Het idee was goed

Het is maandag en we zijn nog altijd gezellig op vakantie op Texel met de familie. Onze ouders houden ervan om een stuk te lopen en we spreken dan vaak af dat wij ze later weer ergens komen ophalen, dan hoeven ze niet altijd in rondjes te lopen. Prima! Ook nu spreken we af dat mam ons wel zal appen als ze klaar zijn met wandelen.

Na drie uur krijgen we een appje: “komen jullie ons halen? We zijn nu bij de visboer in Oudeschild.” We appen terug dat we eraan komen en ik trek mijn schoenen en jas aan. Dorinde loopt naar het tafeltje waar de sleutels op liggen. Na een tijdje vraagt ze: “Lau, heb jij de sleutel van de auto?” Ik: “nee, ik heb daar niet als laatst in gereden. Wie dan? Mam denk ik?” Ojee. Terwijl ik verder zoek, belt Dor mam. Ze neemt niet op en ik ben ondertussen in een ‘tas van mijn moeder’ aan het kijken of ik de sleutel daar kan vinden. Dor: “dat is mijn tas, dat is niet zo nuttig, haha.” Inmiddels zijn we drie oproepen en een appje verder. Dan reageert mam: “o ehhh oeps. Ik heb zelf de sleutel van de auto. Niet zo snugger ;)”

We zijn nu dus al de hele avond heel bewust aan elkaar aan het vertellen waar we spullen neerleggen, hahaha.

Kermisattractie

Eindelijk is het zomervakantie! We beginnen de vakantie direct met een weekje Texel, heerlijk. Ik rijd samen met Daan naar Den Helder, elk in een eigen auto. Dat is handiger voor de logistiek later deze week. We besluiten om achter elkaar aan te rijden, zodat we zeker weten dat we dezelfde boot halen. Het eerste kwartier gaat goed, totdat we bij een stoplicht aankomen. Waar Daan nog net door oranje kan rijden, moet ik helaas echt stoppen om een boete te voorkomen. Shit, tot zover onze colonne.

Ik zet een muziekje aan en rijd rustig verder richting de veerboot. Een paar stoplichten verder zijn er toch al heel wat auto’s weer tussendoor afgeslagen. Zie ik erge.. jahoor, daar issie! Ongeveer zeven auto’s voor me.

Het volgende liedje begint: een soort kermisnummer. Vervolgens begin ik keihard te lachen. Op de maat van de muziek nader ik een rotonde. Op de rotonde zie ik een hele blije Daan een extra rondje rijden om weer voor me te eindigen. De timing met de muziek is perfect, haha! Net als de timing bij de boot overigens, die we op twee minuten na gemist zouden hebben.

Mini-anekdotes: 10 x Neverdullmoments op Twitter #109

De afgelopen week plaatsten wij de volgende tweets op Twitter:

1. We zijn in Den Burg een drankje aan het drinken. Dorinde en Daan bestellen een warme chocolademelk. Ik kijk naar de serveerster: “hebben jullie ook chai tea latte?” Demonstratief buigt ze ‘niet-begrijpend’ naar voren: “wieeee?!” #haha #Texel #DenBurg (Laura)

2. “Welterusten allemaal!” [half uur later] WWWWWWOOOOEEMMMMMMMMM. #luchtbed #ffbijtanken #goedemorgenallemaal #vakantie #texel #DenBurg (Dorinde)

3. Dit kan écht niet. #veeltekleinetandem #knieeninjeoksels #vakantie #DenBurg #Texel (Dorinde)

4. “Ik ga even wat in het zelfbedieningsrestaurant halen hoor, maar het kan wel even duren zo te zien!” #letterlijkéénminuutlaterterug #goeieinschatting #Teso #texel (Dorinde)

5. Thomas: “mag ik zo een gezegde uitproberen?” Wijzend naar de broek van Laura waar twee vliegen op zitten. #hahamoestikevenovernadenken #tweevliegeninéénklap (Dorinde)

6. “Schat, ik heb vannacht gedroomd dat we een baby hadden! O geinig, was het leuk? Ja, maar het was wel een beetje raar. Ik was zelf namelijk niet bij de bevalling…” #scheeltweleenhooppijn 😉 (Laura)

7. Lekker zomers hoor 😉 #warmechocolademelk #metslagroom #watzijnweuithe #allergischvoordieuitspraak (Dorinde)

8. “Laten we een hotelketen beginnen.” En zo geschiedde. Binnen 1 minuut was de doos weer helemaal opgeruimd. #monopoly #duurdeveeltelang (Laura)

9. Naast “loveyou” zijn onze volgende twee zinnen ‘s avonds in bed het meest frequent: “shit ik moet nog een blog schrijven” en “mag die bouwlamp uit?” (Laura)

10. Lezen mensen altijd al onze 10 tweets? Kan het kwaad om deze laatste inhoudelijk te smokkelen? Merkt iemand het? (Zoek link met vorige tweet ;)) Nou fijne zondag hè! (Laura)

“Haha oeps, ik dacht dat we eerder thuis zouden zijn…”

Jaaaa, het is weer zomervakantie! Zoals elk jaar gaan wij aan het begin van de vakantie een week naar Texel met de familie. We zijn er vandaag aangekomen en we logeren weer in het vertrouwde vakantiehuis.

Omdat sommigen van ons nog moesten werken vandaag, komen we in etappes aan. Het is immers maar een klein stukje vanaf onze woonplaatsen in Noord-Holland :). Elk jaar wisselen Daan en ik met Thomas en Dor wie er op het luchtbed moet slapen. Dit jaar zijn Dor en Thomas de sjaak ;).

Wanneer ik ‘s middags mijn bed opmaak, besluit ik om ook alvast het luchtbed van Dor en Thomas op te pompen. (Het kost me twee minuten: hij is automatisch, maar het is toch een aardig gebaar!).

‘s Avonds eten we gezellig met z’n allen en we beginnen daarna aan de spelletjesavond. Eerst thuis, daarna in Den Burg. (Bij hotel De Lindeboom hebben ze een stapel spelletjes liggen, tip!)

Rond kwart over elf besluiten we om weer naar het huis te lopen, zo’n 10 minuten van het centrum af. Dorinde bekent dat ze haar matras nog moet regelen. “Jullie slapen toch op het luchtbed?” Vraag ik verbaasd. “Thomas ja, ik ga het matras van beneden pakken dat nog over is!”

Volgende scène.

“Okee, het maakt inderdaad nu te veel herrie om het matras nog naar boven te slepen, ik slaap vanavond ook wel op het luchtbed.”

Volgende scène.

“shit, ik heb ook geen dekbed en kussen geregeld.”

Volgende scène.

Dankbaar schrijf ik vanuit mijn heerlijke bed (hahaha sorry) deze blog. De wollen kriebeldeken die ze nu in een dekbedhoes hebben gepropt en het opstaande randje van het luchtbed (“ja, heeft wel wat weg van een kussen”) hebben mij ineens veel bloginspiratie bezorgd 😉

Welterusten!

Verhoogde hartslag

Het is laat en dus tijd om lekker naar bed te gaan. Ik plof neer op mijn kussen en trek het dekbed lekker hoog op. Welterusten!

Normaal gesproken val ik bijna altijd meteen in slaap, maar vanavond is dat gek genoeg niet zo. Ik draai me op mijn zij. 

Hee, wat grappig, ik kan mijn eigen hartslag heel goed voelen bij mijn oor. Boem boem. Boem boem. Wat apart, normaal hoor ik dat nooit zo duidelijk. Kggggr kggggr. Ik schiet omhoog en doe mijn nachtlamp aan. Dit geluid is duidelijk anders dan daarnet. Ik kijk nog eens goed en zie dan een torretje wegkruipen uit mijn kussensloop. UHL! 

Ik heb de slopen even buiten gehangen “voor een nog frissere geur”, maar dit is duidelijk de laatste keer haha!