delen nog niet gelezen hebben, deze vind je hier (1) en hier (2).

Achttien weken zwanger

Het is Kerstvakantie, heerlijk! Ik heb nu echt de tijd om lekker rust te nemen. In deze week bedenken we de tweede naam van onze dochter! Ze is nu zo groot als een grapefruit. Tot deze week wordt de lengte gemeten van kruin tot stuit, ze is dan 15,3 cm groot.

Negentien weken zwanger

Om in het fruit te blijven: ze is deze week zo groot als een mango. Een flinke groei ten opzichte van een grapefruit: vanaf deze week wordt de baby gemeten van kruin tot hiel, ze is nu zo’n 25,6 cm groot. Zelf ben ik nu zo’n 3 kilo aangekomen. Daan maakte het flauwe grapje: “de baby weegt maar 300 gram hoor… ;)”

In deze week hebben we de 20-weken echo! Ik stuurde het volgende appje naar familie:

Goede 20 weken echo! Gaat goed met het dametje, ze loopt iets voor met groei, maar niet extreem. Lange benen!­čśë Geen hazenlip, open ruggetje of andere enge dingen. Zag er goed uit­čą░ Baarmoederhals helemaal goed ook! Dit was de laatste echo in principe ­čĹŹ­čĹŹ

Zo bizar dat dit inderdaad de laatste echo is, tenzij er de komende tijd door de verloskundige wordt vastgesteld dat er iets mis is met de groei o.i.d.

Daan en ik gaan lekker een weekendje weg, heerlijk na dit goede nieuws!

Twintig weken zwanger

We zijn op de helft! Ze is nu zo groot als een kitten. Mijn buikje groeit lekker door, maar voor 20 weken valt het nog erg mee, vind ik zelf!

Vanaf deze week voel ik haar schoppen! Het zijn kleine plopjes, alsof er belletjes leegspatten in je buik, heel apart haha. Het duurde even voordat ik doorhad dat dit niet mijn darmen zijn, maar inmiddels herken ik het gevoel. Zo leuk! Daan kan het nog niet goed voelen, ik kan niet wachten tot het van de buitenkant ook voelbaar is.

Deze week zet ik de booster, daar moet ik natuurlijk aangeven dat ik zwanger ben. “Nou meid, je bent de 10e zwangere al dit uur..!” Voelt toch wel prettig ofzo, haha.

Daan heeft in het weekend als verrassing de hele logeerkamer leeggeruimd. De volgende stap is het uitzoeken van de verfkleur voor de babykamer, zin in! We gaan (waarschijnlijk) niet per se voor babyroze, maar meer voor ‘warme herfstkleuren’: okergeel, bruin, oudroze. Zoiets!

Eenentwintig weken zwanger

Dat is vandaag! Deze week hebben we weer een afspraak bij de verloskundige en is ons kindje zo groot als een (kleine) aubergine.

“Dat is vast de zwangerschapsdementie van Laura,” zei Daan verontschuldigend

cloudy sky at daytime

Van die zwangerschapsclich├ęs weet je wel: misselijkheid. Vermoeidheid. Zwangerschapsbrein. Hoe erg kan het zijn? Dacht ik toen nog. Allemaal aangedikt en blablabla.

Haha.

Ik moet toegeven: aan de vermoeidheid heb ik tot nu toe nog best kunnen ontsnappen! Misselijk ben ik flink geweest en wat betreft het zwangerschapsbrein… ik merk dat ik nu soms wat wollige acties heb. Helaas ontgaat dit anderen nu ook niet meer altijd. ­čśë

Zo moet de kliko bij ons op maandag aan de weg. Deze week was de plastic bak aan de beurt. Op maandagmiddag heb ik de kliko weer keurig in de tuin gezet, lekker bezig!

Op dinsdag maakt Daan een wandelingetje en het valt hem op dat er nog ├ę├ęn kliko aan de weg staat. Hij kijkt op de sticker en ziet ons huisnummer erop staan. Neuri├źnd (zo zie ik dat dan voor me, weetjewel) pakt hij de kliko en rijdt hem naar onze thuis. Wanneer hij de poort open doet, ziet hij echter dat er al een kliko staat. Hij staart er glazig naar en vraagt zich af wat er is misgegaan. Daarna begint hij te grinniken.

Hij loopt naar de verstekeling in onze tuin en ziet daar het nummer van onze buren op staan. Vervolgens loopt hij naar de buurvrouw en verontschuldigt zich voor deze zwangerschapserror van zijn vrouw. De buurvrouw lacht erom: “ik vroeg me al af of hij weer zou opduiken, bedankt voor het thuisbrengen!”

Ook Daan droomt over het ouderschap ;)

Laatst schreef ik al een blog over een droom waar ik flink van moest lachen. Toen ik deze droom aan Daan vertelde, zei hij dat hij die nacht ook wel een grappige droom had!

Hij vertelde dat hij had gedroomd dat onze baby twee weken oud was en dat we met vrienden hadden afgesproken. Deze vrienden hebben een kindje van anderhalf. Ze begint een beetje te brabbelen en langzamerhand worden dit steeds meer echte woordjes. Op een gegeven moment veert onze (onnatuurlijk enorme ;)) dochter op uit haar kinderwagen en zegt: “nou, ik kan wel al praten!!” Vervolgens loopt ze heel mans weg.

Je zou er spontaan al veel grote maatjes van gaan inslaan… ­čśë

Jezelf wakker lachen

Sinds ik zwanger ben, word ik ‘s nachts vaak wakker omdat ik moet plassen. Zo ook afgelopen nacht, iets teveel thee gedronken ‘s avonds ;).

Ik word deze nacht trouwens wakker in een ‘vreemd’ bed, ik ben met mama en Dor een paar nachtjes naar Friesland, gezellig!

Goed, terug naar de wc. Het is rond 04:00 en ik strompel naar het toilet (mijn motoriek is nooit zo sjiek wanneer ik nog half slaap, haha). Terug in bed probeer ik snel mijn slaap weer te vatten. Na een paar minuten voel ik ineens de slappe lach opkomen en ik kan het niet onderdrukken.

Dorinde (in het bed naast mij) is ook wakker geworden en begint ook te lachen: “wat ├şs er?”

Ik schud inmiddels van het lachen en probeer uit te leggen wat er zo grappig is. Ik ben op de ├ę├ęn of andere manier nog half in mijn droom van zojuist verzeild. Tijdens de droom leek het natuurlijk allemaal h├ę├ęl logisch, maar nu – half wakker – is het toch wel wat idioot, hihi.

“Wat droomde je dan?”

Ik begin te vertellen: “Ik woonde in een groot vrijstaand huis, dat flink in de media-aandacht is gekomen. Met dronebeelden zag je een mooi overzicht van het huis: alle ramen (een stuk of 20) stonden wagenwijd open. Uit deze ramen puilden h├│nderden ledikantjes. Elke kamer was tot aan het plafond opgestapeld met lattenbodems en matrasjes. De verslaggever kwam vervolgens groot in beeld en zei ontzettend droog met een soort Fries accent: deze vrouw verwacht ├ę├ęn baby. Die is er zo te zien helemaal klaar voor.”

Tijdens het vertellen moet ik mezelf drie keer onderbreken omdat ik keihard moet lachen om het beeld van al die bedjes, een heel surrealistisch gezicht. Ik heb de avond ervoor inderdaad een ledikantje uitgezocht, maar ik hoef er echt maar eentje hoor, hahahaha.