Ik durf nooit meer wat te vragen

Afgelopen weekend heb ik in vier auto’s gezeten en ben ik bij vijf huizen binnengeweest. En al die tijd heb ik keurig netjes m’n autosleutel, huissleutel en telefoon meegesleept. Totdat ik ineens niet meer wist waar m’n huissleutel was. En blijkbaar was dat niet het enige. Vergiet!

19:25 – Aan de telefoon: “Hoi mam, liggen mijn sleutels bij jou?”

19:30 – “Lau, kan ik met jou meerijden? Kun je me dan bij m’n toekomstige huis afzetten? Daar staat m’n auto en hopelijk liggen daar m’n sleutels nog in.

19:50 – Huh maar… oeps. M’n auto staat hier helemaal niet. Hahah, goed. Sleutels én auto kwijt.

19:52 – Sleutels niet in de schuur.

19:53 – Toch maar naar het huis van m’n ouders. Arme Laura, die dacht dat ze bijna thuis was.

20:01 – Jaaaa, auto gevonden!

20:02 – Sleutels in de auto! Godzijdank.

Het is mooi hoe ik nu kan genieten van het feit dat ik alles weer heb gevonden. Dus bij deze: sta even stil en geniet ervan dat alles op orde is  :). Scheelt een hoop heen en weren!

 

Share:

2 Reacties

  1. 19 november 2018 / 7:38 am

    Oh jee, van zo’n situatie zou ik ook wel lichte chaos krijgen, hoor 😉 Geniet maar lekker van de rust en orde die je nu weer hebt!

  2. Gerdiemar
    19 november 2018 / 9:23 am

    Bijna, heel erg bijna zou je er voortaan voor kunnen zorgen dat je nog veel meer kwijtraakt, want die OPLUCHTING na het vinden is paradijselijk! (stel je voor hoe ook ik in de zevende hemel kom als ik mijn schrift met al mijn wachtwoorden erin weer vind, ha!)
    Rij ze!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge