Ik ben bij mijn zus thuis om samen wat te werken. Gezellig hoor, dezelfde baan! 😉 We gaan zo samen zwemmen en gauw maak ik mijn opdracht af.

Dor gaat even naar boven om haar spullen te pakken en ik ruim mijn computer op. “O, ik ben vergeten om mijn make-up eraf te halen! Straks zwem ik weer als panda rond. – Boven in het badkamerkastje staat make-up remover, pak maar hoor.”

Ik loop naar boven en zie dat Dirk en Rover ook in de badkamer zijn. Ik schiet direct in de lach: Dirk staat met zijn pootjes op de wc-bril en is water uit de pot aan het drinken. Snel haal ik mijn make-up eraf en ik loop halverwege de trap af. “Dirk is uit de wc aan het drinken, is dat normaal?!” Dor kijkt me met een verafschuwde blik aan. “UHL, NEE!! Wil je de pot dicht doen? – ja tuurlijk!”

Ik loop weer naar boven om de bril dicht te doen. Dan zie ik de mannen bij de wc en ik krijg direct de slappe lach. Terwijl Rover met zijn pootjes wijd op de bril staat, heeft Dirk zich in een soort hurkstand in de bril gepropt en is hij als een malle met zijn pootje in het water aan het roeren. HAHAHAHAHA.

Bij onze verhuizing hebben we zo veel mogelijk spullen meegenomen naar het nieuwe huis. Een aantal zaken waren klaar voor het grofvuil, maar we hebben gelukkig ook heel wat mee kunnen nemen.

In ons vorige huisje hing onze klok aan de muur in de woonkamer, naast de opening naar de keuken. Een katvrije zone. Nu hangt de klok vlak boven de piano. De piano is later in huis gekomen dan de klok, waardoor de plek eerst heel tactisch leek. Later bleek dit een grote vergissing.

(…)

“Hee joh, ga er eens af!” Woest ren ik met mijn plantenspuit richting de piano, waar Rover bovenop zit. Te laat. Het feit dat hij op de piano zit is niet het probleem. Het kauwen op de inmiddels flink verbogen secondewijzer wel. Ik kan hem nog terugbuigen, maar ik ben erg benieuwd wanneer de klok richting het grofvuil mag, haha.

Op Twitter kun je met weinig woorden een mini-anekdote kwijt. Vaak zijn deze berichtjes net te klein voor een volwaardige blogpost, maar samen vormen ze wel een leuk geheel! De afgelopen week Twitterden wij het volgende:

  1. Van die katten die ’s ochtends in je aura gaan staan en je het bed proberen uit te staren omdat ze eten willen. #letmesleeeeep (Laura)
  2. Omg, James nieste net op mijn arm! Dit gaat wel heel ver voor een paar brokken… #Kat #probeertmijtelatenopstaandeeltwee (Laura) (Laura)
  3. Keelpijn be like: theelepeltje honing nemen, want dat is goed voor de keel. En nog een. En nog een. Het zijn toch maar theelepels. #smaksmak #honingpothalfleeg (Laura)
  4. Wie heeft er ook een vriend/man/verloofde die niet kan slapen als het nachtlampje nog brandt? Ik dus een half uur geleden: “ik ga alvast douchen en dan chill in bed lezen.” Komt-ie ook boven. “Ik ga ook lekker slapen!” Wait. Wait a minute. #logeerbedjijofik (Laura)
  5. Wanneer je kat super lief op schoot ligt, terwijl je in een hele ongemakkelijke houding zit. #telief #zitechtnietlekker #acrobatisch (Dorinde)
  6. Oh nee. Oh god. Deze tv heeft echt nul aaibaarheidsfactor. #nieuwetv #huge #indewinkelleekhetwelmeetevallennaastdeandereschermen (Dorinde)
  7. Dat was wel erg dramatisch. #noodstop #opeensfellichtinmijnautoraam #leekeennaderendeauto #waseenlantaarnpaal (Dorinde)
  8. Over twee liedjes ga ik er uit! #pasopwatjezegt #megalangliedje #baanzwemmen #waterdichtemp3speler #ishijnounognietklaar (Dorinde)
  9. “Heerlijk, onze katten verharen helemaal niet!” #totdatwediestoelkochten #bepaaldstofje #harenoveral (Dorinde)
  10. Meestal slaap ik ’s avonds laat in de auto. Nu ben ik druk bezig met al mijn “de slimste mens”-potjes te spelen. Vanmiddag enthousiast allemaal gestart, maar toch wel een flinke kluif om bij te houden 😉 #app #geentijdvooreentukkie #deslimstemens (Laura)

Samen met een vriend ben ik een dagje in Duitsland en we hebben voor één nachtje een hotel gereserveerd. Na een avondje theater besluiten we om in de bar nog wat te borrelen. Het is allemaal erg gezellig en om een uur of 02:00 besluiten we om richting de kamer te gaan.

Na een tijdje in bed gelegen te hebben, moet ik ineens nodig naar de wc. Op gevoel weet ik de badkamer wel te vinden en ik besluit het licht niet aan te doen. Met mijn hand houd ik de muur vast en op de tast schuifel ik richting de deur van de badkamer. Op een gegeven moment schrik ik van een onverwachts gevoel, alsof de muur ineens ophoudt. PATSSSSSSSSSSS. Een oorverdovend geluid van glas op stenen. Keihard gelach vanuit het bed. “Oja shit, er was hier een soort gat in de muur!” Ik doe het licht aan en zie dat de siervaas die in dit gat stond keihard op de stenen badkamervloer (aan de andere kant van het gat) uiteen is gespat. Oeps! Met een handdoek raap ik de scherven bij elkaar.

De volgende ochtend kost het me wat moeite om de Duitse receptionist mijn verhaal te laten begrijpen, maar ik heb hem gelukkig duidelijk kunnen maken dat de schoonmaak voorzichtig moet zijn in het hoekje 😉 Lachend vertelde hij dat dit wel vaker gebeurd was. Goh.

Ik ben in het dorp om een pakketje op te halen. Omdat we overdag meestal niet thuis zijn en ik de buren niet wil belasten, besluit ik meestal om pakketjes zelf op te halen. In de winkel ben ik bijna direct aan de beurt, top! “Hallo, ik kom een pakketje ophalen. Huisnummer 11 graag.” De vrouw verdwijnt naar achteren en komt twee minuten later met lege handen weer terug. “Sorry, maar we hebben niks binnen.” Ik bel Thomas, omdat het verzoek om het pakketje op te halen van hem kwam. Thomas weet echter zeker dat het pakketje is afgeleverd wij de winkel en stuurt me het bewijsmailtje door. Ietwat triomfantelijk laat ik hem aan de vrouw zien: kijk, hij is er echt! We scrollen samen door het mailtje. “Huisnummer 11 zei u? Hier staat 2a” zegt de vrouw, op haar beurt triomfantelijk. Goh. Een beetje gegeneerd neem ik het pakketje aan, waarna ik Thomas ‘boos’ opbel dat hij volgende keer moet opletten dat hij niet ons oude adres invult als hij een pakketje besteld. Straks kan ik me niet meer vertonen in die winkel, stel je voor ;-).