Mijn vrijgezellenfeest! (Deel 1)

Nu Daan zijn vrijgezellenfeest op vrijdag heeft gehad, begon mijn nieuwsgierigheid op zaterdagochtend toch ook wel vrijwel direct: zou het dan vandaag mijn beurt zijn? Met Dorinde heb ik afgesproken dat ik om 10:30 ga sporten. Ja ja, dat klink allemaal wel heel leuk en aardig, maar ook wel verdacht natuurlijk. Dan kom ik haar om 10:10 ophalen en dan sta ik daar in m’n sportkleding…

Die ochtend ben ik vrij ‘achterdochtig’: ik kijk constant uit het raam om te zien of ik bekende auto’s zie rijden of een groep meiden zie lopen. Nee hoor, niemand.

Om 09:30 krijg ik een appje van een vriendin (zij geeft de sportles) dat ze de les niet kan komen geven. Ze heeft een hamer op haar voet laten vallen en daardoor kan ze nu de les niet geven. Ik denk natuurlijk meteen: VERDAAACHT, maar ik denk ook meteen: “ja, het kan wel… ze heeft net een huis gekocht en is aan het klussen.” Op de één of andere manier zoek ik er niet zo veel achter, omdat het nog nét vroeg genoeg is om af te zeggen (?!?!?!). In ieder geval besluit ik nu om lekker in mijn chilloutfit (trui en joggingbroek) te blijven nakijken.

Ik bedenk me ook iets slims: er is namelijk een vriendin die aan de andere kant van het land woont. Als een ware detective kijk ik op haar WhatsApp. Nee hoor, die slaapt nog. Laatst gezien gisteravond laat. Nou, als zij 2 uur in de trein moet zitten, dan zou ze nu écht al wel online zijn geweest op WhatsApp. Slim toch?

Om 11:00 weet ik zeker “oké, nu komen ze niet meer.” Daan geeft aan dat ze inderdaad niet meer komen. Hij stelt voor om straks even boodschappen te doen en naar het bos te gaan. “Nu?” Zeg ik. Gevolgd door: “Ik ben nu wel even lekker aan het nakijken.” Daan stelt voor dat we om 12:00 gaan. Prima!

Rond 12:00 rond ik mijn werk af en sta ik op het punt om mijn chilloutfit te verruilen voor gewone kleding. Juist op dat moment hoor ik buiten gegiechel, gebonk, geklepper met de brievenbus en de deurbel die overgaat. OMG DAAR ZIJN ZE! Ik ben alsnog zooooo verrast!

Ik loop naar de deur, die nog steeds op slot zit hahaha. De meiden lachen hard om mijn outfit. Ik zeg dat ik het NIET zag aankomen, deze timing is alleen maar beter natuurlijk hahaha. Ik krijg een brief in mijn hand geduwd waar op staat dat ik uitgaanskleding, een handdoek, een toilettas, sportkleding en warme kleding mee moet nemen. Wow, gaan we dan ook ergens slapen? Of is dit juist om me op het verkeerde been te zetten?! Vervolgens geven ze me ook een rood boerensjaaltje en een sjerp met daarop: “Bride to be.”

Ik ben direct nerveus en weet niet waar ik moet beginnen. “Je hebt 10 minuten!!” Ik storm naar boven en trek de kast open. “Eeeeeh wat moet ik mee?!” Ik voel me super onvoorbereid en denk alleen maar: “ik moet mezelf nog opmaken, HELP ik heb geen uitgaanskleding, ik heb maar 10 minuten…” Gelukkig komt Dorinde naar boven en helpt ze me met het inpakken van mijn tas.

Ik gooi gauw wat make-up op mijn gezicht, trek een neutrale outfit aan, zodat de sjerp en het sjaaltje daar goed mee gecombineerd kunnen worden. “VERGEET JE PASPOORT NIEEEEET!!” roept een vriendin van beneden. Daar trap ik niet in, maar ik neem hem voor de zekerheid toch maar mee ;). “Je bent al 5 minuten overtijd!!!!” roept een andere vriendin. Mijn hart bonkt in mijn keel en ik kam gauw mijn haren.

Beneden is het een gezellige drukte van een aantal van mijn vriendinnen, maar ik mis er nog wel een paar. Hoe zit dat?! Gauw geef ik Daan een kus en ik rij met mijn schoonzussen en twee vriendinnen mee. Nadat we de hoek om zijn roep ik: “stop! Ik ben mijn telefoon vergeten!” Haha, in alle drukte heb ik mijn telefoon gewoon thuis laten liggen. We keren om, de andere vriendinnen worden geappt over deze error en mijn schoonzus holt gauw naar binnen om mijn telefoon te halen. “Ok, daar gaan we!”

We rijden richting het huis van Dorinde en daar zie ik nog meer fietsen staan. In het raam herken ik mijn moeder, schoonmoeder en nog een vriendin. Dorinde en een vriendin hebben zich flink uitgesloofd: de tafel staat vol met een heerlijk lunchbuffet. Het thema is overduidelijk: thema boer! (Een knipoog naar mijn oude achternaam ;)). Op de achtergrond klinkt de heerlijke muziek van boer zoekt vrouw en op tafel staan tulpjes, eieren, koeiennaamkaartjes en nog veel andere dingen in stijl. Ik krijg een fles ijskoude bubbels in mijn hand en na een paar minuten (hihi ja echt) plopt hij feestelijk open. Het feest kan beginnen!!

Vrij gezellig

“Hoi Dor!” Laura belt me op. We zijn allebei vrij vandaag en voor zo ver Laura weet heb ik niet veel te doen vandaag. Niets is minder waar. Ik neem op en gebaar naar de vriendin die naast me zit dat ze stil moet zijn. Laura mag absoluut niet weten dat we op dit moment haar vrijgezellenfeest die morgen plaatsvindt aan het voorbereiden zijn.

“Hee Lu!” We kletsen wat en Laura vertelt dat ze straks naar de kapper gaat. Of ik mee wil. Eh nou nee haha, er moet nog heel veel gebeuren. “Hmmm, ik denk dat ik even lekker thuis blijf. Ik ben een klas aan het nakijken en het is wel lekker als dat af is.” Ik ben absoluut niet aan het nakijken, we zijn druk bezig met het verzinnen van de opdrachten. “Zullen we anders vanavond samen eten?” Vraag ik, om toch een soort wedervraag te hebben. “Ja gezellig!” Zegt Laura. Shit. Echt geen tijd voor. Nou goed, wel gezellig.

Een aantal uur later appt Laura me dat ze toch wat later thuis is dan verwacht. “Zullen we anders na het eten afspreken?” Vraag ik haar. Thank god, alle tijd kan ik goed gebruiken. “Ik ben lekker het huis aan het schoonmaken nu, dus dat maak ik sowieso eerst af. Misschien kom ik wel na achten hoor.” Laura vindt het allemaal prima, top. Het huis is absoluut niet schoongemaakt vandaag. Tien punten voor mijn leugens, haha.

Wanneer ik de vriendin heb afgezet, race ik naar de supermarkt om een pizza te halen. In de oven staat een cake te bakken en daarna kan de pizza er mooi in. Terwijl ik de pizza erin stop, bedenk ik me dat er ook nog twee plaattaarten in de oven gebakken moeten worden. Terwijl ik de paprika’s snijd voor de soep, probeer ik ook de plaattaarten zo goed mogelijk klaar te maken.

Rond 20:30 kom ik bij Laura aankakken. Ik vertel haar dat ik een heerlijk rustig dagje heb gehad en dat dat echt lekker is om af en toe te hebben. We spelen een kookspelletje (alsof ik dat nog niet genoeg heb gedaan net haha) en rond 23:30 ga ik weer naar huis. Eenmaal thuis gaan we weer vrolijk verder: de inpaklijst voor Laura wordt geprint en de camera en de karaoke-microfoon (jawel, wat een hilarisch ding) worden opgeladen.

De voorbereidingen zijn super leuk en de moeite meer dan waard. Zo ontzettend leuk om hier over na te denken :). Wel heb ik een nieuw persoonlijk recordje: ik denk niet dat ik ooit eerder om 12 uur ’s nachts een soepje heb gepureerd. Alles voor de ‘vrijgezel’!

Stoute sok, klikolosers en slaapkoppen – mini-anekdotes

1 – Wanneer je wakker wordt en een sok naast je hoofdkussen ziet liggen, ‘schrik’ je toch even. Daarna realiseerde ik me dat ik gisteravond de was heb opgevouwen op bed en dat dat deze stoute schone sok dus gewoon rebels was blijven liggen. (Laura)

2 – Oh my kot. #mooigearticuleerd #tvkiekn (Dorinde)

3 – Katlief komt naast mijn laptop chillen om zo bij mij in de buurt te zijn. Meneer kijkt wel ietwat verstoord naar mijn scherm. Direct doe ik mijn muziek zachter. Hij heeft de macht. #liefdemaaktblind (Laura)

4 – Van die mensen die na 3 dagen nog steeds de kliko moeten ophalen. Hatelijk. En dat dan stiekem maar om half 10 ‘s avonds doen zodat het minder opvalt. #Guilty #Ikschaammediep (Laura)

5 – Hoopvol zet ik de muziek uit, ik hoor iets rommelen buiten. Was er nog iemand de kliko vergeten?! O, nee het is een vliegtuig. #Tochjammer (Laura)

6 – Ik vind het altijd zo leuk als mensen iets zeggen zoals: ik heb natuurlijk last van ….. en dat je dan een feitje te horen krijgt waar je helemaal niks van weet of zou kunnen weten #hoezonatuurlijk (Dorinde)

7 – Wakker worden op zo’n verkeerd momentje in de serie. #uhl #hoezozitjijonderhetbloed #inslaapgevallen (Dorinde)

8 – ‪“Knie heffen!” Oké oké, dat gaat nog. “Hakken billen!” Aaaau. #zumba #spierpijnvanandereworkout #enhetispasdewarmingup (Dorinde)‬

9 – ‪Zal ik Laura wel of niet wakker bellen? #zemoetnogtweetweets #duty #dieissowiesoinslaapgevallen (Dorinde)‬

10 – Over twee weken ga ik nu vast met een heeeel raar gevoel slapen! En ja Dor, ook dan zal ik nog aan de tweets denken voor ik ga slapen 😉 #bruiloft #bijna #zinin (Laura)

“Prima zin hoor!”

Je herkent de volgende scène vast wel: je bent ergens mee bezig, terwijl er zich tegelijkertijd iets anders afspeelt. De multitaskskills worden flink op de proef gesteld en falen uiteindelijk behoorlijk.

Bijvoorbeeld: je bent met iemand aan het kletsen, maar je moet ondertussen ook nog even een berichtje naar iemand sturen. Vervolgens typ je woorden in je bericht die je zojuist in je live gesprek hebt besproken, terwijl het in het berichtje eigenlijk heel ergens anders over gaat. Herkenbaar toch? Ja toch?

Nou, ik had vorige week ook iets falends…

Met de derde klas zijn we aan het oefenen voor hun mondeling. Ze moeten in het Frans plaatjes van dieren, personages, eten of plekken kunnen beschrijven. Ik geef leerlingen de beurt en typ op het bord mee, zodat leerlingen aantekeningen kunnen maken van de Franse zinnen. Er komen best mooie zinnen uit, maar ik moet hier en daar wel flink bijschaven aan bijvoorbeeld de werkwoordsvervoeging of de welbekende le en la-foutjes. Prima, hoort erbij!

Nu was het in deze les zo dat mijn aandacht op een gegeven moment vooral lag bij de formulatie van zinnen in plaats van de inhoud. Zo heb ik vrolijk mee zitten denken over de vertaling van “Einstein, dat is de man van de stelling van Pythagoras.” Eh ja. Laat Dorinde het niet horen.

Slapjanus

Deze maand doet Thomas aan dry January: een maandje geen alcohol drinken. En ik doe eigenlijk al per ongeluk twee weken met hem mee, niet helemaal een bewuste keuze. Ook heb ik dit jaar nog bijna geen vlees gegeten en dat is wel een bewuste keuze. Ik denk oprecht dat de wereld een klein stukje mooier (of minder lelijk) kan worden als we soms proberen te minderen met o.a. vlees.

Vanavond eten we samen met Laura en Daan bij vrienden. “Ik rijd wel, ik ga toch niet drinken vanavond!”

We krijgen lasagne zonder vlees voorgeschoteld, omdat Laura helemaal geen vlees eet. Ze hebben heel slim het gehakt niet in de lasagne gestopt, maar er gehaktballetjes van gemaakt.

Er wordt voor me opgeschept en ik neem dan toch een paar zelfgemaakte gehaktballetjes. “Daan, schenk jij de wijn in?” Wordt er aan hem gevraagd. Ik geef bij Daan aan dat ik geen wijn hoef. Laura zit naast me en die wil wel een wijntje. “Kun jij hem even doorgeven aan Laura?” Vraagt Daan me, terwijl hij haar wijn aan mij geeft.

De volgende gebeurtenissen gebeuren in een paar seconden. De wijn komt langs mijn gezicht en ik ruik de lekkere wijn. Mijn hand gaat automatisch naar mijn glas en ik geef hem aan Daan. Daan schenkt mijn glas vol en ik neem een grote slok.

Slapjanus ;-). Thomas heeft zich er overigens keurig aan gehouden.