Na rondgekeken te hebben bij St Patricks Cathedral en nog even langs de Trump Tower gelopen te hebben, is het alweer bijna tijd om te gaan dineren. Voordat we een restaurantje zoeken, gaan we eerst even binnen bij McGee’s, de pub waar How I Met Your Mother op gebaseerd is. (Mensen die mijn vriend goed kennen… daar moesten we natuurlijk even naar binnen ;)) Super leuk sfeertje daar!

De pub zit vlakbij Times Square en we lopen er weer heen. Deze keer schemert het een beetje, een mooi gezicht met alle borden en lichtjes!

We besluiten om te gaan eten bij een hele leuke New Yorkse pub, waar veel locals lijken te zitten. We bestellen eerst weer wat biertjes met een borrelplank en vervolgens gaan we aan de burgers en Fish and chips. Lekker hoor!

Onze avond sluiten we af met een bezoekje aan Target, een enorm warenhuis waar we op zoek gaan naar ‘gek’ Amerikaans snoep (oreo’s met pindakaas, karamel m&m’s…. mmmmm). Bizar om te zien hoe moeders met kinderen van 2 nog naar de winkel gaan om 22:00 haha. De kindjes gedragen zich overigens prima hoor, helemaal niet huilen of jammeren ofzo… #sarcasm.

Dag 4

De volgende ochtend halen Dorinde en haar vriend ontbijt: ze mogen me verrassen met een lekkere bagel. Ze komen terug met een bagel met olijvenroomkaas, omnomnom. Aan dit ontbijt kan ik best wennen hoor!

Na vervolgens lekker rustig aan gedaan te hebben (toch best vermoeiend, zo’n tripje!), gaan we op weg naar de Brooklyn Bridge. Deze keer wandelen we er overheen. De brug is super mooi en je hebt er een prachtig uitzicht op Manhattan. Overal staan borden dat je geen slotje aan de brug mag hangen, waardoor iedereen vervolgens een slotje onder dat bord heeft opgehangen. Stelletje rebellen 😉

Van onze ouders hebben we geld voor koffie en taart gekregen, dus we gaan lekker ergens zitten. Ik ben tegenwoordig helemaal fan van Chai Tea Latte, zo lekker! Als je dit niet kent: het smaakt naar Kerst en is ook lekker in de zomer 😉

Voor de lunch gaan we weer naar een bageltent en we eten het in Central Park op.

De laatste halte voor ons deze dag is Chinatown en Little Italy. Zo grappig hoe je je al snel in een ander land waant, terwijl je nog steeds hartje New York bent. Lekker veel neppe zooi daar, haha 😉

En dan is het voor mijn vriend en mij alweer tijd om richting de Airbnb te gaan: wij vliegen straks weer terug naar Nederland. In het appartement doen we nog even rustig aan en vervolgens pakken we de metro richting JFK Airport. Bye New York! Het voelt op dat moment wel vervelend om te gaan: Dorinde en haar vriend blijven nog een nachtje. Ongezellig om zo uit elkaar te gaan, maar wij moeten helaas alweer een dag eerder aan het werk. Niets aan te doen!

Op het vliegveld vergeet ik mijn eten uit mijn tas te halen en moet ik in de loser-rij gaan staan voor mensen wiens bagage gecheckt moet worden. Ook moet ik mijn schoenen uitdoen, waardoor ik 20 minuten op mijn meloensokken moet wachten. Mijn vriend kijkt vanaf een afstandje geamuseerd toe 😉

De vliegreis verloopt prima (ik heb 3 uur geslapen, woehoe!) en om 11:00 landen we weer in Nederland. Maf om dan een nacht ‘overgeslagen’ te hebben. Hello Jetlag!

Dag 5 (van de verhalen… ;))

Waar mijn vriend en ik alweer thuis zijn, vermaken Dorinde en haar vriend zich nog een laatste dag in New York waar het vandaag sneeuwt! Ze bezoeken Chelsea Market (dat lijkt een beetje op de foodhallen) en eten er onder andere vegan sushi. Verder gaan ze nog naar een enorme begraafplaats waar het er haast sprookjesachtig uitziet door de sneeuw. Een tip voor mensen die zich nog een laatste dag moeten vermaken maar wel al moeten uitchecken: op verschillende punten in de stad (onder andere bij metrohaltes) kun je je bagage in een kluis doen. Ideaal!

De reis was fantastisch, echt een dikke aanrader! Drie nachtjes lijkt kort, maar als je alles goed plant is het echt prima te doen! We hebben alles gezien en gedaan wat we wilden en het voelde alsof we er een week geweest zijn. Heerlijk!

Ik heb trouwens chronisch het liedje New York van Frank Sinatra in mijn hoofd gehad 😉

Until next time, New York!

Ik hoop dat jullie deze reisserie leuk vonden 🙂 Voor mezelf is het in ieder geval een heel leuk aandenken zo!

Afgelopen dagen is “het kwik enorm omhoog geschoten” en dat zorgt voor een hoop herkenbare situaties!

  • “Waar is m’n nagellak?!” De winterse voeten moeten nodig worden bijgewerkt.
  • Geldt ook voor de benen trouwens, korte broek in wintervacht is not done.
  • Nét iets te laat je zonnebrandcrėme opsmeren. Alwéér een T-shirt afdruk zichtbaar op m’n lijf.
  • Ineens probeer je wat minder te snoepen om toch nog bikini proof te worden.
  • Ijsjes zijn natuurlijk een uitzondering! Hoe meer ijsjes hoe beter.
  • Toch maar vast inschrijven voor de komende sportlessen ;-).
  • In de supermarkt verkopen ze alleen nog maar BBQ-vlees.
  • De parken staan blauw van de wegwerp BBQ’s.
  • Geen plekje meer te vinden op de terrasjes.
  • ”We moeten wel wat zomers eten vanavond.” Salades en broodjes!
  • Proberen te fluiten op grassprietjes. Ging vroeger toch beter!
  • Angstig draai je de parasol open, welke diertjes zouden zich de afgelopen winter schuil hebben gehouden in de parasol?
  • Op de grachten stikt het van de mannen in bootjes met ontbloot bovenlijf met nét iets te harde muziek.
  • Tijdens de wandeling door het park slik je 347 muggen in.
  • Weigeren om een jas aan te trekken. En vervolgens natuurlijk niet toegeven dat het een heel klein beetje koud is.
  • File op de weg naar het strand!
  • Fantaseren over de zomervakantie.

Op Twitter kun je met weinig woorden (tegenwoordig weer wat meer!) een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Ah yes, daar ligt ook een kruimel! #nieuwestofzuigertesten (Dorinde)

2. Vrouw in de supermarkt tegen haar vriendin: “nee, dat motten we niet hebben, da’s fabrieksbrood.” Ik sta net met een brood in m’n handen. #goh (Dorinde)

3. Het hele park is oranje! #kinderen #buitenspelen #Koningsspelen (Dorinde)

4. Wanneer de titel van je blog “Grrrrrove fout” heet en je vervolgens zelf een onbedoelde grove fout maakt in de inhoud van de blog 😉 #oplettendevriendin #jaartalklopteniet #toepasselijketitel (Laura)

5. “Kijk eens hoe goed James kan voetballen met dit pingpongballetje!” Ik trap het balletje naar mijn kat, die me vervolgens sloom aanstaart. #krekels (Laura)

6. “Gefeliciteerd lieverd!” Heel lief krijg ik een dikke knuffel. “Okee, waar is mijn….” ik maakte de zin af: “op tafel ;)” #bescheiden #jarigejob #weetwathijwil (Laura)

7. Ik droomde vannacht dat het derde kerstdag was en dat de kerstboom van de trap was gevallen. #nachtmerrie (Dorinde)

8. “En hoe is jullie stofzuiger kapotgegaan?” … “Het opzuigen van een sok is hem fataal geworden.” #ookgeenstoerverhaal (Dorinde)

9. Mentorleerling heeft een vraag over de overgangsnormen en ik pak thuis op de bank het formulier erbij. Terwijl ik nog even mijn laptop pak, springt James op de bank en legt hij zijn pootje precies op het schema dat ik nodig heb. #helaas #onmacht #hetmoetevenwachten (Laura)

10. Blub ik ben een vihis #tandarts #verdoving #megazoenlippen (Laura)

(2009) Mijn zus en ik zitten in havo 5 en we hebben zojuist een toets gemaakt voor NLT (Natuur, leven en techniek). Na afloop spreken we elkaar en mijn zus vertelt enthousiast dat het heel goed ging. Zelf vond ik het iets minder gaan.

(Een week later)

“Dor!! Ik heb een 8 voor NLT!!!” Ik heb zojuist mijn cijfer gezien en ik vraag haar blij: “wat zal jij dan wel niet hebben?” Dorinde bekijkt haar cijfer en zegt verbaasd: “hmm, ik heb maar een 5.” Verblind door mijn blijdschap heb ik nog niet door wat er echt aan de hand is. Dorinde kijkt me echter vragend aan: “zou het kunnen dat de docent onze cijfers misschien verwisseld heeft?” Direct begint het bij mij ook te dagen. “Oei, dat zou wel kunnen… maar officieel mogen ze het cijfer niet verlagen toch?”

De dag erna halen we verhaal bij onze docent. “Even kijken, Dorinde een 8, Laura een 5.” Shit. Voorzichtig vraag ik hoe dat zit met de regel van het verlagen van het cijfer. Helaas…..

 

Voordat ik zelf een auto had, herkende ik auto’s vooral aan hun kenteken en hun kleur. Okee, soms ook aan de herkenbare vlekken die vogels wel eens achterlaten. “Nee, die auto is niet van jou, ziet er veel te schoon uit.” Kan soms best lullige situaties opleveren, haha.

Nu ik een eigen auto heb, herken ik hem natuurlijk uit duizenden als ik hem weer eens aan het zoeken ben in de parkeergarage. Soms moet ik echt beter onthouden waar ik hem nou parkeer. Toch betrap ik mezelf erop dat ik regelmatig nog kentekens aan het scannen ben.

Sinds een paar maanden heb ik een switch moeten maken in mijn kentekenscanning. Waar voorheen mijn nummerbord een 6 had, lijkt die 6 inmiddels verdacht veel op een 8. Iets met een deukje en een scheurtje in het nummerbord. Onhandig met het zoeken van mijn auto, maar wie weet wel heel handig bij een mogelijke toekomstige flitspaal, haha. Voor de zekerheid ga ik binnenkort toch maar even navragen of m’n kar nog legaal is met z’n stoere litteken ;-),