De automatische piloot, vaak ben ik hem (haar?) heel dankbaar. Zo neem ik bijvoorbeeld altijd mijn glas mee als ik naar de keuken loop, gooi ik iets automatisch in de prullenbak in plaats van dat ik het afval bijvoorbeeld op tafel leg. Soms zorgt de piloot er echter voor dat zaken juist mínder efficiënt gaan. Hieronder volgen een aantal voorbeelden!

  • “Okee, ik ga nu mijn haar alleen natmaken onder de douche, ik doe er geen shampoo in.” Twee minuten later smeer ik vrolijk shampoo in mijn haar.
  • Tijdens een andere douchebeurt: heb ik nou al shampoo in mijn haar gedaan? Voor de zekerheid nog maar een keertje.
  • “Op de terugweg van mijn werk ga ik nog snel even langs de supermarkt.” Pas wanneer ik mijn zojuist geparkeerde auto uitstap, realiseer ik me dat ik gewoon op de automatische piloot naar huis ben gereden. Morgen dan maar.
  • Tijdens het tandenpoetsen stopt de elektrische tandenborstel ermee: de batterij is leeg. Straks even opladen! Uiteraard zet ik hem na die twee minuten gewoon weer in de kast, zonder op te laden. Dit proces kan zich rustig een week lang herhalen.
  • Vanaf nu ga ik elke dag mijn tanden stoken! Dit lukt me altijd heel goed de eerste week na de tandarts. Daarna doe ik het pas weer een para dagen voor mijn volgende afspraak.
  • Ik vergeet altijd om mijn pincode in te toetsen wanneer ik contactloos betaal en een bedrag moet afrekenen boven de €25. Meestal is het bedrag net onder de €25 namelijk!
  • “Volgende keer moet ik echt de spa-rood flessen meenemen als ik naar de supermarkt ga.” Ze liggen er inmiddels al twee maanden.
  • “Hier moet ik morgen echt een blog over schrijven!” –  nooit gebeurd, totaal vergeten.
  • “Straks even de was ophangen.” [uur later] “O ja, de was!” [uur later] “Zo even de was ophangen.” Uiteindelijk moet ik mijn bed er voor uit, totaal niet meer aan gedacht.

1. Oooo, we zijn niet de enige!

2. Daar is een parkeerplekje! Oh wacht, die vrouw is wel erg druk bezig de boom in de auto te sjorren, laten we haar even de ruimte geven.

3. Wat is er nog veel keuze qua bomen! #goedbezig

4. Wooow, de rij voor het inpakken van de kerstboom is enorm. Nou ja, geeft niet. Iedereen is relaxed!

5. Jeeej laten we gratis chocolademelk gaan halen!

6. Schraap schraap, er zitten nog zes druppels chocolademelk in de pan. “We komen zo wel terug als de chocolademelk weer is bijgevuld.”

7. Traditie elk jaar: lelijke kerstattributen uitzoeken.

8. In andermans karretjes spieken wat zij allemaal kopen.

9. Zullen we dit jaar ook voor buitenlampjes gaan? Die hysterische ijspegels zijn best grap… Nee. Misschien een subtiel lichtsnoer? Nou ja, eerst maar eens de rest kopen.

10. Uiteindelijk helemaal vergeten om terug te gaan voor de chocolademelk. De oliebollenkraam staat gevaarlijk dicht bij de kassa… Uiteindelijk zwicht ik voor groentenchips, zó Kerstig 😉

Luchtverfrisser. Soms ben je dankbaar dat het bestaat, alhoewel de geur soms wel wat heftig is! Zo ook deze avond.

Ik, Thomas, Laura en mijn vader zitten gezellig een kopje thee te drinken. Na wat te hebben bijgekletst, verschijnt er in de kamer opeens een merkwaardige geur. Zo’n geurtje die door mensen wordt geproduceerd, weet je wel. We laten even in het midden wie de veroorzaker is. Wild staat Thomas op en loopt vervolgens naar de luchtverfrisser die bij de deur hangt, om daar vervolgens demonstratief zo’n zeven keer op te drukken. Lachend loopt hij vervolgens de ruimte uit omdat hij nog iets moest pakken uit zijn auto.

Bij terugkomst werd hij niet ontzettend hartelijk ontvangen: wat een loeft! Waar het windje zo weer weg was, bleef deze geur zeker nog een uur hangen. Getsie.

Op Twitter kun je met weinig woorden (tegenwoordig weer wat meer!) een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

1. Bij mijn controle afspraak bij de tandarts: “je hebt wel last van tandsteen.” Ik: “ja, heel erg hè?!” Tandarts: “nou, zo erg is het nou ook weer niet hoor.” #goedemaniervanbenaderen #voelttochbeter (Laura)

2. Vanavond wilden mijn vriend en ik een rondje wandelen. Onze kat Darcy was ook buiten en volgde ons op een drafje. Tot zover mijn ontspannen wandeling. #blijfjedaar? #okeekommaar #wachtevenopDarcy! #zullenwemaarweerterug? (Laura)

3. Toptiming, die reclame. #netnadebegravenis #vrolijkereclame #fourweddingsandafuneral #pastwintigkeergezien (Dorinde)

4. Vuilniszakken. Veel te veel tijd besteed ik aan het openmaken ervan, om vervolgens tot de conclusie te komen dat ik aan de dichte kant zit te pulken. (Laura)

5. Begravenis. Met een v. #vorigetweet #oepsie #moetnatuurlijkmeteenf (Dorinde)

6. Geobsedeerd door velletjes in de zelfgemaakte chocolademelk. Fun fact: mam noemde dit vroeger altijd ‘jurken’, hahaha. #koekenzopie (Laura)

7. Het spelletje “sushi go” spelen op een redelijk lege maag…. Ik hoor je denken. Ja. En dat na de chocolademelk. #thuisbezorgd #nomnomnom (Laura)

8. Het dakterras van onze buren grenst aan onze badkamer. Best ongemakkelijk om stemmen daar te horen net nadat je hebt doorgetrokken. #hopelijkdeedikzachtjes (Dorinde)

9. De handschriftles van groep 3 proberen na te doen. #aanelkaarschrijven #enwatdoejijopzaterdagavond (Dorinde)

10. Ik geloof niet dat ik hier een sticker voor zal krijgen. (Dorinde)

Steeds meer kerstbomen verschijnen in de straat! Hysterische lampjes en versierde gevels. It’s that time of the year!

Ik heb ook zin om het huis aan te kleden en ik neem me voor om de dozen vanavond van zolder te halen. Zolder, het woord galmt in mijn hoofd. Opslag. Oja. We zijn in die grotemensenfase aanbeland. De kerstspullen liggen op de ‘vliering’. Een paar maanden geleden vond ik dat een geweldig idee. Nu vind ik dat iets minder: met kerstballen afdalen op een laddertje.

Een oplossing is natuurlijk om allemaal dekbedden op de vloer te leggen, als een soort vangnet. Ook schiet de stoute gedachte om een compleet nieuwe kerstinboedel aan te schaffen door mijn hoofd. Ik kan natuurlijk ook even hulp vragen 😉 Lieverd, heb je morgenavond nog een gaatje?