Geen gezicht, die pleister!

(2013) Het is eind juli en ik ben samen met drie vriendinnen op vakantie in Gran Canaria. Feesten, slapen, strand, jeepsafari, boodschappen doen, Thomas ontmoeten (!), zwemmen, lezen, eten, kletsen en genieten. Een greep uit de woorden die onze vakantie heel goed samenvat. Heerlijk!

Na een paar dagen genieten besluiten we om in plaats van naar het strand te gaan, weer eens af te koelen in het zwembad. Strand of zwembad, één van de betere dilemma’s in het leven. Niet lang nadat ik het water in geplonsd ben, stoot ik keihard mijn grote teen. Ik ga het water uit en bekijk de schade. “Ah nee! Wie heeft er pleisters mee?” Gelukkig is er altijd minimaal één vriendin die wél goed voorbereid op reis gaat die me een pleister kan geven.

“Zal je altijd zien.. heb ik nét mijn nagels gelakt, moet er weer een nagel crashen.” Beteuterd kijk ik naar mijn ingepakte teen. Vervolgens kijk ik naar de salontafel, daarna weer terug naar mijn teen. Wacht eens even… zou het werken?

En zo laat ik tien minuten later trots mijn gepimpte teen zien aan mijn vriendinnen, compleet met rode nagellak óp de pleister in de vorm van een nagel. Gevalletje patent aanvragen, als je het mij vraagt ;-).

3 Reacties

  1. Gerdiemar
    11 mei 2018 / 6:48 am

    Wat een bruisend verwoorde story over een onvergetelijke–want Thomas!—bruisende vakantie met als klap op de vuurpijl een opgepimpte pleisterteen! Dat patent: dik verdiend! Was het maar waar hè, dan was je nu steenrijk…
    Enfin, rijk ben je toch wel, want Thomas!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge