“O néé he, we hebben er weer één.”

Zoals jullie misschien al in onze blogs voorbij hebben zien komen, bestellen wij boodschappen bij de Jumbo. Allebei ja. En dan halen we het ook allebei op hetzelfde tijdstip op. “Hoe laat ga jij?” Ja echt.

Buiten dat het dus super gezellig is, is het ook ontzettend handig! Je hoeft niet meer met een volle kar langs de schappen te zoeken: wat hadden we nou ook alweer nodig? Heb ik alles? Wat gaan we vanavond eten? Ook is de verleiding van het “dit nog even in mijn mandje gooien!” helemaal weg. We plannen onze maaltijden wat handiger vooruit…. heel veel voordelen!

Het fijnste voordeel vind ik nog wel dat het ons geld scheelt (want: vooruitplannen, geen impulsaankopen….). Maar dit komt zeker ook door kortingen die we krijgen! Buiten dat ik nu inderdaad ook iets beter op de aanbiedingen let, krijg je ook af en toe korting als je boodschappen bestelt. Om over de gratis producten nog maar te zwijgen 😉

Zo ook deze keer. “Gefeliciteerd, je hebt je 10e bestelling geplaatst! Dit moeten we vieren! Als trouwe klant ontvang je €7,50 korting op je volgende bestelling.”

Chilllllllll.

Die avond om 22:10: “nou pffffff, die code werkt helemaal niet!” Mijn teleurstelling is groot, ik had zoveel zin in de ” – €7,50 “. Helaas. Ik open de code opnieuw. Kopieer hem nogmaals. “Deze code is niet geldig.” Arghhhh. Andere browser. Telefoon opnieuw opstarten (haha, desperate).

Inmiddels is het 22:25 en staar ik heel sip naar mijn scherm. Ik kijk naar de Klantenservice voorwaarden. “Facebookchat tot 22:30.” Mijn linkermondhoek krult omhoog. Ik heb nog 5 minuten.

“Hallo Laura, hoe kunnen we je helpen?” Ondertussen denken ze vast: “O neeeeee, daar hebben we er weer een. 5 minuten van tevoren, DE TIMING.”

Ik doe mijn verhaal en open nogmaals het mailtje om alle gegevens door te geven. En dan zie ik het staan. “Bij minimaal bestelbedrag van €75.”

HAHAHAHA. Ik zit op €73,90.

“Ehhh, ik heb het gevonden hoor!”

Vrolijk mik ik een chocoladereep in mijn mandje en kijk ik blij naar de korting. Ik voel me in veel opzichten een echte Nederlander, hahahaha.

Als het nieuws een keertje andersom zou zijn!

Er valt soms weinig te lachen met het nieuws van tegenwoordig. Ik keek er eens met andere ogen naar! Wat als het nieuws een keer andersom zou zijn…

1. Van der Weijden haalt geld op door zo ver mogelijk bij het water uit de buurt te blijven. Fans moedigen massaal aan en helpen hem door zijn watervrije route.

2. Hulpverleners raden Nederland aan om de hittegolf volgende week compleet te negeren en hier geen maatregelen voor te treffen.

3. Dell vraagt gebruikers om computers niet meer te updaten.

4. Bobbejaanland biedt nu tijdelijk tickets aan van 37,50 in plaats van 23,50!

5. Vrachtwagenchauffeur rijdt poedelnaakte politie klem.

6. Britse vliegtuigpassagier wil door de buitendeur stappen, maar gaat per ongeluk naar de wc.

Een paar missers deze week

Follow me

“Ik weet de weg hoor, volg mij maar. Elfde verdieping en dan lokaal 41.” Samen met een collega ben ik vandaag op cursus in Amsterdam. Ik weet de weg, dus ik leid ons naar het lokaal. Wanneer we bijna bij lokaal 40 zijn, stoppen we even. Ik twijfel ineens of verdieping 11 wel goed is. “De cursus vindt plaats op de 9e verdieping.” Oeps!

De finale

De laatste tijd val ik steeds vaker in slaap in de woonkamer. Meestal zijn Daan en ik dan net klaar met eten, waardoor ik een beetje rozig ben. Zo ook vanavond. Tijdens het kijken van Obese val ik precies bij de ontknoping in slaap. Ik heb Daan achteraf vriendelijk moeten verzoeken om nog even terug te spoelen, oeps!

Over slaap gesproken…

Die heb ik afgelopen week ook wel gemist doordat een mug in onze kamer is gaan spoken. Nadat we (oké nee, Daan) zo’n 5 minuten in de kamer hebben gezocht, geven we het op en hebben we James naar boven geroepen. Zeer effectief! Vervolgens mis je wel je slaap door een draaiende, wassende kat, maar afijn…

“Gezellig hè!”

Aan het eind van een schooljaar is het voor docenten altijd toch weer een beetje spannend om te weten welke klassen je volgend jaar zal gaan lesgeven en met wie je samen mentor zal worden (wij hebben een duo-mentoraat, zeer fijn!). Ik heb zojuist mijn mail gelezen dat ik mentor word met een hele gezellige wiskunde collega. Ik besluit om hem meteen “gezellig!!” te appen.

En toen werd ik wakker.

Gênant gewoon

Hahaha de hele zumbales van vanavond. Linksom waar je rechtsom moet, te laat draaien, NIET…. Godzijdank stonden we achteraan 😉

“Noem mij maar Dorinde dan.”

Hahaha, ik heb een mail van een collega beantwoord en daarbij zijn naam compleet verkeerd geschreven. Toch nog maar even een mailtje er achteraan gestuurd ;).

Zeven fantastische minuten

  1. Twee dames (jaar of 70) gaan in de zon op het terras zitten.
  2. Verhuizen toch maar naar een bankje in de schaduw.
  3. Hebben zin in koffie met koek. Één van de dames bestelt in het zelfbedieningsrestaurant.
  4. Andere vrouw krijgt het een beetje fris en gaat weer aan de tafel in de zon zitten.
  5. “Ik kreeg het een beetje fris, dus ik ben hier gaan zitten.”
  6. “Proost hè!”
  7. “Wel warm, zo met die koffie. Kom, we gaan toch weer naar het bankje. Pak jij de koffie? Ik heb je tas.”
  8. Dames lopen met hun tassen en koffie weer naar het bankje.
  9. Vogel pakt een koek van tafel en vliegt weg.
  10. De dames delen gauw de laatste koek.

Weekendje Rome! (Deel 3)

Klik hier voor deel 1 en deel 2, mocht je deze nog niet gelezen hebben!

We staan nog altijd bij het Colosseum met onze VR-brillen op. Nadat we virtueel rondom het Colosseum gewandeld hebben, is het nu tijd om ‘naar binnen’ te gaan. De vlaggen worden gestreken, het publiek joelt en in de arena staan een paar gladiatoren al klaar om het gevecht aan te gaan. Rondom de gladiatoren staan er ook een paar leeuwenkooien, waar de leeuwen dreigend hun rondjes lopen.

Het gevecht begint en je kunt er met de VR-bril zeer dichtbij komen. De heren zijn hard aan het vechten en ik sta nógal in hun aura, haha. Lekker gluren op een halve meter afstand. Op een gegeven moment verandert het beeld en zit ik bovenop de tribune. Een stem schalt door het beeld: “Jij bent nu de keizer. Je kunt kiezen of de gladiator in leven mag blijven, of dat hij moet sterven op het veld.” Er verschijnen twee handen in beeld: duim omhoog (het redden van de gladiator) en een duim omlaag.

Het publiek joelt en ik voel de druk. Mijn verstand / hart / moreel zegt: “tuurlijk mag jij blijven leven joh!” Toch klik ik meedogenloos op het pijltje omlaag. De nieuwsgierigheid wint het hier toch stiekem wel een beetje. Vol spanning wacht ik af: wat zal er nu gebeuren? Gaan de leeuwen….? Een paar seconden later kijk ik als verdoofd naar mijn dode gladiator. De leeuwen hebben er niet eens naar om gekeken, het mannetje voor hem heeft hem met een lullig steekje op de grond doen vallen. En dat was het dan.

Geduldig wacht ik op het volgende duel, waar ik uiteraard mijn nieuwe gladiator zal redden. De gladiator blijft echter dramatisch in het midden liggen en ik kan er niet omheen. Er komt geen nieuwe. Ik zal dit gevoel met mij mee moeten dragen. Ik fluister naar Daan, die ergens naast mij staat te draaien op zijn benen: “die van jou is zeker ook al dood?” Daan grinnikt: “uiteraard!” May they rest in peace.

Na de VR-tour gaan we het Colosseum binnen (burn, baby burn! Het is nu wel echt snikheet geworden) en is het heel gaaf om nu echt vers op het netvlies te hebben staan hoe het er ooit uitgezien heeft.

Na het Colosseum wandelen we weer terug langs het Forum Romanum en gaan we even ergens in een parkje in de schaduw zitten. Ik eet de laatste muffin (ja, ze gaan op ook!) en we kletsen gezellig over het weekend. Ook maken we bovenstaande foto!

We besluiten om weer terug te wandelen naar het centrum, om daar nog naar één ‘attractie’ te gaan en daarna ergens te gaan borrelen. Van gisteren weten we dat het straatje van het Pantheon heel gezellig is, dus dat wordt ons einddoel. We wandelen tussen schattige straatjes, komen langs kroegjes, kerken, toeristen en locals. Smalle paadjes en grotere wegen.

De Santa Maria Maggiore is onze volgende halte. Het is een basilisk met een prachtig gouden plafond. Op de één of andere manier maakt dit gebouw veel meer indruk dan bijvoorbeeld de Sint Pieter. Ik moet ook direct wel een beetje giechelen, denkend aan een error van een eerdere ervaring in Rome in 2010. Ik was toen zo trots dat ik onthouden had dat mijn moeder dit zo’n prachtige basilisk vond, dat ik haar een smsje stuurde:

Het is heel mooi hier! We zijn nu in de Santa Maria Staggione!!

Het is me altijd blijven achtervolgen, hahahaha.

In de basilisk is een dienst bezig: bijzonder hoeveel mensen daar dan midden op de dag toch op af komen. (Tja, het is Rome). Ook zijn er langs de muren allemaal biechtstoelen opgesteld. Wanneer er iemand in zit, brandt er een lampje, lol. Bovenaan staan de talen waarin je kunt biechten. Fascinerend om dit dan ook ‘in het eggie’ te zien wanneer een non een hokje binnengaat. Ik durf niet te lang te blijven rondhangen, maar ik vind het stiekem best wel cool om dit live mee te maken ;).

Bij het Pantheon is een soort festival aan de gang (dit weekend zijn er een soort Pride-festiviteiten) en wij genieten gezellig mee van de muziek, terwijl we een drankje bestellen. Iedereen is hier aan de Aperol Spritz en ik ‘moet’ er van mezelf ook aan geloven. Hoewel ik het niet vies vind, is dit een eenmalige ervaring, besluit ik. Een hoofdpijndrankje ;).

We schuiven op naar een ander tentje en bestellen daar een grote borrelplank en een drankje. Proost!

‘s Avonds rijden we in een overvolle bus weer ‘naar huis’, halen we een ontbijt voor morgenochtend vroeg en relaxen we nog even op de kamer. De wekker zetten we op 06:00, omdat we morgen om 08:45 alweer terug zullen vliegen.

Het was een heerlijk weekend! Mocht je nog nooit in Rome zijn geweest, dan hoop ik je er een beetje van overtuigd te hebben dat het zéker de moeite waard is :).