Het is vandaag 14 december. En laat 14 nou net ‘mijn’ getal zijn! Het begon allemaal op 14 november toen ik ter wereld kwam samen met Laura. Op 14 oktober 2013 kregen Thomas en ik ‘verkering’. Op 14 juli 2018 zijn onze katjes geboren! Op 14 september 2018 kregen we de sleutel van ons nieuwe huis en op 14 januari wordt onze trap opnieuw bekleed. Ik twijfelde of deze in het rijtje paste, maar dat doet er even niet toe. Dit lijstje heb ik enthousiast aan Thomas voorgelegd met de mededeling dat hij me dus ooit op een veertiende om 14:00 moet vragen en dat we dan zullen trouwen op de 14e van een maand in 2014. In je enthousiasme zeg je soms rare dingen, hihi. Aangezien 3014 nog wel even duurt, mag het jaartal een uitzondering zijn op de regel.

Ik ben benieuwd wat vandaag zal brengen! Een nieuwe kledingkast wellicht, vanavond bij de IKEA?

 

Ik: “Hallo meneer, ik zou graag 20 dagkaarten willen bestellen. Daarmee kunnen we retour naar Amsterdam hè?”

Meneer achter het loket (ja echt, zo eentje waarbij je door een microfoon spreekt en elkaar via een bakje iets aangeeft, nostalgisch!) na enige seconden stil te zijn geweest: “u wilt er 20?”

Ik: “Ja! Het is voor een excursie met mijn leerlingen.”

Loketmeneer: “wat leuk! U kunt zeker de hele dag rondreizen, Marken, Volendam… Wat u wilt. Maar eh, zijn de leerlingen wel ouder dan 12 jaar?”

Ik: “Jahoor zeker, het zijn vierdejaars van een jaar of 15-16.”

Loketmeneer: “goh! Nou, hartstikke leuk. Ik zal er 20 pakken, kijk eens.”

Ik: “We gaan er dinsdag mee reizen. Moeten we de kaartjes dan afstempelen?”

Loketmeneer: “Eh nee, u kunt gewoon inchecken. In de bus hangt een kastje en…” o mijn god Laura, áfstempelen?! Deze meneer is al goed op leeftijd en hij is mij nu aan het uitleggen hoe ik moet inchecken. 

Ik (even om me heen gekeken hoeveel mensen mij hebben gehoord): “handig! Ik wil graag pinnen.”

Loketmeneer: “een fijne reis en tot ziens hoor!”

 

De automatische piloot, vaak ben ik hem (haar?) heel dankbaar. Zo neem ik bijvoorbeeld altijd mijn glas mee als ik naar de keuken loop, gooi ik iets automatisch in de prullenbak in plaats van dat ik het afval bijvoorbeeld op tafel leg. Soms zorgt de piloot er echter voor dat zaken juist mínder efficiënt gaan. Hieronder volgen een aantal voorbeelden!

  • “Okee, ik ga nu mijn haar alleen natmaken onder de douche, ik doe er geen shampoo in.” Twee minuten later smeer ik vrolijk shampoo in mijn haar.
  • Tijdens een andere douchebeurt: heb ik nou al shampoo in mijn haar gedaan? Voor de zekerheid nog maar een keertje.
  • “Op de terugweg van mijn werk ga ik nog snel even langs de supermarkt.” Pas wanneer ik mijn zojuist geparkeerde auto uitstap, realiseer ik me dat ik gewoon op de automatische piloot naar huis ben gereden. Morgen dan maar.
  • Tijdens het tandenpoetsen stopt de elektrische tandenborstel ermee: de batterij is leeg. Straks even opladen! Uiteraard zet ik hem na die twee minuten gewoon weer in de kast, zonder op te laden. Dit proces kan zich rustig een week lang herhalen.
  • Vanaf nu ga ik elke dag mijn tanden stoken! Dit lukt me altijd heel goed de eerste week na de tandarts. Daarna doe ik het pas weer een para dagen voor mijn volgende afspraak.
  • Ik vergeet altijd om mijn pincode in te toetsen wanneer ik contactloos betaal en een bedrag moet afrekenen boven de €25. Meestal is het bedrag net onder de €25 namelijk!
  • “Volgende keer moet ik echt de spa-rood flessen meenemen als ik naar de supermarkt ga.” Ze liggen er inmiddels al twee maanden.
  • “Hier moet ik morgen echt een blog over schrijven!” –  nooit gebeurd, totaal vergeten.
  • “Straks even de was ophangen.” [uur later] “O ja, de was!” [uur later] “Zo even de was ophangen.” Uiteindelijk moet ik mijn bed er voor uit, totaal niet meer aan gedacht.

1. Oooo, we zijn niet de enige!

2. Daar is een parkeerplekje! Oh wacht, die vrouw is wel erg druk bezig de boom in de auto te sjorren, laten we haar even de ruimte geven.

3. Wat is er nog veel keuze qua bomen! #goedbezig

4. Wooow, de rij voor het inpakken van de kerstboom is enorm. Nou ja, geeft niet. Iedereen is relaxed!

5. Jeeej laten we gratis chocolademelk gaan halen!

6. Schraap schraap, er zitten nog zes druppels chocolademelk in de pan. “We komen zo wel terug als de chocolademelk weer is bijgevuld.”

7. Traditie elk jaar: lelijke kerstattributen uitzoeken.

8. In andermans karretjes spieken wat zij allemaal kopen.

9. Zullen we dit jaar ook voor buitenlampjes gaan? Die hysterische ijspegels zijn best grap… Nee. Misschien een subtiel lichtsnoer? Nou ja, eerst maar eens de rest kopen.

10. Uiteindelijk helemaal vergeten om terug te gaan voor de chocolademelk. De oliebollenkraam staat gevaarlijk dicht bij de kassa… Uiteindelijk zwicht ik voor groentenchips, zó Kerstig 😉

Luchtverfrisser. Soms ben je dankbaar dat het bestaat, alhoewel de geur soms wel wat heftig is! Zo ook deze avond.

Ik, Thomas, Laura en mijn vader zitten gezellig een kopje thee te drinken. Na wat te hebben bijgekletst, verschijnt er in de kamer opeens een merkwaardige geur. Zo’n geurtje die door mensen wordt geproduceerd, weet je wel. We laten even in het midden wie de veroorzaker is. Wild staat Thomas op en loopt vervolgens naar de luchtverfrisser die bij de deur hangt, om daar vervolgens demonstratief zo’n zeven keer op te drukken. Lachend loopt hij vervolgens de ruimte uit omdat hij nog iets moest pakken uit zijn auto.

Bij terugkomst werd hij niet ontzettend hartelijk ontvangen: wat een loeft! Waar het windje zo weer weg was, bleef deze geur zeker nog een uur hangen. Getsie.