Een maandelijks probleem

En dan bedoel ik in dit geval niet de voor de hand liggende week! Nee, ik heb vaak een probleem met mijn deodorant voorraad. Zo ook afgelopen donderdag:

Ik heb vandaag ouderavond op school en ik pak mijn tas in. Mijn dagelijkse spullen, toetsen om te kunnen laten zien, haarborstel, deo… O, die moet ik nog even opsuiten ook! Oei, mijn deo is nu wel echt op. Er zit nog net genoeg in voor één oksel (ken je dat hatelijke gevoel?), maar meer zit er niet in. Ik heb op zich de afgelopen week wel geregistreerd dat de voorraad bijna op was, maar het actiepunt ‘deodorant kopen’ is er dan toch niet echt van gekomen. Hoe zal ik dit oplossen? Op zich ruik ik niet zo snel, maar om nou zonder deodorant bij oudergesprekken te verschijnen… 😉

Op dat moment bedenk ik dat ik beneden in de berging nog een flesje heb liggen. Natuurlijk, in mijn paardrijkrat! (Hier bewaar ik onder andere paardensnoepjes, mijn poetstas en nog wat spulletjes). Blij loop ik naar beneden en graai ik door de spullen. Ja, daar zit hij in!

Op het moment dat ik de deo wil pakken om hem op mijn andere oksel te spuiten, zie ik tot mijn schrik dat er een flinke naaktslak omheen gekruld zit. Ieh! Op zich heb ik niks tegen deze slijmerige vriendjes, maar om deze nou zo dicht tegen mijn huid te houden….

Ik staar 10 seconden besluiteloos naar de deo en probeer een manoeuvre te bedenken waardoor de naaktslak veilig kan blijven zitten en ik de deo toch kan gebruiken. Net wanneer ik het wil proberen, houdt iets me toch tegen. Ik spuit mijn luchtje wel op mijn oksel 😉

Weekendje Kopenhagen (deel 2)

De volgende dag hebben we voor ons doen mega uitgeslapen (09.00!). Na ons ontbijt gaan we naar Nyhavn, het beroemde stukje aan het water met de gekleurde huisjes. Ook daar is uiteraard een kerstmarkt te vinden. Na de mislukte selfies (sommigen nemen hier echt veel te veel tijd voor) lopen we verder naar de kasteeltuin. Daar lopen de bewakers rond, met van die harige mutsjes weet je wel. De wisseling van de wacht om 12.00 is te leuk om te zien. Trommels, fluitjes en belachelijke outfits. Ik zou me niet zo veilig voelen als deze mensen me zouden moeten bewaken, haha.

We wandelen verder naar de kleine zeemeermin. Ze doet haar naam zeker eer aan. Er stoppen veel hop-on-bussen die ook na tien minuten weer allemaal weg zijn. Genoeg tijd voor dit kleine beeldje. 

Onderweg zien we heel veel elektrische steps op straat liggen. In het begin moest ik nogal lachen om volwassenen op zo’n racemonster te zien reizen, maar het is hier blijkbaar helemaal normaal. Zelfs google maps geeft de step als reisoptie, naast de gebruikelijke metro’s, bussen en treinen. Geniaal.

Na de lunch gaan we door naar Tivoli, een groot pretpark midden in de stad. Waar het in Kopenhagen zelf vrij rustig is (er mogen bijna geen auto’s komen), is het hier echt takke druk. (Funny fact: tak betekent dankje in het Deens). Elk stukje is versierd met kerstverlichting en elk stukje wandelpad is versierd met mensen. We gaan in geen enkele attractie, want je moet hier per attractie betalen. Ook is het daar veel te druk voor.

Na een drankje in een café te hebben gedronken, besluiten we om naar de dierentuin te gaan. Het is 17.30 en dus allang donker, maar de zoo blijkt tot 20.00 geopend te zijn. We mogen er gratis naar binnen met onze city pass, dus waarom niet? 

Af en toe is het een beetje luguber om in het donker ineens een tijger te zien liggen, maar het heeft ook wel weer wat. Gelukkig was het park verder voldoende verlicht door alle kerstbomen. Nogmaals: deze stad is niet voor kersthaters ;-).

Na de dierentuin eten we de lekkerste pizza ooit (restaurant MaMaMi, mocht je ooit in Kopenhagen zijn). We hebben niet gereserveerd en moeten dus aan de bar bij de keuken zitten. Nadat ik twintig tiramisu’s klaargemaakt heb zien worden, móest ik er natuurlijk ook wel eentje proeven :-).

Op de laatste dag vliegen we pas om 18.00 naar huis, dus hebben we nog tijd voor een boottochtje. Je bent toerist of je bent het niet :-). Ook gaan we nog “effe” naar het planetarium, waar we ook gratis naar binnen kunnen met onze kaart. Super fascinerend, zo’n film over planeten in het Deens. Erg leerzaam. 

Het was een heel leuk weekendje en ik kan Kopenhagen aan iedereen aanraden! Het is hier ietsje duurder dan in Nederland, maar het viel ons nog best wel mee. Doen!

Weer een klikoblog

Tegenwoordig ben ik vrij op maandag en dan zie je toch weer andere dingen hoor. Onze kliko’s worden op maandag opgehaald en in onze buurt zijn ze fanatiek zeg! Ik vind het mooi om te zien.

Op zondagavond hangt er wat in de lucht en staan de auto’s niet hetzelfde. Ongeschreven (ja toch?) regel: men houdt de twee parkeervakken vrij. Vergeet je het een keer? Dan worden de kliko’s toch vrij dwingend om je auto heen geparkeerd.

Maandagochtend: uit alle hoeken komen ze aangerold. “Mogge” hoor je ze nog net niet naar elkaar brommen. “Buikje weer vol?”

Wat nu nieuw is voor me: er is een meneer die de kliko’s hier kaarsrecht komt zetten. Fantastisch om te zien, hij neemt er echt even de tijd voor. Wieltjes zij aan zij, deksels met de kleppen de goeie kant op. Zo leuk! Ik heb het al twee keer gezien.

Rond elf uur komt de wagen en het blijft (net als vroeger) toch rustgevend om naar te kijken. Kliko’s in de armen van de vuilniswagen, kieperdekiep en leeg zijn ze. Ik betrapte mezelf erop dat ik echt naar buiten aan het staren was.

Maar dán! Binnen een kwartier is 1/3 van de kliko’s alweer opgeruimd. Wow! Men heeft het echt goed in de gaten. De kliko’s worden weer weggerold “groetjes hè” en beginnen weer opnieuw aan de werkweek.

Zelf vind ik het ook wel weer makkelijk om mijn kliko dan ‘s avonds weer te halen. Er is dan niet zoveel keuze meer en ik zie m’n grijze of groene vriend er altijd weer trouw tussen staan.

Mijn favoriete Franse woord is trouwens “poubelle”, zoals ik dat vanmorgen ook tegen mijn brugklas zei. Het speelt toch een rolletje in mijn leven ofzo. Is dit een voorbode en moet ik deze blogpost maar vast in de prullenbak gooien? – welnee. Ik gooi wel meteen even m’n lege blikje weg.

Weekendje Kopenhagen (deel 1)

“Morning.” Het is 04.30 en ik heb maar liefst vier uur geslapen. Het concert van Kensington van gisteravond was top, de timing was iets minder. Toch ben ik meteen wakker: we gaan straks naar Kopenhagen! Van Thomas heb ik een city trip voor mijn verjaardag gekregen, hoe leuk!

Voor Laura is het een beetje sneu, ook zij is naar Kensington geweest en mag ons nu naar Schiphol brengen. We won’t forget this ;-).

Ik had me ingesteld op ruim anderhalf uur vliegen, maar we landen al na 55 minuten. Top! Het ging zo snel dat ik nog niet eens één sudoku af heb. In my defense: het zojuist gekochte boekje heeft alleen maar 5 en 6 sterren sudoku’s. Dus.

We hebben alleen handbagage, dus we lopen direct naar de metro. We kopen een 72 uur ticket waarmee we met de metro, bus en trein kunnen reizen binnen de stadszones. Vanaf een metrohalte is het nog tien minuutjes lopen naar onze airbnb. 

Nadat we onze spullen hebben gedropt gaan we op weg naar een heel oud bakkertje. Ook al hou ik niet zo van kaneel, dit kaneelbroodje was echt zooo lekker! Vervolgens gaan we op weg naar het paleis waar we vanaf de toren een mooi uitzicht over de stad kunnen zien. Voordat we daar zijn aangekomen, botsen we eerst tegen een kerstmarkt op. Yes. Als je niet van kerst houdt, moet je écht niet in december naar Kopenhagen. Kerstmarkten en kerstbomen everywhere. 

Bij het paleis kunnen we ook de Koninklijke keuken bekijken. Het is dat we een Kopenhagen city pass hebben waarbij we heel veel attracties ‘gratis’ kunnen bekijken, anders hadden we die lekker overgeslagen. Het blijkt een hilarische ruimte te zijn waar overal geluidjes zijn toegevoegd van borrelende pannen en rammelende deksels. Het voelt niet heel Koninklijk aan met al die licht- en geluideffecten, hahaha.

In de mega lange winkelstraat scoor ik een muts, het is echt veel te koud buiten. Ook is het hier om 16.00 al donker, omdat we natuurlijk een stukje noordelijker zitten.

We eten die avond in een restaurantje vlakbij huis, waarbij we alleen nog op een plekje in het raam kunnen zitten. Het is dat er geen rode lampjes boven ons hoofd branden, anders krijg ik er hele andere gevoelens bij haha.

Quizblunders! (60 seconds)

Al eerder schreven wij op de blog over het grappige spelletje 60 seconds, waarbij je in 1 minuut zoveel mogelijk vragen moet beantwoorden. Onder de nodige druk (en ook wel onder het genot van een glaasje wijn) worden er soms hilarische antwoorden geroepen, hahaha.

“Naar welke dag in het weekend is het liedje (….) vernoemd?”

Kandidaat brult: “MAANDAG!”

Het antwoord was zaterdag 😉 We moesten zo hard lachen om dit antwoord, dat ik per ongeluk de naam van het liedje vergeten ben. Oeps!

Met welk instrument kun je gemakkelijk een cirkel tekenen?

Een geodriehoek! Wij gieren het uit: “een geoDRIEHOEK?!”

Het antwoord was natuurlijk een passer, hahaha.

Wie maakte in het liedje van de Poema’s het verschil?

Jij.

Nee, zij. Maar wel heel lief van je.

Hoe wordt een dutje in Spanje ook wel genoemd?

Vol overtuiging roept de kandidaat: “EEN POWERNAP!!”

Eh nee, een siësta, hahahaha.

Wie was de zanger van de hit: “Heb je even voor mij?”

Marco Bauer!!

De jury was onverbiddelijk, toen ik in dezelfde seconde nog “ehhh, Frans!” riep, was mijn pion al naar achteren gezet. Tsssss.