“Ik begrijp de keuze” (nieuwe auto!)

Nee, niet deze 😉 . Mijn nieuwe auto staat onderaan de blog 😉 .

Een greep uit de opmerkingen die mijn lieve, trouwe, groene karretje naar zijn motorkap gesmeten gekregen heeft:

“Rij je nog steeds in dat ouwe, groene ding?!”

“Uit welk jaar komt hij? 1995?! HAHA.”

“Het straatbeeld gaat er wel op achteruit zo, hè.”

“Lekker geluid komt eruit, Lau.”

“Wat doet het nog WEL?!”

Mijn moeder heeft dit heerlijke autootje voor mij gevonden toen ik in Duinkerke zou gaan wonen. Bijna 5 jaar heb ik er in rondgereden en ik vond het oprecht fijn: lekker ruim, een automaat (!), een goede verwarming, niet te moeilijk doen over een krasje…

Na een tijdje begon ik wel het één en ander te missen, maar vooral de airco! Toch ging er eerst van alles voor: een huis, een nieuwe tuin, een bruiloft…

Nu met de vakantiecentjes was het dan eindelijk zo ver! Afgelopen vrijdag zijn Daan en ik met mijn oude karretje naar de Volkswagendealer gereden om hem daar in te ruilen voor mijn nieuwe exemplaar. Toen ze zo naast elkaar stonden moest de man die ons hielp erg lachen: “zo’n ruil heb ik denk ik nog nooit meegemaakt. Wat zul jij hiervan genieten!”

Met trots presenteer ik mijn nieuwe Volkswagen Polo:

Zo blij mee! 😀 Voor de oplettende kijker: het is exact dezelfde auto die Daan 3 jaar gereden heeft gereden voor zijn werk. Deze is echter nog iets specialer: er zit adaptive cruise control op en…. een trekhaak!

Mijn groene auto blijft voor altijd in mijn hart, maare… ik mis hem nog niet 😉 .

Okselfris

Ik vind het een beetje gek ruiken in de woonkamer en ik vraag me af of één van de katten misschien ergens heeft geplast. Na enig onderzoek kan ik het niet vinden. Vervolgens rekt Daan zich uit. Grappend zeg ik: “ooo, ik ruik gewoon jouw oksel!” Daan komt echt net onder de douche vandaan. Toch speelt hij het spelletje mee en ruikt demonstratief onder zijn oksel. Op dat moment loopt er net een man langs ons huis die (op zijn beurt) zonder schaamte naar binnen gluurt. Perfect timing.

Eens een boer… ;) (Spelletjestip: Hay Day)

Sinds ik mijn nieuwe telefoon (en dus weer voldoende geheugen!) heb, speel ik Hay Day: een heerlijk kneuterig boerderijspelletje waarbij je jouw boerderij inricht, je dieren eten geeft, de gewassen oogst, taarten/pizza’s/jam/kaas/quiche produceert, mensen bedient in een restaurant en nog veel meer! Stiekem is het het allerleukst om samen met de buurtgenoten fanatiek wedstrijdjes proberen te winnen.

Inmiddels heb ik al een aantal mensen ook aan het Hay Day-en gekregen en samen met mijn zus en schoonzussen (en zelfs mijn neefjes!) zijn we heel fanatiek! We hebben een appgroepje waarin we elkaar helpen en dat levert soms wel hele grappige gesprekken op, haha!

Disclaimer: we zijn ons er erg van bewust hoe heerlijk kneuterig we bezig zijn hoor 😉

“Ik ga 11 worteltaarten maken, vandaag 0 plannen dus moet lukken!” (Plaats deze zin eens buiten de Hay Day-context en je wordt echt voor gek verklaard).

“Ik heb een struikje om op te klikken!!” (Wanneer je elkaar helpt om de verlepte struikjes te redden, krijg je daar punten voor)

“HELP, mijn boot vertrekt over 30 seconden! Ik heb NU 9 popcorn nodig!!” Vervolgens zijn we als een gek in het krantje popcorn gaan het kopen en het aan elkaar proberen te verkopen. Helaas heeft deze boot zijn vracht niet kunnen vullen. We waren er echt even van ontdaan.

“Heeft iemand interesse in spijkers? Ik heb 42 doosjes.” (Dat is echt heel veel!)

“HAHA! Ik ben ineens voorzitter. Laten we iedereen uit de buurt verwijderen die niet actief is.”

Inmiddels ben ik gezegend met 45 doosjes spijkers. Hebben jullie echt geen interesse?!”

“Wie heeft een frambozenmuffin? Mijn boot vertrekt bijna! – Hij staat nog 15 minuten in de oven, maar ik ga nu wandelen. Hoe lang heb je nog de tijd? – 7 minuten, ik ben al heel gestresst de krant aan het afstruinen, hahaha. Dankjewel in ieder geval!”

“Het is echt heel erg, maar ik lig al een UUR in bed non stop te farmen.Ik ook hahaha!”

“Ik heb een ezel gekocht! Hij heet Robert.”

“Heeft iemand vis? – Nee, ik heb geen vis, want die roeiboot kost 35000 muntjes om te repareren. Het is een gouden boot zeker!”

Schoonzus deelt een screenshot van het ‘vraag en aanbod’-overzicht. Waar wij qua schenken en vragen best gelijk opgaan, heeft haar zoontje (van 5 jaar) 90 producten van ons gevraagd en er maar 1 zelf geschonken. Gulle Gerrit.

“Ik moet een cowboy bedienen in mijn stad, maar hij komt maar niet langs. Kunnen jullie even wat cowboys dumpen uit jullie stad? Zet ze maar op de trein.”

“Ik twijfelde net of ik een extra kreeftenbad zou kopen, of mijn spaargeld zou bewaren voor de soepmachine. Ik kon niet kiezen, dus nu heb ik maar een konijnenhol van 20.000 muntjes gekocht, OMG.”

“Nog 7 minuten, we staan weer derde!!” Zweet in de oksels, pfff ;).

“Omg, ik stuurde zojuist bijna een screenshot van mijn boerderij naar al mijn collega’s, awkward.”

Stiekem zijn deze gesprekjes nog het leukst van het hele spel. Heb ik je overtuigd? Kom er gezellig bij 😉

“Ik bestel wel even”

Het is woensdag en dat betekent voor deze week dat we vroeg weekend hebben! Heerlijk. Dorinde en Thomas blijven gezellig mee eten en we bestellen Indiaas. Thomas neemt de bestelling op zich en hij vertelt ons dat het zo’n 45 minuten duurt voordat ze komen, prima.

Na een half uur gaan Dorinde en ik naar binnen om een film te kijken en om ondertussen de deur een beetje in de gaten kunnen houden. Na een paar scènes zie ik de bus van het restaurant door de straat rijden. “Daar zijn ze al!” De bus rijdt echter door en ik vraag me af of ze toevallig nog een bestelling moeten bezorgen. Na een minuut komt de bus weer vanaf de andere kant langsgereden, maar hij stopt niet voor het huis. Vreemd!

Voor de gein vraag ik aan Thomas of hij het verkeerde huisnummer heeft ingevoerd. Hij moet lachen en checkt voor de zekerheid de app. “Ehh… oeps!” Snel trek ik mijn schoenen aan en ga ik achter de bus aan. Die staat inderdaad in het midden van de straat te zoeken naar een huis dat helemaal niet bestaat. Zo toevallig, voor hetzelfde geld zaten de buren van onze maaltijd te smikkelen, geen idee hebbend wie Thomas nou weer is ;).

Thomas, dankjewel voor deze actie, je bent een onuitputtelijke inspiratiebron, hahaha!

Lange Gijs

Sinds we ‘Eftelinglampjes’ in de tuin hebben hangen, zit de Efteling toch wel verdacht vaak in mijn hoofd. Regelmatig luisteren we dan ook naar het liedje van De Vliegende Hollander op Spotify, hahaha heerlijk.

Dit heeft vast invloed gehad op de volgende droom die ik van de week had 😉

“Laura! Kom eens kijken!” Daan roept me vanuit de tuin en wijst blij naar ons balkon. (We hebben geen balkon, maar nu vond ik dit heel logisch). Verheugd kijk ik omhoog. Langnek zit te chillen op het balkon en zijn nek gaat mechanisch omhoog. “Ahhh wat leuk!!” Blij kijk ik naar Daan. “Onze eigen langnek in de tuin!”

Op het moment dat hij op z’n hoogst zit en de hele buurt hem dus wel moet zien, brult hij: “PAPIER HIER!!!”

Ik werd erg verward wakker.